Page 139 - ebook.msu.ac.th
P. 139
๑๓๐
พาใส่ไหลมาอย่าให้ขาดอ านาจแข็งแทงความเขาอ่อนเขาป่อนข้าวของมาเพื่อเฮามีอ้อเว้ามีอ้อ
เข้าสุนใจเว้าไปทั้งมื้อได้ลูกพระยาเอามาเฮ็ดข้อยเขาหย้านทั้งเมืองเขาเฮืองคุ้งฟ้าท้าวหล้าผู้
อยู่เมืองบนเชิญเจ้าลงมาตัดความผญาว่าความให้เผี่ยนเบียนพรากความเสียความเมียหลิ้นซู้อ้อ
เว้าไปไขกะดี(คดี)ใจจริงแล้วเอเอหิโอมสะหุม เชยยันตุข้าไหว้เจ้ายอดแก้วแลเจดีย์เชิญทั้ง
เทพพะศรีแลพระอรหันตาเจ้าผู้อยู่ฟ้าเชิญเจ้าลงมาเว้าจิงขี่ม้าแก้วกับบาทเกวียนค าเชิญเจ้า
ลงมาวีวอน วีวอน คีงเจ้าซ้องปานค าแดงเชิญเจ้าลงมาเชิญทั้งอรหันตาผู้ถือซาหน้าเถิงเจ้าลง
ลงมาก ้าขวาให้เจ้าลงมาลีลายก ้าซ้ายให้ลีลาลีลาเชิญทั้งท้าวมาดฟ้าลงมาปาน
ปัญญาลงมาตรัสผญาดีสับในซ่องแสนทางเชิญทั้งท้าวค าไหลผู้อยู่เมืองฟ้าเชิญเจ้าลงมาวนเอายัง
น ้าใจบัวลงมาสาสีลงให้ผญาดีดังอรหันตาเจ้าคันว่าผู้ข้าได้อ้าปากเว้าผญาออกสนสว้าน
ในเมืองคนบ่มีไผต่อได้ดังว่าผู้ข้าได้สูดในแปลปานท าไท้ผญาไหลเป็นสินน ้าบ่แก้วไหลแ-
จ้ว แจ้วไหลออกเงินนองผากฏ(ปรากฏ)ใส่ไหลลีล่าว ลีล่าว เชิญทั้งท้าวบาทฟ้าผู้อยู่พื้นธรณีเชิญเจ้าลงมา
เชิญทั้งผู้มีผญาดีแต่เว้าเชิญเจ้าลงมาสับปัญหาให้แก้แม่นเอหิโอมสะหุม ๓ บทนี้อ้อเว้า

