Page 91 - ebook.msu.ac.th
P. 91

๘๒













                   ปลายไม้หักอยู่นี้แล










                   มันจักเฮ็ดคอกควายปลายมันจักเฮ็ดคอกไก่ท ่ากลางมันจักไว้เฮ็ดไท้ค าดีเยอฯฯว่าดังนี้แล้วจิงว่าดังนี้โอนอ

                   ไม้ล านี้สังมางามยอดยิ่งเดนอหง่า ๑ นั้นคือดังฮังนาคหง่าต ่านั้นคือดังฮังหงส์หง่าเนินนั้นถงเงินถงค าเพิ่น

                   แล่นมาห้อยหง่าซันนั้นเพิ่นขายข้อยแล่นมาโฮมคือซีอยู่วุทธิเดนอฯฯให้เอาขวานสับคาไว้ออกมาทักว่า
                   โอนอไม้ล านี้สังมางามยอดยิ่งเดนอกูอยากได้ไปเฮ็ดเสาเฮือนพระนางน้องนอนซมหมื่นหมื่นห้องพระนาง

                   น้องคือสินอนอยู่วุฒิสวัสสดีมีริทธียืนยาวหมั้นแก่นเดนอดังนี้แล้วจิงบักให้หักเทินฯปลายไม้เมื่อหักให้ปิ่น

                   ไปเบื้องตาวันออกดีแลฯล้ม


                   (๘) ดวดพ้นขื่ออยู่นี้แล










                   ไปเบื้องอาคเนย์จักเสียของสัตว์๔ตีน ๒ ตีนแลฯล้มไปเบื้องทักขินจักได้กินอาหารดีแลฯล้มไปหรดีบ่ดีแล

                   ล้มเมื่อปัสสิมบ่ดีแล  ล้มไปพายยัพบ่ดีแลฯล้มไปอุดรแลอีสานเพิ่นซังแลฯฯผิว่าดวดจมลงในขื่อบ่ดี

                   ผิออกพ้นแปนิ้วมือ ๑ ลูกจักตายฯออกพ้นแป ๒ นิ้วมีลาภฯ ๓ นิ้วมีช้างม้างัวควายแผ่ดี ๔  นิ้วจ าเริน
                   สัมปัตติเข้าของพ้น ๕ นิ้วสิทธินักแลฯฯซะบับ ๑ เอาขื่อแทกแปไปได้ ๓ ชั่วก ามือ ๑ พ่อค้าอยู่ดีสองก า

                   มือคนขออยู่ดีปลาย ๓ ก ามือท้าวพระยาอยู่ดีฯปลาย ๕ ก ามือนายพรานอยู่ดีปลาย ๕ ก ามือไพร่น้อยเศรษฐี
   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96