Page 128 - ebook.msu.ac.th
P. 128
๑๑๙
ซะเด็น โอมหูลูสะหายะโอมนะโมเมสิทิไชยะวะวะวะไชยะติสิทิกัปปังสิกิจังสิทิโลกะระมา
กะวางะกัสสะตระภาคุลุนะหาโยทากะละมะติ ตะตาสะหะ โอมตะติดตะตายยะกูจักเฮียกฝูง
หมู่อาคมซุมลุมกันอยู่ทุกหมู่ไม้ไพรพนอมแม่นเขาจักมาเฮ็ดตนกูก็บ่มีถองหวายตะบอง
เก่าเลาปากกูจักเป่าขินแลข้าซีกแลกะแจกูก็บ่มีงึดมีง้อปานใดโอมผงทะลายสหายยะ..โอม
ขะเค่งขะคั่งสิกาหายยะ..ภัณเตกัทธาเสวนาระมะนาประมุระเจยะสวาหายะ..สักกะยะทิตถิวิ
ริกะสิโอมสังกะบุตตะคะวะโคไขสวาหายยะ คาถาอันนี้ซะเดาะได้ฮ้อยพันส่อง(ซ่อง)แล โอมสาเ-
มโลคามุชะติสวาหายะ มนตร์สะเดาะก้างคาคอแล ..อันนี้สะเดาะได้ฮ้อยพันส่องแลค่าคาย
มีขัน ๕ ขัน๘ เงินต า(ลึง)๑ เทียนเล่มบาท๒ คู่ดอกไม้ขาวแล ฯ ตะโยสิหะมิคคะลาซาเตชะทันตะอะ
ภันทะสามะหันตะตะละสะมะโนเตปิตตะอุนุรักขันตุ อะโลเคยะนะสุกเขนะจะคาถาเสือเผือก
สบใส่น ้าสว่ายหน้ามีเตชะแล เพทธะมะปังชะนะคังสติมะคังพุทธายะพุทธะยะอุอะเออิติ
ปิโสภะคะวานะโมพุทธายะบทนี้ราธนาคาถาทั้งหลายแลให้จ่มคาถานี้เสียก่อนแล้วจึงจ าเริญ
คาถาฝูงอื่นเทิน โอมปู่เจ้าเสน่หานางทงคัพภ์ลับด่วนนางค าเหยียดปิ่นหน้าขึ้นเมือบนท้าวจงซงเมือฟ้า

