Page 84 - ebook.msu.ac.th

๗๕

เศร้าบ่ผ่องใสเจ้าเฮย หญิงใดสูงแกกเนื้อแมงวันขี้ใส่หน้าเดียรดาษแถมเถิงเท่าฮอดหัวนาง

นั้นบุญมีล้นลือชาเซ็งซ่า ไผผู้ยังได้ซ้อนเป็นแก้วกล่อมนอนยังจักสุขอยู่ย้อนบุญคุณอนันต์เอนก
เพราะว่านางได้สร้างบุญค ้าแต่หลังแท้แล้ว หญิงใดแอวใหญ่กว้างปูมหลวงอุบาทว์นางนั้นถืกโสกมา

แต่น้อยน้อยบุญค ้าบ่ห่อนวายชายใดยังได้ซ้อนให้คึดปองดูถี่ไผบ่คึดส่องฮู้นางนั้นหากจักสอนบ่อย่า

แล้วหญิงใดฮีมตาน้อยกะโมงตาดูใหญ่
หนาพอสน่อยแท้นางนั้นมักนอนไผผู้ได้ก้อมกิ่งสิดีแต่ยังสาวเหิงนานไปก็หากยังสิเป็นฮ้าง

หญิงใดตาก ้ามันเบียนเอิ๊กสวดใจผอกฮ้อนมันฮ้ายบ่หลีกไผชายใดได้อยู่ซ้อนแล้วเล่าเป็นเมียเมื่อใด

ไผผู้หัวใจย่านส่วนมันซิกุมปล ้า หญิงใดตาด าปี้ สูงแก่นคีงฮาบ หน้าใหญ่กว้างดูด้ามแพงเสมอนาง

นั้นบ่ห่อนฮ้ายว่าต ่าพอเสมอว่าบ่เป็นเมียขุนแต่พอเทียมค้าไผผู้ยังได้ซ้อนเทียมสองชมคู่กันนั้นหาก
จัก

สุขทะเลิศล ้าของค้ามังมูนแท้แล้ว หญิงใดขาวฟองเนื้อคือมิคคายังอ่อนคือดังฮากบัวแท้

เที่ยงจริงนางนั้นบ่ห่อนตกถ่อยฐานแก้วแก่นอิตถีหญิงแท้แล้วไผผู้เอาเป็นเมียก็บ่ฮ้อนพอฮ้าย หญิง

ใดเลาคีงดั้วนมพวงปลายใหญ่แข้งใหญ่เปาลื้มส้วยฝาตีนนางนั้นโรคาฮ้ายมักชราเท่าชั่วจิงแล้วชาย
ใดยังได้ซ้อนจักทุกข์คอบค าปัวแท้แล้ว หญิงใดสุ้มลุ้มหน้าบัวบานก้านก่องยองเนื้อหญิงนั้นบ่ดีเจ้า

เฮยให้คอยทอดพระเนตรเยี่ยมแล้วฮ ่าคนิงแด่เนอ เคียดที่หีนะชนเว้าเสริมส่งว่ากล่าวโตนั้นฮีตบ่มี

เม็ดซะดีดอมแท้สิ่งใดฟังเยอเจ้าผู้ขวานถากน้อย
บ่หลิงล ้ากระบวนโตสังหากพาโลขัดแข้งซ้งซ้งมาสังบ่แยงสับให้ตามคองปะทัดเน่งคอโต้

คดจั้งงั้งสังเจ้าบ่ถากเสียนั้นเฮียมก็คัดทะนังตั้งแปงสารเห็นฮ่างพอแต่แจะใส่ไว้ปลายลิ้นดูดชิมหั้น

ท้อนฟังเยอทิพย์พระต้วยต่อนหล่าหลังพลอยพรากคู่ฟังเยอถวยแก่จอมนี้ฮมฮ าเพิงคนิงฮู้เฮียมจิงคัด
ทะนาตั้งแปงสารให้เห็นฮ่างกระบวนแล้วพอแต่บักหง่าไม้แปงห้างใส่ทางอู่เฮย หญิงใดถืกโสกแท้

ตามนี้ท่านธรรมกล่าวมานี้บ่ห่อนตกถ่อยแก้วแก่นอิตถีแท้แล้วไผผู้เอาเป็นเมียสิ่งของพอ

…………… ช้างควายพร้อมมังมูนหญิงใดด าปี้ ปี้ สูงแก่นปากย้อยแข้วห่างพอสน่อยแล้ว
๑
นางนั้นใจฮ้ายมักเร็วชายใดยังได้ซ้อนเป็นเมียกิ่งก้อม

……………เชิงซ ้าเป็นฮ้างเมื่อลุนหั้นแล้ว หญิงใดหัวคิ้วขึ้นชนกันจุ สน่อยก็ดีท้อนหญิงนั้นขวาง

ขนาดแท้

……………ค าเฒ่าอาจารย์สอนสั่งมานี้เกรงท่อเข้าสู่ห้องตนใดอนตายแท้แล้วเฮียมก็มรณา
……………แคบไว้พอให้ฮ าเพิงนี้แล้วฟังเยอบัณฑิตเซี่ย (เชื่อ) ชาตาถวายบาทแล้วท่อนี้ถวายไว้ที่

ควรแล้ว ฯฯ

๑ ใบลานช ารุด