Page 88 - ebook.msu.ac.th
P. 88
๗๙
ตัดเสาแฮก
กกใหญ่ปลายใหญ่ท ากลางน้อยอย่าเอาบ่ดีล าใดกกน้อยปลายน้อยท ่ากลางใหญ่ชื่อว่ากาลกิณีไม้บ่ดีแลจัก
เอาให้เอาล างามมียอดท ่ากลางดีนักแลฯฯถ้าจักตัดเสาแฮกให้เอาเผียกแทกแต่กกเท่าปลายจิงมาจึงมาหักบั้น
เป็น ๑๐ ส่วนเทิญฯส่วนหนึ่งท้าวพระยาฮักแลส่วนถ้วน ๒ มีตาดีประกอบด้วยมิตรสหาย แลฯส่วนถ้วน ๓
มีตาจักได้โภหาร(อาหาร)มากนักแลฯฯ ส่วนถ้วน ๔ มีตาจักไข้เจ็บบ่ดีฯฯส่วนถ้วน ๕ มีตาฟ้าผ่าจิบ่ดีฯฯ
ส่วนถ้วน ๖ มีตาจักได้งัวควายช้างม้าส่วนถ้วน ๗ มีตาท้าวพระยาจักฮักฯฯส่วนถ้วน ๘ มีตาจักเสียของ
ส่วนถ้วน ๙ มีตา-
บักดวดสิ่วป ิง(๕)
จักได้พรากจากที่ฮักบ่ดีส่วนถ้วน ๑๐ มีตาจักได้ไฮ่นาฮั้วสวนแลฯนัยยะหนึ่งว่าเสาแฮกมีตา ๑,๒ ตา ๓ ตา
๖ ตา ๙ ตา ๑๐ ตา ดีมากกว่า ๑๐ ตาแล ๕ ตา ๗ ตา ๘ บ่ดีนัยยะ ๑ ให้ได้ล่วงปิงแลขึ้นล่วงกกเสาดีแลผิว่า
จักปักดวดแลสิ่วปิงแทกแต่ตีนเสาได้ค่าใดจึงเอาด้ามนั้นแทกกกเสาตามโสกอันนี้ว่าสุกโขโจโลสิ--
ทธิลำโภมัจจุดังนี้เท่าสุดจิงสิ่วปิงปักดวดเทิญฯฯผิว่าปักดวดได้สุกโขสิทธิลำโภดีได้โจโล
มัจจุบ่ดีแล ฯฯ ผิว่าเฮือนท้าวพระยาแต่ตีนเสาขึ้นจุปิงยาวค่าใดไว้ดวดยาวศอก ๑ ดีแลฯฯผิว่าเฮือนซาว
เมืองลุ่ม

