Page 51 - ebook.msu.ac.th

๔๒

พร ่าพร้อมทั้งสองข้างก็ควรแท้แต่งคองชอบแล้วฮีต

หากมีสันใดให้กระท าทุกสิ่งอย่าได้ไลละม้างคองด้ามฮีตผี
แท้ดายอย่าได้เห็นแก่หน้าอิดูคนลึ่งแก่นกันดายให้แม่นใจด้าม

( กี ) ผีเสื้อนั้นก็จิงดีแท้แล้วคันว่าเฮ็ดรูปมักง่ายว่าคองผีบ่ได้มาว่า

จงต่อเฮาค าแจ้งมันจักขวางขาแท้ผัวเมียสมสู่กันดายบ่ตาย
ก็เล่าฮ้างกระท าสร้างบ่เฮืองนั้นแล้วบ่ดังนั้นจักขวางหมู่งัวควายทั้งปิตตา

มารดาบ่หมั้นยืนเถิงเฒ่าหากเป็นการฮ้อนหมายเย็นเจ็บปวดไปแล้ว

เพื่อว่าบ่ท าชอบความผีเฮี้ยนนั้นหากช่างเป็นแท้ดายควรให้เฮาตาม

เฒ่าบูฮานตั้งแต่งมาดายคันว่าจักโผดเลี้ยงภายท้ายจิงคอยขึ้นหั้น
ท้อนอันว่าหญิงชายนั้นเป็นก าพอยเสียพรากกันนั้นพ่อแม่ขามิ่ง

เมือนตายแท้ดังกันอันนี้บ่ควรให้เอากันเป็นคู่ผญาเฮยซู่คนซู่เป็นกรรม

( กึ )ซู่อันแท้ก็เผื่อเอานั้นแล้วอันหนึ่งทางซ้ายนั้นตายเสียตนพ่อยิ่งสูนั้น

มาดาแก้วก็เล่าตายดังนั้นเขาหากเอากันแท้คันบ่ตายก็
ฮ้างเปล่าจิงแล้วก็บ่ชอบที่ห้องพระธรรมเจ้ากล่าวมาเกรงจักเสีย

บุตรีน้อยหญิงชายลูกอ่อนจักท าสืบสร้างเฮือนเหย้าก็บ่เฮืองซู่คนซู่ทุกข์

ไฮ้เอากันนับมื้อชั่วไปดายเบื้อง หนึ่งไฮ้ปานนั้นก็จิงควรเจ้าเฮย
อันนี้ในธรรมเจ้าธรรมดาสอนโลกจิงดายผญาเจ้าจงจ าจื่อไว้

ห่อนอย่าหลงอันหนึ่งทาสาข้ากลางเฮือนแต่ก่อนก็ดีไถ่ชื้อมามาไช้

ซ่วงมือก็คือได้ดาบง้าวปลายหอกหลาวแหลมก็ดีบ่ควรเอาเป็นเมียแท้
( กุ ) เทียมขวางแท้มันจักจิบหายเสี้ยงตัวตายจมจุ่มไปดายเทพดาจูงขึ้น

ฟ้าตัณหาเจ้าจ่องลงนั้นแล้วเป็นดังพระยาตนหนึ่งนั้นข้าว

ของมากแสนอักโขเสวยเมืองไพทิยานครหมื่นเมืองมา
เต้าเทวีเจ้ามรณาตายจากพระก็ชลเนตรย้อยน าแท้อยู่ซู่วัน

ฝูงหมู่เสนาพร้อมเอาสาวมาถวายบาทพระก็ชมเปิดแล้วขืนให้ส่งเขา

พระก็เอาผู้ใหม่ขึ้นตั้งสุกามะคุณชมเข้ามีหลายวันก็จิงวางไล

แท้พระชมแท้ตามใจทุกสิ่งชมใส่หากอิ่มแล้ววางไว้
ไปเสียช าเราเอาใหม่ขืนมาอยู่เลิงเลิงกับทั้งเอาทาสาแทบเทียม

( กู ) เป็นเหง้าแต่นั้นเมืองหลวงเป็นโพยหลายสิ่งผีฮ้ายเข้าตายล้นเอนก

นองช้างแลม้าพร้อมพร ่าควายงัวทั้งโยธาชาวเมือง
มิ่งมรณ์เหลือล้นตัวพระองค์เจ้าราชาก็ตายจุ่มว่างไพร่น้อยเมือง

บ้านเศร้าสูญแท้แล้วฝูงนี้ผิดคองเจ้าธรรมดาสอนโลกมาดายมัก

กินมักนุ่งแท้ฝูงนั้นก็บ่ดีเจ้าเฮยคองดีนั้นบ่เอาใจตั้งต่อเฮียกเอาหน่วย