Page 137 - ebook.msu.ac.th

๑๒๘

ป่า ๖ ทีเป่างูตอด ๑๗ ทีเป่าพร้าขวานบาดตนแลฯกายังคิวันนาหังคาถาอินทร์ลงใส่แขนแลฯโอมสูบสูบ

มหาสูบสูบกูจักสูบเอามนตร์อยู่ ๑๖ ชั้นฟ้าอยู่ ๑๕ ชั้นคนกูจักสูบได้แล้วขอติดขอต่อก่อน ากู

โอมสะหุมโอมกระแจเหล็กโอมกระแจทองใสฮองฮองกระแจแก้วกูสูดแล้วกูใส่กระแจ

มนตร์โอมจังกังมหาจังกังโอมสหุมติดโอมพระเครื่องสัตตระเวมะเหสุราเทพพระอินทร์ตาตนวิเศษเทเวศ

ไว้ภันตะข้าจักเชิญอรหันตาตนตัดส่องแจ้งฮู้ด้วยปัญญาคนผู้ข้าจาก็ให้แล้วแคล้วแคล้วอย่าสนความไหล
หลามมาทุกด้าวทุกหมู่ท้าวพระยาจาพิพากษ์อ้าปากกล่าวโวหารดูม่วนหวานโอยอ่อนโอมมะเหสักขาอัด

อั้นตั้งปีกกล่าวาจาว่าปัญญาพูดหน่อยเพิ่นคันคาท้องคัดเสระโทตัวขามคึดอยู่บ่ฮู้วาจานะมะสะเทเทเอวะ

สะหุมอันนี้ สันทายะ ก็ว่า มีขัน ๕ ขัน ๘ เทียนเล่มบาทขัน ๕ สองคู่ขัน ๘ สองคู่เข้ากันเป็น ๔

คู่ซวย ๒ ๘ เงินบาท ๑ คือว่าคายมีดังนี้ แล ฯฯมนตร์ลูกนี้สุขนักแล โอมพุทโธอ้อ โอมธัมโมอ้อ
โอมสังโฆอ้อ อ้ออัง อ้ออา อ้ออิ อ้ออี อ้ออุ อ้ออู เอ อ้อเอ โออ้อโออ้อโออ้อ อ้อน้อย อ้อหลวง อ้อ

ครองหอม อ้อ เต่า อ้อเต้า สามสิบพระยาอ้อให้ลงมาช่วยจาผญาปัญญาให้ถืกข้ออ้อแอ้ให้แก้ฝูง

หมู่ปัญญาท่านทั้งหลายอย่าให้พ่ายปัญญาเฮาไปได้สักหนึ่งยักให้ทั้งฮ้อยแปดพระยาอ้อมาพลันเร็วแล่น