Page 121 - ebook.msu.ac.th
P. 121
ั
่
ค ำอำนปจจุบน ต ำรำยำ (ฉบับที่ ๘)
ั
ี
ื
้
วัดศรสมพร บำนแบก ต.นำทอง อ.เชยงยน จ.มหำสำรคำม ๑๑๙
ี
ิ
ิ
(ปรวรรต โดย อภชาต จันนาเวช)
************************
ี
(ลำนที่ ๑ หนำ ๑) คันว่าไข้ม้อเช้าพองายแม่นออกปานด าให้เอาข้เหล็กกับฮากหมากสังฝนกินด ี
ื
้
ี
ี
ื
แลฯ ยาแก้กินทางในกล้วยตบ ๑ หมากเฟอง ผุ ๑ ฝนให้กินดแล ฯ คันว่าไข้พอเพลแม่นออกไฟลามโกน
ิ
ให้เอาง้วด า ๑ ตาไม้ไผ่ ๑ ตาอ้อยด าหางยูง ๑ เผาไฟฝนใส่ให้กินดแลฯ เปาพิษทางนอกใบตมย่องใส่น ้า
ี
ู
่
ิ
เปาดแลฯ ยากินทางในให้เอาฮากแพงฝนให้กิน ฯ คันว่าไข้เอ้มแม่น
่
ี
ี
ื
(ลำนที่ ๑ หนำ ๒) ออกเห่าให้เอาเครอตับเต่าดงกับข้ดนโพนกับเข้าจให้แช่น ้าให้กินดแลฯ ยาแก้
ี
่
ิ
ี
้
ื
พิษ ๑ ฮากหมากต าแยฮากผักเส้ยนแล ฯ คันว่าไข้คาบค าแม่นมันออกเหอดจมให้เอาไม้เหมอดแอ่ ๑ ฮาก
ื
ี
่
ี
ี
แกงแซง ๑ ให้เอาค่าน้วมอน้วกลางแช่ให้กินดแลฯ ยาเหอออกให้เอาฮากเม็กกับเบ้ยฝนให้กินด ฯ คันว่า
ี
ื
ื่
ิ
ิ
ู
้
้
่
ิ
ู
ไข้ตอนซค าแม่นออกท าทานงอยสงให้เอาดกงท าทานแก่นขาม ๑ น ้าหมากพราวให้เอาหัวหมากพราว
ู
เฟองข้าวจ้าวแช่ให้กินดแลฯ ยาแก้ให้เอาหัว
ี
ื
ี
ู
้
(ลำนที่ ๒ หนำ ๑) บังเตาให้ฝนกินดแล ฯ คันว่าไข้ซค าออกปานแดงให้เอาฮากหญ้าโคยง ๑ ต้น
่
ิ
ี
ู
ิ
ิ
ี
โคยกวง ๑ ฮากพลช้าง ๑ ฝนให้กินดแลฯ ยาแก้ให้เอาพละซะหงฝนใส่น ้าพังคาให้กินดแลฯ ไข้ตอนซค า
่
แม่นออกเมอกบ้าเดอดให้เอาแก่นโมง ๑ แก่นอ้น๑ หัวหมากคมบัว ๑ ให้แช่ให้กินดแลฯ ยาแก้สมพอ
ื
ี
ื
้
ื
หลวงฝนใส่น ้าพังคาให้กินดแลฯ ไข้ค าเท่ากลางคนแม่นออกซางเหลองให้เอาอ้อยด า ๑ ผากทอน
ื
่
ี
(ลำนที่ ๒ หนำ ๒) อ้อยเน่าผากทอนแล้วแช่ใส่กล้วย ๑ ให้เอาน ้าหาง ๑ สด า ๑ ให้แช่ถ้วย ๑ อัน
้
ี
่
ี
๑ ให้เอาแก่นมหนัง ๑ แก่นมน ้าเผิ้ง ๑ หัวหมากพราวอ่อน ๑ ให้แช่ถ้วย ๑ อัน ๑ ฮากผักพา กับน ้าเหล้า
่
้
้
ี
เด็ดให้ฝนถ้วย ๑ ให้กินดแลเปาขามปอม ๑ ฮากแสง ๑ ให้แช่กินดแลไฟลามโกนน ้าอ้อย ๑ ในหัวสไค
ี
ี
ิ
ุ
ื
หมากสมปอย ๑ ใบมันบดหนส้มไลให้กินดแล ฯ ยาแก้ฮากผักอฮมเปลอกกอก ๑
้
่
ี
ิ
้
ี
(ลำนที่ ๓ หนำ ๑) แกนเข้าโคด ๑ ฮากยานาง ๑ ข้าวจ้าวแช่ให้กินดแล ฯ ยาแก้เมาให้เอาไม้ห าฮ
ี
อก๑ ไม้งวงซม ๑ ให้ใส่น ้าหม้อนงกินดแล ฯ ยาแก้วินให้กลั้นใจฮดเอาสมพอ ๓ ก าย่องใส่น ้ากินดแล ฯ
้
ึ
ี
่
ู
ุ
ยาแก้วินให้เอาข่ามอ ๑ ซะนาก ๑ ไม้จกปน ๑ เล็บมอ ๑ ฮากคัมพิรดฝนให้กินดแล มันกินอันใดผิดให้
ื
ิ
ุ
ื
ี
ี
ิ
ี
ุ
เอาอันนั้นใส่ดอมให้กินด ฯ บัดน้จะกล่าวยาซมนางจก ๑ นางหนามแท่ง ๑ แก่น

