Page 146 - ebook.msu.ac.th
P. 146
143
จารึกวัดสระแก้ว ต าบลพิบูล อ าเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ภาษาสันสกฤต
๓. อักษรขอมโบราณ ใช้อยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๕ - ๑๙ อักษรขอมโบราณ มีลักษณะ
เฉพาะที่ถอเป็นเอกลักษณ์คือ “ ศก ” (มาจากคาภาษาเขมร สก่ แปลว่า เส้นผม ) ศก เกิดจากการ
ื
ั
เปลี่ยนแปลงลักษณะเส้นบ่าอกษร (เส้นขีดแนวนอนด้านบนสุด) ของอักษรหลังปัลลวะ จากที่เคยเป็นเส้นตรง
แนวนอน กลายเป็น เส้นที่มีลักษณะหยักโค้ง เหมือนรูปปีกกาติดกับตัวอักษร ซึ่งเป็นลักษณะของอักษรขอม
โบราณที่พบในช่วง พุทธศตวรรษที่ ๑๕ เช่น จารึก สด๊กก๊อกธม จ.สระแก้ว จากหลักฐานที่ปรากฏในจารึก
ั
ี
ั
ลักษณะตัวอกษรในช่วงนี้ยังมีรูปทรงค่อนข้างกลม และตัวอกษรยังไม่มความเป็นระเบียบ หรือความสวยงาม
มากนัก ขนาดตัวอักษรแต่ละตัวเท่าๆ กัน ตัวอักษรทุกตัวที่มีบ่าอกษรจะเปลี่ยนบ่าอักษรเป็นศกทงหมด
ั
ั้
