Page 134 - ebook.msu.ac.th
P. 134

๑๒๕











                       มามนตร์ ๗ คาบแล้วเอาจุมะนาลูบตัวเฮาซู่แห่งนั้นไผบ่เห็นตัวแลฯโอมสิทธิจุละมหาจุละสิทิ

                       จุละพุทธะสิทธิจุประเตสิทิจุประเตสิทิสวัสสดีลาโภมหาปะลาจุละสวาหายะ

                       อันนี้แปดหลักหินให้เขียนมันใส่ผ้าอันมนแล้วขว ้าไว้สูด ๗ คาบก็ดีหากจักคืนมาบ่ ๒ วันก็ ๓
                       วันแล คาถาอันนี้ใช้ได้พันซ่องแลฯ อุเทนะระชาสิทิปุริโสมหาปุริอิมัสสะมิงสะกะละอาวา











                       เสเทวะตะกุเทนะระชะสิทิระนิมุนิราชาอัถฐาทิโสหัตถิอุเทนะราชาสุกขาอุญญานะสิทิ

                       เอหิสิทิก ากะราชาเอหิสิทิสวาหุมอันนี้คาถาอุให้จ าเริญทุกวันเทินมนตร์ใบไม้ปัก
                       ฮอยช้างตัวปล่อยไปคนก็ดังเดียวดังนั้นแท้ท่านเฮยฯโอมสวาโตลาโมมะตุหโมกุติมะ

                       มะกุติโอมครูบาอาจารย์พ่อหมอให้แก่กูดอมเทวดานี้นิสิวะเทสวาหะคาถาบทนี้ดีดายใช้ได้










                       พันซ่องแลจักสบเข้ากินก็ดีสบน ้ากินก็ดีสบหมากเคี้ยวก็ดีคนทั้งหลายฮักเฮาแลผิว่าโจรหากลักของให้เอา

                       ฮอยตีนมันมา
                       ปั้นฮูปคนให้เอาหมากเสียวใส่ในบุงแล้วจิงสบคาถา ๗ คาบแล้วจิงไต้ไฟลนเทินบ่ทันฮอด ๓ วันมันจักคืน

                       มาแลฯ ผิว่าเขาเคียดแก่เฮาให้เอายอดกล้วยตีบมาเขียนชื่อมันผู้เคียดนั้นใส่ยอดกล้วยหั่นแล้ว

                       สบมนตร์ ๗ คาบให้งัวควายกินก็ดีตบปากงัวควายเสีย ๓ บาดหายเคียดแลฯผิว่าจักสะเดาะขื่อขาสิ่วซวน

                       ดังนั้นจง
   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139