Page 96 - ebook.msu.ac.th

๘๗

แฮกปลูกเสาแล แฮกขุดเสาแล ท่านเห็นถือสังมากาย คาถาสูด

ผิว่าเห็นท่านนุ่งเสื้อผ้าแดงแลถือดอกไม้แดงมากายนั้นไฟจักไหม้เจ้าเฮือนจักตายบ่ดีฯผิว่าเห็นทหารหาบ

น ้ามากายดีนักผิว่าเห็นท่านเอาหมากดูกลูกไม้หัวมันมาเจ้าเฮือนดีนักผิว่าเห็นท่านเอาเตาแล่นมาหานั้นจัก

ได้ข้อยหญิงชายดีแลฯจักปลูกเฮือนเป็นมังคละเมื่อยอเสาให้สูดคาถาว่า อุฏเฐหิ เทวตำ พรหมำ อนันตะ

นุ นะระยิ เทวะลัง กำระสำ นิรันตะรัง สัพพลำภัง ภะวิสสะเร ดังนี้มนตร์ ๓ ทีแล้วยอเสาแฮกค่อยวาง
ให้ปลายเสา แฮกซ้ายไปก ้าอีสานก็ดีทักขินก็ดีวางไว้แล้วปลูกเสาขึ้นเทินฯฯปลูกเฮือนให้ปิ่นปลายเสาไป

เบื้องเหนือดีมีลาภแลฯปิ่นปลาย

เสาสูงก ้าปลายเสาซ่าย(ส่าย)ให้ดูเทิน (๑๓)

เสาไปอีสานจักได้ข้าวของมากนักแลฯผิว่าปลูกขึ้นแล้วผิว่าเสาแฮกสูงกว่าเพิ่นให้ยอเสาอื่นหาแวนดีผิว่าต ่า

กว่าเพิ่นได้ยอขึ้นหาบ่สู้ดีฯฯผิว่าให้ดีแท้อย่าแท้อย่ายอเสาขึ้นแวนดีแลฯฯคันปลูกแล้วให้ขึ้นดูเสาก ้า

ทักขินยังสูงดีฯผิว่าพื้นเฮือนให้กว้างกลางสน่อยแวนดีจ าเรินสมบัติข้าวของแลฯผิว่าต ่าใต้สูงเหนือฮ้อนใจ
เป็นความฯสูงก ้าตาวันออกต ่าตาวันตกจักได้พี่น้องดีภายลุนจิบหายฯต ่าเหนือสูงใต้บ่ดีแลฯผิว่าปลูกเสา

แฮกให้ดูเสาซ่ายเมื่อหาวันตกเจ้าเฮือนจักตายฯซ่ายเมื่อวันออกแม่เฮือนจักตายฯซ่ายเมื่ออุดรคนในคนเฮือน

จักผิด