Page 133 - ebook.msu.ac.th

๑๒๔

นา ๗ ที คึดถึงหาว่าพระอาทิตย์ฯ ผิจักรบเศิกให้ภะวันนา ๗ ทีคิดถึงพระเกตุชะโรหิแต่สุรฯผิข้ามน ้าที่-

กลัวให้ภาวนา ๓ ทีจิงคึดถึง สุหิเต ๓ หนฯผินอนที่มีเสือให้ภาวันนา ๕ ทีคึดถึงพระพุทธะรา

ผิอยากข้าว ๘ ที จักมีข้าวดายฯ อิติปิโสภะคะวาอิโทภควาติอิติระตะนังสิ
โสกันภะคะวารักษาอะระหะติดตันส ามะปันไว้พุทโธรักษาวิชาติดตามจะละนาลักสัสสัมมา

บังบนนาพุทโธเป็นกกบก ๙ แห่ง ข้าพระพุทธิเจ้าน้อมนมัสการภควาสีสีมาบังตนกูสวาหายะ
อันนี้มนตร์ ๗ คาบ อุบาทว์ก็หายไข้ปว่ายก็หายคนจักใส่ก็บ่ถืกเสกส้มป่อยสระหัว ๗ คาบเสกใส่

ผ้าสามคาบนุ่งผ้าแล้วจึงเสกน ้ามันงาทาหัวตนตัวทั่วแล้วเข้าเศิกคนหมื่นคนแสนส่องก็บ่เห็น

สวดทียวาย(สาธยาย) ๕ คาบจึงภวันนาไปก็ให้ ๑๕ คาบเขาบ่เห็นเฮาแล้วถ้าว่ามันหากจนตนตัวแท้บ่ดี

เอาใบไม้อันบ่ขาดจักป่องเหน็บท้อง ๓ ใบ เหน็บหลัง ๓ ใบถือกั้งหน้า ๓ ใบภาวนา ๑๕ คาบดัง

เก่าบ่เห็นเฮาแลคันเถิง ๑๗ คาบเข้ายังมาปานห่าฝนก็บ่ถึกเฮาแล โอมบังบังใดบัง
พระไอบังกะขา ละ เทวดาเฮยผองผองสะหายสิทิกานนาครูบาอาจารย์กูให้ว่ากูจิงว่าปานเพิ่น

วาเสือเหลืองทั้งเมืองเต้นว่าเสือโคร่งออกไปกินบนกลางนาทั้งเมืองหาบ่ได้สวาหายะมนตร์บทนี้ให้หา

ลิ้นเสือ