Page 80 - ebook.msu.ac.th
P. 80

๗๑



                          อันนี้หีนะชนแท้อุปชนสอนยากไว้ให้หญิงถ่อยฮ้ายโถงชู้ถืกกันแท้แล้วชายใดมาเฮือนด้วย

                   เป็นพรานเดินประเทศมันหากได้หมู่ช้างขายได้มังมูนท่อว่าจิบหายใกล้เป็นกรรมสาโหดโทษแล่น
                   ต้องเวรข้องอยู่มัวหญิงใดได้แปงใจอย่าขี้ถี่ย่านแต่ฝูงพี่น้องชาวบ้านเพิ่นชังชายใดปุถุเว้าอุปชนใจ

                   บาปมันก็ประมาทแก้วฮังวันขี้ใส่คุณแม่นจักท าคุณให้เพียงภูพ้นขอบก็ดายแล้วคุณบ่มีเม็ดซะดีปาน

                   ถิ้มเปล่าดายมันจักตายไปหน้าอาวิจีเป็นที่อยู่มันแล้วเจ้าพิ(จารณ์)คึดให้ตกฮ่อม
                   แล้วยามนั้นก็จิงเอาหั้นท้อนเห็นว่าเอาผัวแท้จอมพระนางอย่าฟ้าวฝั่งนางเฮยลางเทื่อผัวขี้

                          เหล้าใจเจ้าสิวังเวพิจารณาแล้วคันว่าเอาผัวได้อุปชนจายากเร็วแล้วนางหากเว้าบ่ถืกต้องรัง

                   ร้างจากกันแม่นจักแปงใจตั้งหามันมื้อฮ้อยเทื่อก็ดายแล้วเฮ็ดผิดมันแลน้อยพลอยฮ้ายเฮ่งประมาณ

                   หญิงใดได้ผัวแนวนักปราชญ์ดีดายเป็นดังแหวนค่าล้านพิลา(ทับทิม)เข้มลูกงามหากจักมาคูนค ้าค า
                   พาทิพย์พระยอดจิงแล้วบ่ได้เป็นดังฝูงบาปใบ้ซะเลเหล้าเที่ยวเฮฟังเยอสาวฮามพร้อมมีผัวแม่ฮ้างถ่าว

                   เฮียมนั้นอย่าได้เฮ็ดมูบม้ายใจตื้นมื้อเพิ่นจักเห็นก้นซ ้าทั้งบ่ปากเบิ่งตายแล้วฝูงผู้ใกล้ชาวบ้านเพิ่นสิ

                   เตียนดีท่อถนอมตัวให้เป็นดีอย่าประมาทหากจักเฮือง

                          เฮื้อขึ้นทั้งค่ายว่าดีอันหนึ่งเห็นว่าโตพลอยไฮ้อย่าเคืองค าโศกให้คอยสร้างสินซ่อยลงบุญอัน
                   จักมาภายหน้าบุญหลังน าส่งน าตอบให้เฮาได้ดังคนิงอันนี้มีในพื้นค าสอนสันทราชพระที่จักเทเทศน์

                   ไว้เฮาแจ้งสืบมาไผผู้ปัญญากว้างฟังดูให้ถี่ฟังแต่บั้นเป็นข้อยอดธรรมว่าจักสอนสั่งให้ฮู้ฮีตค า

                   ประสงค์ทั้งหลายเฮยอยู่ฟังอย่าต้านมีผัวแล้วอย่าไลพ่อแม่นั้นเนอให้ค่อยเลี้ยงคุณเฒ่ามากหลาย
                   แม้นว่าทางใดฮ้ายปุนปองน้อมใส่ให้มันดีฝ่ายพุ้นทางพี้พร ่าเสมออย่าได้มีใจเคี่ยวปองซังป้อยด่าบ่ดี

                   ดายฝูงนี้ฮ้ายลื่นล้นเมื่อหน้าบ่ดียามเมื่อผัวฟุนฮ้ายเมียเข้าสงัดอยู่อย่าได้แผดแผด

                          ต้านเสียงเข้มโสกันไผหากกะล า(คะล า)ได้อุตตโมอันประเสริฐเป็นที่คนกล่าวย้องทังค่ายว่า
                   ดีอันหนึ่งยามเมื่อขนขวายได้หามาให้เจ้าเบิ่งดูท้อนให้เจ้าฮีบแต่งตั้งครัวให้ซู่กินอย่าได้มัวเมา

                   เล่นคั่วหาเวียกใหม่ย่านท่อผิดเผ่าผู้ผัวแก้วโกรธเข้ม อันหนึ่งอย่าได้แสแลเล่นแปนโตมักเที่ยวย่าน

                   ท่อดังเป็นหมาขี้เฮี้ยนกลายใกล้เพิ่นซังหญิงใดมีผัวแล้วใจคือสันเก่ามันบ่คึดถ่อยเพิ่งต้านอยากแปง
                   แล้วเล่ามายาเว้าน าชายมักเพศฝูงเขาหนีซ ้าเนื้อบ่เหือดคีงก็จักผิดตาเฒ่านินทาซีซั่วเพิ่นว่าคนขี้ฮ้าย

                   โถงเล่นบ่เชา

                          ยามใดจอมพระนางน้องมีสองชมคู่กันนั้นใจอย่าเลี้ยวลังล้าวจากผัวสันใดแท้กระท าเพียร

                   อย่าประมาทก็จักลุที่แม่งโดยได้ดังใจอันหนึ่งแม้นว่าจักปรารถนาเข้านิรพานน าเพิ่นก็ดีคันว่า
                   ประกอบแก้วคองนี้ก็จิงเถิงคันบ่ประกอบแก้วอันประเสริฐคองวัตรดังนั้นเวรน าเถิงจ่องจูงจมจั้งอัน

                   นี้ในคองแท้สอนหญิงตามฮีตไผฮุ่งฮู้เห็นเพี้ยนจงฟังจ าจื่อไว้แถมที่ค าคึดเป็นครูสอนสั่งเฮาเห็นแจ้ง

                   ฟังเยอโสมเสลาสร้อยนอนพลอยปางเปลี่ยวเฮียมเฮยฝูงหมู่สาวพี่น้องนงค์หน้าซู่คนคันว่าอยากได้มิ่ง
                   ซ้อนเป็นคู่เทียมสองดังนั้นการจักท าครัวเฮือนอย่าฮ้อนพอควรคันว่ามีผัวซ้อนเทียมสอง

                          อย่าประมาทอย่าได้ฮ้ายเหลือด้ามคองนับแต่ผัวเมียแท้ค าแพงแขนขอดลูกแลน้องแพงไว้เกิ่ง

                   ตามาดาไว้โดยกระบวนหัทเยตปิตุเรตไว้โดยด้ามเกิ่งชีวังก็จิงประเสริฐแท้โดยได้ดังใจลุลาภให้บุญ
   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85