Page 139 - ebook.msu.ac.th
P. 139

๑๓๐












                       พาใส่ไหลมาอย่าให้ขาดอ านาจแข็งแทงความเขาอ่อนเขาป่อนข้าวของมาเพื่อเฮามีอ้อเว้ามีอ้อ

                       เข้าสุนใจเว้าไปทั้งมื้อได้ลูกพระยาเอามาเฮ็ดข้อยเขาหย้านทั้งเมืองเขาเฮืองคุ้งฟ้าท้าวหล้าผู้
                       อยู่เมืองบนเชิญเจ้าลงมาตัดความผญาว่าความให้เผี่ยนเบียนพรากความเสียความเมียหลิ้นซู้อ้อ

                       เว้าไปไขกะดี(คดี)ใจจริงแล้วเอเอหิโอมสะหุม  เชยยันตุข้าไหว้เจ้ายอดแก้วแลเจดีย์เชิญทั้ง










                       เทพพะศรีแลพระอรหันตาเจ้าผู้อยู่ฟ้าเชิญเจ้าลงมาเว้าจิงขี่ม้าแก้วกับบาทเกวียนค าเชิญเจ้า

                       ลงมาวีวอน วีวอน คีงเจ้าซ้องปานค าแดงเชิญเจ้าลงมาเชิญทั้งอรหันตาผู้ถือซาหน้าเถิงเจ้าลง

                       ลงมาก ้าขวาให้เจ้าลงมาลีลายก ้าซ้ายให้ลีลาลีลาเชิญทั้งท้าวมาดฟ้าลงมาปาน
                       ปัญญาลงมาตรัสผญาดีสับในซ่องแสนทางเชิญทั้งท้าวค าไหลผู้อยู่เมืองฟ้าเชิญเจ้าลงมาวนเอายัง












                       น ้าใจบัวลงมาสาสีลงให้ผญาดีดังอรหันตาเจ้าคันว่าผู้ข้าได้อ้าปากเว้าผญาออกสนสว้าน

                       ในเมืองคนบ่มีไผต่อได้ดังว่าผู้ข้าได้สูดในแปลปานท าไท้ผญาไหลเป็นสินน ้าบ่แก้วไหลแ-

                       จ้ว แจ้วไหลออกเงินนองผากฏ(ปรากฏ)ใส่ไหลลีล่าว  ลีล่าว เชิญทั้งท้าวบาทฟ้าผู้อยู่พื้นธรณีเชิญเจ้าลงมา
                       เชิญทั้งผู้มีผญาดีแต่เว้าเชิญเจ้าลงมาสับปัญหาให้แก้แม่นเอหิโอมสะหุม ๓ บทนี้อ้อเว้า
   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143