Page 3 - ebook.msu.ac.th
P. 3

ประวัติอ ำเภอโกสุมพิสย                                       ๑
                                                                         ั
                                                        *************

                                           ิ
                                             ึ
                                   ุ
                                                                                               ิ
                                                              ื
                          อ ำเภอโกสมพิสัย เดมข้นกำรปกครองกับเมองมหำสำรคำม ป ี พ.ศ. ๒๔๒๔  พระเจรญรำชเดช   เจ้ำ
                                                                                                  ุ
                     ื
                                                                   ั
                                                                         ี่
                                             ื
                   เมองมหำสำรคำม  ได้ขอตั้งเมองใหม่ในรชสมัยของ  รชกำลท  ๔   (พระบำทสมเด็จพระจลจอมเกล้ำ
                                                       ั
                                 ึ
                                                                                             ุ
                                             ุ
                                                                                      ื
                                                                                  ็
                                 ่
                   เจ้ำอยู่หัว)     ซงทรงพระกรณำโปรดเกล้ำฯ ตั้งบ้ำนท่ำหอขวำง เปนเมองโกสมพิสัย ให้ท้ำว
                    ุ
                                                                                             ื
                                                       ื
                                                 ็
                     ิ
                               ็
                                                                       ุ
                   สรโย (เสอ) เปนพระสนทรพิพิธ เปนเจ้ำเมอง  หลังจำกพระสนทรพิพิธปกครองบ้ำนเมองมำได้  ๑๒  ป ี
                                      ุ
                           ื
                                                  ั
                            ี
                                                                                                ุ
                   ก็เกิดกรณพิพำทระหว่ำงไทยกับฝร่งเศส  คอป  พ.ศ.  ๒๔๓๖  ได้โปรดเกล้ำ ฯ  ให้พระสนทรพิพิธยก
                                                           ี
                                                        ื
                                      ุ
                                                                                                         ็
                                  ื
                                ี
                                                                                           ี
                   ก ำลังไปตั้งอยู่ทเมองอบล  แล้วให้ย้ำยไปช่วยพระประชำกิจ  ณ  ค่ำยดอนสำคร  โดยมหลวงจ ำนงวิชัยเปน
                                ่
                   ผู้ช่วย
                                                                                       ื่
                          ส ำหรบชอโกสมพิสัย ตำมพงศำวดำรหัวเมองมณฑลอสำรกล่ำวไว้ว่ำ เครองรำชบรรณำกำรของ
                                       ุ
                                                              ื
                                  ื่
                                                                       ี
                               ั
                                          ็
                                                                ี
                                                                            ็
                   บ้ำนท่ำหอขวำง ใช้เงนท ำเปนรปดอกมะค ำปำ เพรำะมต้นมะค ำปำเปนจ ำนวนมำก จงพระรำชทำนนำม
                                                                         ่
                                                        ่
                                             ู
                                                                                         ึ
                                     ิ
                               ุ
                   เมองว่ำ  "โกสมพิสัย" ซงแปลว่ำ แดนหรอทอยู่แห่งต้นมะค ำปำ
                     ื
                                                        ี
                                                        ่
                                                                      ่
                                                     ื
                                       ่
                                       ึ
                                                                              ็
                                                                                                ื
                                                              ื
                                                                                                     ุ
                        ป ี พ.ศ. ๒๔๔๔ ทำงรำชกำรได้ยุบมณฑลและเมองต่ำงๆ ลงจัดตั้งเปนอ ำเภอและต ำบล เมองโกสม
                                 ็
                   พิสัย จงมฐำนะเปนอ ำเภอตั้งแต่นั้นมำ
                         ึ
                           ี

                                                   รำยชอนำยอ ำเภอโกสุมพิสย
                                                        ื
                                                                          ั
                                                        ่
                                               ื
                                                                 ื
                                   ุ
                                                   ุ
                           ๑.  พระสนทรพิพิธ  (เสอ  สนทรพิพิธ)  เจ้ำเมอง          พ.ศ.  ๒๔๒๕-๒๔๕๒
                                           ี
                           ๒.  ท้ำวเก็จ  ธนะสลังกูร                              พ.ศ.  ๒๔๕๒-๒๔๕๔
                                                            ั
                                      ุ
                                                         ุ
                           ๓.  หลวงผดงประชำกร  (ทองอยู่  สขรตน)                  พ.ศ.  ๒๔๕๕-๒๔๖๓
                                                               ์
                                     ู
                                                  ิ
                                                      ิ
                                      ิ
                           ๔.  หลวงภมพยัคฆเขต  (ทม  ทววิภำต)                     พ.ศ.  ๒๔๖๓-๒๔๗๕
                                                             ู
                                      ิ
                                                     ื
                                                  ์
                           ๕.  หลวงพินจนนทรำษฎร  (เดอน  ภวภตำนนท์)               พ.ศ.  ๒๔๗๖-๒๔๗๗
                           ๖.  นำยทองค ำ  ไกรฤกษ์                                พ.ศ.  ๒๔๗๘-๒๔๘๔
                                   ิ
                                               ์
                           ๗.  นำยชต  เศรษฐ์วัตร                                 พ.ศ.  ๒๔๘๔-๒๔๘๖
                           ๘.  นำยปล้ม  จำรจันทร                                 พ.ศ.  ๒๔๘๖-๒๔๘๘
                                          ุ
                                     ื
                                               ์
                                    ิ
                                               ุ
                           ๙.  นำยเสรม  กำญจนสมน                                 พ.ศ.  ๒๔๘๙-๒๔๙๐
                                           ิ
                                                 ั
                           ๑๐. ร.ต.ท. ส่งศักด์  ขันภรตน์                         พ.ศ.  ๒๔๙๑-๒๔๙๑
                           ๑๑. นำยสวัสด์  ประไพพำนชย์                            พ.ศ.  ๒๔๙๒-๒๔๙๕
                                                   ิ
                                        ิ
                                    ุ
                           ๑๒. นำยสนทร  โสภณ                                     พ.ศ.  ๒๔๙๕-๒๕๐๖
                                       ิ
                                          ุ
                                                                                   ั
                           ๑๓.  นำยพินจ บญวรรณ                                   ปจจบัน (๒๕๔๘)
                                                                                     ุ
   1   2   3   4   5   6   7   8