Page 5 - ebook.msu.ac.th

๓๓๓

คําน
คําน
คํานําําํา

ก
ื
ื
หน
ก
ก
อ
ร
ฉ
งเ
ย
า
ท
ิ
ว
ิ
ม
หา
ย
ลัย
มหาวิทยาลัยมหาสารคามมม
ม
อ
า
จากการดําเนินการโครงการอนรักษใบลานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
จ า ก ก า ร ดํ า เ เ น น ก า ร โ โ คร งก า ร อ น ุ ุ ุ ร ัก ษ ใ ใ    บ ลา น ภ า คต ะ ว ัน อ อ ก เ เ ฉ ี ี ย งเ หน อ ม หา ว ท ย า า ลัย ม หา สา ร คา
หา
จ
า
ัก
ร
ษ
ลา
ก
บ
า
คร
งก
ร
ร
น
อ
ะ
า
คต
ว
อ
ดํ
ัน
ิ
น
น
ิ
น
า
ภ
ร
คา
สา
ป
จ
ก
๕
ย

า
ด
า
ร
๑
๖

ต
๒
งต
ะ
ัน
ก
ลา
ร
อ
ิ
ิ
งแต
ั้
๒
ก
จ
ป
ว
พ
ธ

า
ว
ย
ก
๕
ป
ิ
ตั้งแตป ๒๕๔๖-๒๕๕๕ (ปจจุบัน) เปนระยะเวลากวา ๑๐ ป ไดดําเนินการตามพันธกิจอยางตอเนื่อง พันธกิจจจ
ต
ต ั้ งแต  ป    ๒ ๕ ๔ ๖ - - ๒ ๕ ๕ ๕ ( ( ป จ จ ุบ ัน ) ) เ เ ป น ร ะ ย ะ ะ เ เ ว ลา ก ว า ๑ ๐ ป    ไ ไ ด ดํา เ เ น น ก า ร ต า ม พ ัน ธ ก จ อ ย    า งต  อ เ เ น ่อ ง พ ัน ธ ก ิ ิ
ื
๕
ื
ป
น
ธ
๐
ัน
ม
ุบ
ดํา
๔
่อ
า
จ
ิ
๕
ง
น
ัน
น
อ

พ
น
ร
พ

ว

ต
ร
ึ
ก
ึ
ร
ร
สา
า
า
ิ
ิ
ม
ม
ัดพ
บ
จ
่งท
ช
ย
ร
ต
อ
อ
จ
า
อ
น
หลัก
า
จ
ณก
ย
หลักอยางหนึ่งท่มีความชัดเจนคือ การปรวรรตจัดพิมพวรรณกรรมจากเอกสารโบราณ อาท ตํารายาาา
ร
ก
อ
ม
ี
ร
ร
ี
ท
หลัก อ ย   า งหน ่งท ่ม คว า ม ช ัดเ จ น คื อ ก า ร ป ร ว ร ร ต จ ัดพ ม พ ว ร ร ณก ร ร ม จ า ก เ เ อ ก สา ร โ โ บ ร า า ณ อ า ท ิ ิ ิ ต ํา ร า ย
า
่ม
ี
คื
ิ
ว
ํา
ี
ิ
ิ
ณ
ัดเ
ร
งหน
ร
ก
คว

ร
ป
า
ี

งถ
ิ
่น
ิ
อ
่น
ิ
่น
ิ

๒
๒

ฯลฯ
งถ
่น

ฯลฯ
อ

ป
ิ
่น
ิ
่น
า
ร
ร
ว
ว
า
วรรณกรรมทองถิ่น องคความรทองถิ่น ประวัติศาสตรทองถิ่น ฯลฯ จนมีผลงานวิชาการ จํานวนกวา ๒๒ ชุดุดุด
ป
ม
ท


ู
ู
ท
ู
อ
งถ
งถ
ม
ร

อ
ร
ะ
งค

ท
งค
ช
ร
ร
ท
อ
อ





ช
ัต
คว
คว
ัต
ะ
ว
ว
ศ
า
สต
สต
า
ิ
ิ
ศ
า
า
ร
ิ
ิ
ช
ช
ร
า
า
ร
ก
ก
ร
ม
ลงา
๒
๒
ลงา
ี
ี
ผ
ว
ว
ม
น
ท
ท
น
ร
น
น
ณก
ว
น
น
ว
ร
ว
ว
ร
ณก
ก
ก
ํ

า
ร

ร

า
า
ํ
า
ร
จ
จ
อ
น

ม
ม
น
จ
งถ
งถ

อ

ผ
จ
า
า
สน
สน
ับ
งบ
ับ
โ โ โดยไดรับงบประมาณสนับสนุนจากทางมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งเล็งเห็นความสําคัญและใหการรร
หา
ค
ลัย
หา
า
า
า
า
ท
คว
ิ
ท
คว
ย
ับ
ับ
ิ
งบ
ว
า
ใ
ย
ใ
ค
ว
ก
ไ
ไ
ก
ะ
คั
ุน
ท
ท
ะ
ห
จ
และ
และ
จ
ญ
ญ
า
า
สํา
ร
งม
สํา
ร
ม
ม
ม
ม
งม
า
า
ุน
คั
ม
ม
ห
ด
ด
ก
ล็งเ
ห
ก
่งเ
ห็น
ห็น
่งเ
ึ
ม
ม
า
า
ดย
ห
ร
ล็งเ
ร
ึ
ซ
ซ
า
สา
ณสน
ลัย
ร
ณสน
สา
ดย
า
า
ร
ป
ป
ดย
ุน
สน ับ สน ุน ม า า โ โ ดย ต ลอ
สน
ต
ับ
ลอ
ม
สน
สนับสนุนมาโดยตลอดดด
งก


ร
สา
๒
บ
ษ
ุดป
๒
ุดป
ร
ร
ลุ

”
ม
อ
สา
อ
๒
๒
ี
ษ
น
ี
ี
ัก
ัก
า
ณอ
ร
งก
ขอ

บ
น
า
ขอ
่
่
ี
ณอ
่
เ
บ
บ
ุด
ะ
ุด
ลุ
ช
ก
ช
งา
ก
ย
ี
ี
โ
โ
ี
ับ
ะ
ับ
ย
งา
ร
น
ย
บ
จ
น
ย
เ
”
แบ
ี
แบ
ร
ร
ร
ม
ี
บ
ฉ
จ
ฉ
า
า
ท
อ
ลํา
า
อ
ลํา
สา
ร
า
สา
ก
ว
ว
ก
เ เ เอกสารวิชาการลําดับท ๒๒ ชุด “แบบเรยนอักษรโบราณอสาน ฉบับจุดประกาย” ของกลุมงานนน
ช
ช
ิ
ิ
ดับ
ร
ร
ร
า
ก
ก
ท
า
ดับ
“
“
ิ

ี
น
อ
อ
ลป
น
เ
ล
ธ

ะ

้

้
น
ธ
ิ
บ

ลป
ม
ม
เ

า
โ
อ
น
โ
ิ
บ
า
เ

ก
ี
ํา
า
ํา
ก
สน
สน
เ
ี
เ
น
า
น
ร
ร
สถ
สา
สา
ว
สถ
ว
ัฒ
้
อ
อ
ร
อ
บ
แบ
ะ
แบ
บ
ี
ก
ม
ก
ัฒ
อนุรักษเอกสารโบราณ สถาบนวิจัยศลปะและวัฒนธรรมอสานเลมนี มีการนําเสนอแบบเรยนอักษรโบราณณณ
ม
ร
ร
ร
และ
และ
อ
อ
น
น
ว
ุร
จ
ุร
ร
ร
ร
ัก
น
น
ัย
ัก
น
ร
น
ร
ร
สา
อ
ัก
ษ
ษ
า
ร
ร
อ
ี
ัก
า
ิ
ว
ิ
จ
ี
สา
ี
ณ
น
า
า
เ
ศ
ศ
ี
ย
ย
ี
ี
เ
ร
โ
ร
เ
โ
ษ
ม
ม
ษ
ล
บ
บ
น
ั
ัย
ั
บ
บ
ณ
ั
ร
ี
ร
ร
ี
อ
ร
ี
ิ
ร
า
า
ร
ร
สา
ิ
ร
สา
ัก
ัก
อ
ดก
ใ
ใ
น
เ
ย
ไ ไดแก อักษรไทย อักษรไทยนอย และอักษรธรรมอสาน เพื่อใหเกิดการเรยนรพืนฐาน การฝกหัดอาน---
ห
ห
ร
ษ
ร
เ
ื
น
่อ
ม
ม
ื

ย
พ
่อ
พ
ไ
ไ
อ
ก
ก
ไ
น
ดก
น
ธ
ธ
ท

ร
า
า

ร
ท
อ
เ
ษ
เ
และ
น
น
และ
อ
า
า

น


น

น
ื
้
น
ท
ัก
ัก
้
ย
ย
อ
ฐ
ื
้
ฐ
แก


อ


อ
ก
ย
ด
ด
ย
ก
หัดอ
หัดอ
า
า

ก
ก

ฝ
ฝ
แก

ร
ร

ี
น
น
ี
ย
ี
ท
ู
พ
ร
ร
ู
ัก
เ
ร
ไ
ษ
ษ
เ
ษ
ย
ัก
ไ
ร
ษ
อ
ู
พ
อ
ึ
ใ
ึ
ก
ึ
ร

บ
อ
สม
สม
ก
ใ
ร
ื
ร
เ
ร
า
น
ร
ร
า
ื
น
บ
โ
ป
ป

ง
่
ู
ึ
ึ
-
่
ง
-
่
อ
น
น
ย
อ


สา

โ
ซ
สา
ย
ซ
อ
ี
ถ
ย
ช
ข
ข
ช
ร
ุด
น
เ
ุด
ร
เ
ย
ย
บ
น



น
ี
ี
ศ
ศ

ถ
จ
จ
-
ู
ขี
ย
บ
-
า
า
ู
เ
ณ
ณ
ลา
ิ
เ
เ
ลา
ิ
ลา
ิ
ดย
ขี
ลา
ดย
น
โ
โ
ร
ม
ม
า
า
อ
อ
ร
ํา
อ
อ
ย
เ
เ
ย

ถ
ถ


า
น
น
น
น
า
ดก
สา
สา
ดก
ไ
ไ
ร
ต
ต
ร
ร
ก
ป
ป
ก
า
ร
า
เ เ เขียน-เรยน-ร โดยสามารถนําไปตอยอดการอานเอกสารโบราณ เชน ใบลาน สมุดขอย ศลาจารก ซึงถือเปนนน
อ
อ
อ
ํา


อ
ว

น
ิ
ท
ป
ว
งร
า
า
งร
ป
ิ
ต
ต

ว


เ
ท
ว
เ
ร
ร
ร
่บ
ท
ท
ูม
ูม
ื
่อ
ื
่อ
งร
งร

น
า
ร
ท
า
า
ื
ร
า

ม
ม

ว
ว
ญ
ญ
ร
ช
ถ
ก
ช
า
ร
ถ
า
และ

ก
ก
า
า
น
น
ป
ร
สา
และ
ร
เ
ป
สา
เ
ั้
น
ง
อ
ั้
ั้
ร
ร
ง
ื
ื
ท
่อ
า
า
ื
่อ
น
งเ
งเ
ญ
ึ
ึ
ก
สน
สน
า
อ

ศ
ศ

า
ญ

งป
งป
ว
ว
เอกสารชนตนท่บันทกภูมิปญญา รวมถึงเร่องราวทางประวัติศาสตร เร่องราวทางศาสนา และเปนการจุดุดุด
ัน
ิ
จ
า
า
สต
ี
ึ
เ
ก
ศ
า
า
ภ
ภ
ศ
ัน
ะ
ิ
ึ
เ
ะ
ัต
ัต
ร
ร
ท
ร
จ
สต
ี
ท
ก
ึ
่บ
ี
ย
ร
ร
า
ว
-
ษ
า
ื
า
ป
ก
ิ
ป ร ะ ก า ย ใ ใ ห เ เ ก ิ ดก า ร เ เ ร ี ย น ร ภ ูม ป   ญ ญ า อ ี สา น ผ   า น ก า ร อ  า น - เ เ ขี ย น อ ัก ษ ร โ โ บ ร า า ณใ น ม ต ิ อ ่น ๆ อ ี ี ี ก ด ว
อ
า
ณใ
ดก
ูม
ิ
น
น
ม
ก
ๆ
น
น
อ
ี
ผ
ิ
อ
ต
ิ
า
ู
ู
ด
น
สา
ก
ี
ี
ก
ย
ภ
ู
ป
ัก
ิ
ิ
่น
ื
น

อ
ร
ประกายใหเกิดการเรยนรภูมิปญญาอสานผานการอาน-เขียนอักษรโบราณในมิติอื่น ๆ อกดวยยย
ร
ร

ญ
ห
ย
ขี
ร

อ
า
ี
ร
ญ
บ
ะ
น
บ

น
ง
ว

สา
ะ
ิ
ย
ะ
ม
ัน
ี
ท
ย

ย
ใ ในนามของสถาบันวิจัยศลปะและวัฒนธรรมอสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม หวังเปนอยางย่งวาาา
น
บ
่งว
ว
ัน
ง
ม
แล

แล
ิ
า
สา
สา
า

ขอ

ม
ม

น
า
หา
หา

า
ิ
ศ
ม
ี
ี
ย
ท
ม
คา

่งว
น
ขอ
ศ
คา
น
น
น
า
า
จ
ลป
ิ
ิ
ร
ิ
อ
ังเ
อ
จ
ร
ธ
ธ
ย
ลัย
ว
น
ลัย
ร
ว
น
ร
ิ
ป
ิ
ย
ป

ิ
ลป

ังเ
สา
ม
ั
ม
ะ
ัฒ
า
ร
หา
หา
ย
ย
ั
ร
ะ
ม
หว
งสถ
ม
ิ
ว
ใ
หว
ัฒ
า
อ
ว
งสถ
อ
ย
ร
เ
บ
เ
บ
ย
ร
๒
งา
งา

ก
ก
ร
ัก
สา
สา

ม
ม
ช
น
น
อ
อ
ช
า
ัก
ร
ุด
ุด
า
๒
ว
ว
๒
ขอ
ขอ
”
”
อ
บ
บ
อ
ดับ
ณอ
งก
ลุ
ลุ
ดับ
ร
แบ
แบ
งก
ณอ
ร
เ เอกสารวิชาการลําดับท ๒๒ ชุด “แบบเรยนอักษรโบราณอสาน ฉบับจุดประกาย” ของกลุมงานอนุรักษษษ   
เ
ี
ุร
ุร
ัก
ัก
า
น
น
บ
ี
ะ
ี
่
ี
ี
บ
ย
ะ
ย
ุดป
ุดป
อ
อ
โ
ลํา
ลํา
ท
ก
ก
โ
ับ
า
ับ
ร
ร
จ
จ
ท
น
น
่
ก
ฉ
า
า
ี
ี
ช
ี
น
ิ
ิ
๒
ช
ร
น
ก
ร
ฉ
า
ร

ร
ษ
่
สา

ษ
ี
สา
า
“
“
อ
ล
น
ร

อ
ิ
ดป
ดป
ิ
ล
เ เอกสารโบราณ เลมนี จักเกิดประโยชนแกผูสนใจ และแสดงใหเห็นถึง อัตลักษณของมหาวิทยาลัยลัยลัย
จ

แสดงใ
ข
ข
สน
สน
เ
ิ
ณ
จ
ณ
น
แสดงใ
ถ
ก
ห
ผ
ก
ห
า
จ
เ
า


ก
้
ี
ก
หา
เ
ผ
หา
จ
งม
ู
ัก
งม
ห็น
สา
ห็น
สา
ู
ัก
ี
้

้
ว
ว
เ
เ
ท

น
ใ
ษ
ษ
น

ม

ใ
ะ
ึ
ง
ง
แล
แก
ึ
โ
ย
โ
ะ
ะ
ลัก
ลัก
ร
ร
บ
อ
ัต
ช
ัต
อ
ช
โ
ย
โ
ม

เ
ย
บ
ย
เ
ะ
อ
แล
ณ
ิ
า
แก

ร
า

ณ
ร
ร
ท
อ
ถ
ี
ป
ั
ี
ขอ
งแห
อ
ี
า
“
า
ม หา สา ร คา ม อ ัต ลั ก ษ ณ ขอ งเ ม อ งแห งก า ร ศ ึ ึ ก ษ า “ “ ต ัก สิ ล า น คร ” ดังป ร ั ั ช ญ า ท ่ว   “ผูมีปญญา พึงเปนอยยย ู   ู  ู
่ว
“
ม
อ
ท
ก
ี
น
น
หา
ศ
คร
ษ
า
ร
ื
ลั
ื
า
น

ช

คา
พ
พ
ณ
”
ต
ม
ร
ล


อ
มหาสารคาม อัตลักษณของเมืองแหงการศกษา “ตักสิลานคร” ดังปรชญาท่วาาา

งก
งเ
ญ
ญ
ู
ดังป
ม
ม
า
สา
ี
ป
า
ู
สิ
ม
ป
ึ
ญ

ัต
งเ
ึ
งเ
ก
ึ
ร
ผ
ผ
ัก

ญ
ษ
ญ
ป
อ
ด
น
พ
พ
ป
น
ด
า
ย
เ

หา
่อ
ื
เ เพื่อมหาชน” ไดเปนอยางดีงดีงดี
ม
ม

”
”

า
น
ช
ช
ย
น
ป
เ
ไ
อ
่อ
หา
ื
ไ
อ
เ
ร
า
ย
ร
จ
า
า
จ
ย
ดร

.
ดร



อ
อ
ง
ง
(
( (รองศาสตราจารย ดร.ปฐม หงษสุวรรณ)))
ร
ร
ศ
ร
สต
า
ร
า
ศ
สต
า
.
ณ
สุว
หง
ณ

ษ
ร
ษ
หง
ร
ร
สุว


ป
ป

ม
ฐ
ฐ
ม
ร
ร
ส
ย
อ
ํา
ผูอํานวยสถาบันวิจัยศลปะและวัฒนธรรมอสานนน
ผ ู ู อ ํา น ว ย ส ถ า บ ัน ว ิ ิ จ ัย ศ ลป ะ แล ะ ว ัฒ น ธ ร ร ม อ ี ี ี สา
ผ
ว
ม
น
สา
อ
ร
ะ
ิ
ัย
ศ
ิ
แล
ะ
ิ
ลป
ว
บ
ัน
ถ
า
ธ
จ
ัฒ
ว
น