Page 43 - ebook.msu.ac.th
P. 43

40


                                            บทบาทของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

                                              ู
                                   ในการฟื้นฟพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมท้องถิ่นฯ วัดมหาชัย


                                                                               รองศาสตราจารย์วีณา  วสเพ็ญ
                                                                                                    ี
                                                                                            สมัย  วรรณอุดร


                       พิพิธภัณฑวัฒนธรรมท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ วัดมหาชัย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งขึ้นโดยมีท่านเจ้า
                               ์
                                                                                             ี
               คุณพระอริยานุวัตร (อารีย์ เขมจารี) อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาชัย ซึ่งเป็นวัดพระอารามหลวงเพยงวัดเดียวของ
               จังหวัดมหาสารคามเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน ทั้งใน
                                 ิ
               และต่างประเทศ พิพธภัณฑ์แห่งนี้เกิดขึ้นสืบเนื่องมาจากท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตร ได้เก็บรวบรวมคัมภีร์ใบ
                                                                                        ่
               ลานไว้เป็นจ านวนมาก พร้อมทั้งปริวรรตออกมาเป็นอกษรไทยปัจจุบัน เพอให้คนที่อานตัวอกษรโบราณที่
                                                                                              ั
                                                                               ื่
                                                             ั
               บันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้ในคัมภีร์ใบลานให้ได้รู้ และได้จัดตั้ง “ศูนย์อนุรักษ์วรรณคดีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ”
               ขึ้น เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๓  ต่อมาได้มีผู้น าเอาวัตถุโบราณต่างๆ ที่นอกเหนือจากคัมภีร์ใบลานมาบริจาค นานเข้า
               วัตถุโบราณมากขึ้นเรื่อยๆ ท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตรจึงได้จัดตั้งเป็นพพธภัณฑ์วัฒนธรรมท้องถิ่นฯ ขึ้น จน
                                                                           ิ
                                                                            ิ
               เป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย มีคณาจารย์ นักวิชาการ นิสิต นักศึกษา นักเรียน และผู้สนใจทั่วไปจากที่ต่างๆ ได้เข้า
               ไปศึกษาและขออนุเคราะห์ความรู้ด้านต่างๆ จากท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตรเป็นประจ ามิได้ขาด ทั้งด้าน

               วรรณคดี วรรณกรรม ตัวอกษรโบราณ ประเพณี พิธีกรรม ด้านต่างๆ ของภาคอสาน เนื่องจากทานเจ้าคุณพระ
                                     ั
                                                                                 ี
                                                                                              ่
                                                   ี
               อริยานุวัตรเป็นปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่ของภาคอสานท่านหนึ่ง มีความแตกฉานในพระไตรปิฎก มีความรู้และความ
               ช านาญในภาษาถิ่นและวรรณคดีท้องถิ่นจนได้รับ “ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาภาษาศาสตร์และ
               วรรณคดีไทย” จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๓   ได้รับเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่น
               ด้านวัฒนธรรม จากส านักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ และได้รับรางวัลพระเกี้ยวทองค า ผู้ส่งเสริม
               ภาษาไทยดีเด่น จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๓

                       ต่อมาเมื่อท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตร (อารีย์  เขมจารี) มรณภาพลงในปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ท าให้
                  ิ
               พิพธภัณฑ์แห่งนี้เริ่มซบเซาลง ไม่ได้รับการจัดระบบและดูแลอย่างต่อเนื่องไม่ได้เปิดให้ผู้สนใจเข้าชมและศึกษา
                                                         ์
               อย่างสม่ าเสมอ และโบราณวัตถุต่างๆ ในพพิธภัณฑเริ่มช ารุดเสื่อมโทรมลงตามล าดับ เพราะขาดการดูแลอย่าง
                                                  ิ
               ถูกต้องตามหลักวิชาการ ต่อมาเมื่อวันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๖  พระมหาสังคม  จิตติญาโณ (ต่อมาได้รับ
               พระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระศรีวชิรโมลี) รักษาการเจ้าอาวาสวัดมหาชัยใน
               ขณะนั้น  ได้ตั้งใจที่จะสืบทอดเจตนารมณ์ของท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตร เล็งเห็นความส าคัญของพพธภัณฑ์
                                                                                                    ิ
                                                                                                  ิ
                       ื่
                            ื้
               แห่งนี้ เพอให้ฟนกลับมาเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเหมือนสมัยที่ท่านเจ้าคุณพระอริยานุวัตรยังมีชีวิตอยู่ จึงได้ท า
               หนังสือถึงมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพอขอความอนุเคราะห์จัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปจัดระบบเอกสารใบลานและ
                                                ื่

                                                                                          ์
               จัดเก็บเอกสารโบราณต่างๆ มหาวิทยาลัยจึงได้ส่งเจ้าหน้าที่ที่ทางานเกี่ยวกับด้านพิพิธภัณฑเข้าไปจัดระบบวัตถุ
               โบราณในเบื้องต้น และได้ส่งเจ้าหน้าที่ของโครงการอนุรักษ์ใบลานฯ ไปจัดระบบเกี่ยวกับเอกสารใบลานใน
               เบื้องต้น
                       หลังจากนั้นมารองศาสตราจารย์วีณา  วีสเพญ ประธานโครงการอนุรักษ์ใบลานในภาค
                                                                 ็
                                                                  ื้
               ตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มุ่งมั่นที่จะฟนความมีชีวิตให้กับพพธภัณฑ์วัฒนธรรมท้องถิ่น
                                                                                     ิ
                                                                                   ิ
                        ื่
               แห่งนี้  เพอให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทางด้านศิลปวัฒนธรรม โบราณคดี อักษรศาสตร์ วรรณคดี ประเพณีเกี่ยวกับ
                                                         ิ
                                                        ู
                                                     ื้
               ภาคอสานทุกแขนง จึงได้เขียน “โครงการฟนฟพพธภัณฑ์วัฒนธรรมท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ วัด
                    ี
                                                           ิ
   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48