Page 52 - ebook.msu.ac.th
P. 52

๔๓



                   หน่ออาวีจินั้นอาบเย็นนั้นดายยังมีเมืองหนึ่งนั้นเฮียกชื่อคันทะรัฐี

                   มหาเศรษฐีมังมูนมีข้าวของล้นฮ้อยสี่สิบเอ็ดโกฏิเหลือหลายอยู่ท่าง
                   ปลายกินทานซู่วันบ่มีฮ้อนมันก็มีบุตรีน้อยนางงามผู้ หนึ่งฝูงหมู่บ่าวซ ่าน้อย

                          ( เก ) ไปเล่นเศรษฐีนั้นก็โกรธเข้มมันก็หวงแหนไว้บ่ให้ไผไปเอาต่อท าเพศ

                   ฮักหลื่นล้นเหลือด้ามก็บ่คือเหิงนานได้เมียมันตายจากไป
                   แล้วมันจิงเอาลูกแก้วเป็นเหง้าแท้แทบเทียมข้าวของหลาย

                   มากล้นก็ลวดเล่าเลยหายงัวควายฝูงทาสาซะซายหายเสี้ยงฝูงหมู่พ้อง

                          พลันล้มตายไปดับชาติอันนี้ขวางขนาดแท้เนอเจ้าอย่ากระท าอันว่า

                   เศรษฐีเฒ่าตายไปมรณ์มิ่งมันก็ตกนรกผญากันแท้ก็จิง
                   หายนั้นดายฮู้แล้วแลบ่ฮู้นี้เป็นบาปแสนถนัดแท้ดายจัก

                   ได้ตกอวิจีจุ่มจมในหม้อ อันหนึ่งยังมี กระฎมพี หนึ่งเจ้าสมบัติหลายยิ่ง
                                                       ุ
                          ( แก ) สี่สิบเอ็ดโกฏิแท้ทาสาข้ามากหลายเมียมันนั้นตายไปหนีจากมันก็เอาข้อยใช้

                   เป็นแก้วมิ่งเมืองบ่นานแท้เฮือนซานก็หมองหม่น
                   เลยเล่าเป็นลิงค่อยถ่อยเถียบต ่าลงก็บ่มีสังเลี้ยงชีวังขาดอึด

                   อยาก หยุ่งข้อยข้าก็หนีแท้จากเขาข้าทะลีโทเขาเป็นคนทุกข์ยากขา

                          ก็ถือกระเบื้องหม้อไปเทคั่วขอตายต่อเฒ่าหมดชั่วชีวังเข้าอันนี้ตามตัณหา
                   มักก็บ่ดีจิงแท้ชาติที่พิฑูรย์ลางเล่าค าตีแขบก็ดีบ่ห่อน

                   ไปอยู่กลั้วหนองน ้าเยี่ยวควายเจ้าเอยฮ้อยเอ็ดเจ้าราชาจ าจื่อเอาเทิน

                   อันได้ผิดฮีตบ้านคองเฒ่าอย่ากระท านั้นดายอันบ่ควรกระท านั้นมีหลายอันต่างๆ
                          ( ไก  ) ท้าวพระยาเอยเฮาจักสอนสั่งให้ฟังแล้วจงจื่อเอาแท้ดายอันหนึ่งน ้าบ่แก้ว

                   ทั้งหมู่ฮูเลาคันว่าไผไปถมสร้างเฮือนกวมไว้ก็จักจิบหายแท้

                   บ่มีบ้านสิตายจุ่มไปแล้วอันนี้ธรรมกล่าวห้ามอย่าใกล้ล่วงคอง
                   แท้ดายคันมีไม้เป็นตอล าใหญ่ขุดก่นถมแปงแล้วฮาบงามแล้ว

                          เล่าปลูกเฮือนตั้งกวมขุมตอใหญ่ขวางขนาดแท้จิบหายเสี้ยงซู่อันนั้นแล้วอันว่าจอมปลวกนั้น

                   ขุดก่นหนีเสียก็ดีแล้วปลูกเฮือนกวมก็บ่ดีขวางฮ้าย

                   อันหนึ่งสระหนองนั้นมีมาแต่เช่นเก่าถมให้งามฮาบเกลี้ยงปลูก
                   ปลูกเฮือนสร้างก็บ่ดีอันว่าเฮือนสองหลังแล้วเฮามาเป็นหลังหนึ่งก็หากขวางขนาด

                          ( ไก้ ) แท้ค าฮ้ายบ่เหือดเฮือนนั้นแล้วอันหนึ่งเป็นเฮือนแล้วพลอยเล้าเอาลงมาแปงตูบสัน

                   นั้นแม้นว่าจักชื้อม้าควายช้างก็บ่ดีแท้ดายจันโทหลาง
                   แสงใสเฮืองฮุ่งบ่ห่อนแปลพลิกปิ้นเป็นแก้วหน่วยดาวนั้นดาย

                   เฮือนใดมีหญิงผู้ซื่อพาคัพภวีกบ่ควรตกแต่งสร้างบุญกว้างบวชเณรนั้น

                          แล้วกับทั้งสร้างกฐินพร้อมสร้างศาลาอัฒจันทร์ใหญ่ก็คือพระธรรมดาเจ้าห้าม
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57