Page 48 - ebook.msu.ac.th

๓๙

แวดล้อมหลิงเยี่ยมบ่ไลนั้นแล้วพระพุทธเจ้าจิงเทเทศนาสอนบ่ให้ท าโพยภัยใส่โตสิเป็นฮ้ายไผบ่น า

ค าเจ้ากระท าไปตามวาดใจนั้นพระยามารแลเทวทัตเข้ารักษาแท้จิสาบสูญนั้นดายนับมื้อจมลงพื้น
อะวิจีข้องต่าวหาแล้วพระยามารชักน้าวใจเข้าต่อกันนั้นดายฟังเอาท้อนทั้งหลายเฮยจ าจื่อเอาเทิน

อย่าให้มารเข้าได้ใจเนื้อแห่งโตแท้ดายให้ค่อยมีใจตั้งท าเพียรอดยิ่งจิงดีดายอย่าได้ท าบาป

กลั้วคีงเนื้อให้หม่นหมองเจ้าเฮยยามเมื่อเฮาเนาในห้องอุทร คัพอะวีกเทวดาแวดล้อมหลิงเยี่ยมซู่ยาม

แท้ดายยามเมื่อมาดาย้ายไปมากระท าเวียกสันนั้นเทวดาหล ่าเยี่ยมน าแท้บ่ไลแท้ดายยามเมื่อจะ
ประสูตินั้นเทวดามาพร้อมพร ่ากันแล้วมาซ่อยให้แปงกว้างป่องทางนั้นดายคันว่าออกนมแล้วรักษา

แม่มาดาทั้งบุตราคอยหลิ่งแลเยี่ยมเทวดานี้ก็เป็นคุณมีมากจิงดายรักษาเฮาเจ้าข้อยทุกวันแท้บ่ห่อน

วางแท้นาเทียมดังทา
ขมิ้นหอมอาบสรงคีงนั้นดายอย่าได้เอาตมโพะลูบคีงโลมไว้นั้นดายอันใดดีให้ประสงค์หา

เฮียนฮ ่าเอาท้อนอย่าได้เฮ็ดยืบยึ้งค าฮู้บ่ให้บ่อยากคอยนั้นเนอไผบ่ลืมคุณเจ้ามหาองค์พุทธบาทคุณ

อินทร์พรหมทั้งอยู่ฟ้าเทวดาเจ้าบ่ลืมดังนั้นคันเกิดมีโพยต้องสันใดก็หายง่ายไปดายด้วยเดชคุณพระ

เจ้าค าบ่ไล

บั้นสอนพระยา (ทศพิศราชธรรม)

ไผหากเป็นพระยาสร้างทรงเมืองตุ้มไพร่ไปนั้นอย่าได้เบียดไพร่น้อยชาวบ้านฝุ่นเมืองนั้น
เนอ อย่าได้ท าเบียดเนื้อสัตว์สิ่งเดียรฉานแท้ดายเขาหากไหลกันมาก็เพื่อบุญโตกว้างเทวดาเจ้าองค์ดี

มาอยู่ดอม

ดายฝูงหมู่สัตว์สิ่งเนื้อก็มาเข้าเพิ่งบุญเจ้าดายให้อิดูสัตว์แท้เสมอเป็นข้อยไพร่อย่าได้เป็น

เทียวฆ่าให้ตายแท้คอบโตนั้นดายเป็นพระยาแล้วค ากินบ่มียากสังดายหากอยู่หากช่างไคมีผู้ขาบ
ถวายนั้นดายดีแต่ท าบุญสร้างภาวนาเช้าค ่าไปเทินยามเมื่อตัดอาชญ์นั้นค ากล้าอย่าให้มีมักกินข้าวน ้า

พ้นฮูบ่ส าบายตนแท้ดายให้กินพอสมควรก็อยู่ดีบ่มีฮ้อนมักประสงค์เสพดายไผจะตัดด้ายกามคุณ

หลายเหลือยิ่งก็ดีนั้นพยาธิเกิดลื้นล้นมาแท้บ่ส่องเห็นนั้นดายเป็นพระยาให้เทียมจันทร์ใหญ่ยิ่งดีดาย
ไผจะตัดด้ายพาขวัญนั้นก็หากหอมเจ้าเฮยอันหนึ่งเป็น

ดังอ้อยอิ้วแอบก็ยังหวานไผผู้เป็นราชาบ่ห่อนลืมคุณแก้วภาคหนึ่งเป็นดังน ้าคุงคาวังใหญ่บ่

ห่อนไหลเข้าห้วยเหมืองน้อยบวกหนองเจ้าเฮยบ่ห่อนอิ่มน ้าน้อยไหลหลั่งมาโฮม อันว่าฮางวันทาน

ทอดไปบ่มีคร้านอันว่าสงสารนี้ฮู้จิบหายมีมากเงิงดายนักปราชญ์ฝูงฉลาดฮู้เพียรสร้างแต่งบุญนั้นเภนอ
อันว่า ๑๐ ประการนี้ก็เป็นคองพระยาใหญ่จิงแล้วองค์ใดยังจื่อไว้ก็ดีแท้ซู่อันนั้นดายสีลังนี้ให้ถือศีล

อย่าได้ขาดจิตให้คึดต่อตั้งศีลนั้นอย่าลืมทานังให้ทานไปทุกเมื่อปริจาคังพร้อมข้าวของล้นให้จ่าย

ไปอัชฌะวังให้มีใจอันซื่อต่อพระพุทธิเจ้าพระธรรมพร้อม

พร ่าพระสงฆ์ มัทธวังให้ใจอันอ่อนอย่าโกรธกล้าแข็งท้าใส่บุญนั้นดาย ตัปปังนั้นอย่าท า
กรรมแกมบาปมันก็จะจิเดือดฮ้อนเวรแท้บาปหลาย อโกทังนั้นอย่ามีใจเขิงเคียดอย่าได้บังเบียดหน้า