Page 91 - ebook.msu.ac.th
P. 91
๘๒
ปลายไม้หักอยู่นี้แล
มันจักเฮ็ดคอกควายปลายมันจักเฮ็ดคอกไก่ท ่ากลางมันจักไว้เฮ็ดไท้ค าดีเยอฯฯว่าดังนี้แล้วจิงว่าดังนี้โอนอ
ไม้ล านี้สังมางามยอดยิ่งเดนอหง่า ๑ นั้นคือดังฮังนาคหง่าต ่านั้นคือดังฮังหงส์หง่าเนินนั้นถงเงินถงค าเพิ่น
แล่นมาห้อยหง่าซันนั้นเพิ่นขายข้อยแล่นมาโฮมคือซีอยู่วุทธิเดนอฯฯให้เอาขวานสับคาไว้ออกมาทักว่า
โอนอไม้ล านี้สังมางามยอดยิ่งเดนอกูอยากได้ไปเฮ็ดเสาเฮือนพระนางน้องนอนซมหมื่นหมื่นห้องพระนาง
น้องคือสินอนอยู่วุฒิสวัสสดีมีริทธียืนยาวหมั้นแก่นเดนอดังนี้แล้วจิงบักให้หักเทินฯปลายไม้เมื่อหักให้ปิ่น
ไปเบื้องตาวันออกดีแลฯล้ม
(๘) ดวดพ้นขื่ออยู่นี้แล
ไปเบื้องอาคเนย์จักเสียของสัตว์๔ตีน ๒ ตีนแลฯล้มไปเบื้องทักขินจักได้กินอาหารดีแลฯล้มไปหรดีบ่ดีแล
ล้มเมื่อปัสสิมบ่ดีแล ล้มไปพายยัพบ่ดีแลฯล้มไปอุดรแลอีสานเพิ่นซังแลฯฯผิว่าดวดจมลงในขื่อบ่ดี
ผิออกพ้นแปนิ้วมือ ๑ ลูกจักตายฯออกพ้นแป ๒ นิ้วมีลาภฯ ๓ นิ้วมีช้างม้างัวควายแผ่ดี ๔ นิ้วจ าเริน
สัมปัตติเข้าของพ้น ๕ นิ้วสิทธินักแลฯฯซะบับ ๑ เอาขื่อแทกแปไปได้ ๓ ชั่วก ามือ ๑ พ่อค้าอยู่ดีสองก า
มือคนขออยู่ดีปลาย ๓ ก ามือท้าวพระยาอยู่ดีฯปลาย ๕ ก ามือนายพรานอยู่ดีปลาย ๕ ก ามือไพร่น้อยเศรษฐี

