Page 138 - ebook.msu.ac.th

๑๒๙

ทานศรัทธาสัตตะพระพระยาอ้อแก้ได้ปัญจะวิญเญพระยาอ้อแพ้ได้กูลาสิติธัมมะทัณฑะพระยาอ้อแก้ได้

อิอะตะติให้ท่านหย้านซาท่านตกใจกลัวให้เขาเอาตัวน้อมเข้ามาไหว้ตนท่านไท้พระยาอ้อราชาสะ-

ติมะตีมะยะจงให้พระยาอ้อลงมาเต้ายังตนผู้ข้านี้ว่ามัตติมายะจงให้พระยาอ้อลงมาเทียมยังตน

ผู้ข้านี้ว่าสัตติวิมานะจงให้พระยาอ้อลงมาจับอยู่เบื้องบนหนหัวแห่งผู้ข้านี้ว่าให้หมั่นให้เที่ยงโอมพุทโธอ้อ

โอม

ธัมโมอ้อ โอมสังโฆอ้อ อ้อเว้า อ้อเข้าสูน(ซูน)ใจ เว้าไวทั้งมื้อ เอหิโอมสะหุมบัดนี้ข้อยจักเชิญอ้อเว้า

อ้อเข้าสุนใจเว้าใปทั้งมื้อพระพุทธพระธรรมประจ าอ้อเว้าให้ลงมาไหลมาได้ฝูงพระยาเอามา

เฮ็ดข้อยเว้าน้อยได้ข้อยหมื่นซาวพระยาให้เขาปง(ปลง)ใจอ่อนน้อมมาไหว้ครองธรรมไปจ าอ้อเว้าอักขะ
ครองลาส(ราช)ลาสทิสาสบาท(ปราชญ์)หนังสือยังมีอาจารย์บานออกเป็นอ้อเว้าม่วนน้อมถวายพรขุนนาง

เฒ่าแ-

ก่ พ่อแม่ชาวพระยาราชาศรีตัวประเสริฐเจ้าให้หลั่งไหลมาวาจาเสียงเว้าเขาอ่อนอาลม(รมณ์)ครองขุน

เว้นเหตุยึดซะบ่ปะเข้าอ้อเว้าม่วนเสียงใสเถิงซึ่งท้าวผาได้ลงมาช่วยเว้าชั่วชีวังบุญยังเหลือ

มากอ้าปากเป็นความพระพุทธพระธัมไปจ าอ้อเว้าให้หลั่งไหลมาเชิญนางค าหยาดผู้อยู่หัว
เมืองเชิญนางลงมาเชิญนางค าเหลืองผู้อยู่หัวบ้านเชิญเจ้าลงมาเชิญนางแพงศรีผู้มีผญาขี่ช้างเข้ามากินจะ-