Page 46 - ebook.msu.ac.th
P. 46

๓๗



                          เป็นการหน่วยหนึ่ง สัญญาขันธ์ต่อตั้งเป็นแท้หน่วยสาม สังขารขันธ์นี้จตุขันธ์หน่วย ๔จิง

                   แล้ว รูปขันธ์นี้เป็นแท้เที่ยงจิงงูพิษ ๔ ตัวเข้ากินเฮาเช้าค ่าคืนหนึ่งแล้วตัวหนึ่งชื่อปัตถาวิงแท้ก็เป็น

                   เค้าชื่อมันแท้แล้วตัวถ้วนสองนั้นเภตโชเป็นชื่อมันดายอันว่าถ้วน ๓นั้นวาโยแท้ชื่อมันตัวถ้วน๔นั้นชื่อ
                   ว่าอาโปแท้ดายมันอยู่เนาในคีงซู่คนเฮาแท้อันว่าหนอนสองตัวนั้นก็มีนามเฮียกชื่อจิงแล้วเฮาจะไข

                   บอกต้านตามเค้าชื่อหนอนก่อนเนอตัวหนึ่งชื่อตาลาแท้แข้วแหลมดีด าสมฮูปเพี้ยงเสมอด้ามเฮียวตาล

                   ตัวหนึ่งชื่อว่าสุจิสุขาแท้แข้วแหลมดียาวยิ่ง

                          จิงดายก็หากคือสิ่งเพี้ยงเข็มห้อประเทศจีนพุ้นแล้วมันก็กินยังฮากผมเฮาเช้าค ่าคืนแล้วกินทั้ง
                   ซิ้นแลเลือดพุงไส้ดูกเอ็นนั้นแล้วหลายปีแท้มันกินทุกเมื่อก็จิงเป็นพยาธิฮ้ายค าเฒ่าชั่วชราแท้แล้วก็

                   เพื่องู ๔ ตัวนั้นทั้งหนอนบุบ่นกินหมู่หนังแลซิ้นเฮาแท้จิงชราเจ้าเฮยฟังเอาท้อนทั้งหลายเฮยจ าจื่อเอา

                   เทินเป็นที่อโศกล ้าผ่างฮ้ายเที่ยงจิงแท้ดายอย่าได้ไลคุณแก้วทั้ง ๓ เป็นที่เพิ่งเฮาเฮยนับหาทุกค ่าเช้า
                   อย่าลืมแท้อย่าหลงนั้นเนอ อุ มะ อะ นี้เป็นธรรมดีขนาดจิงแล้วจะกระท าพันช่องนั้นก็ดีได้ใจแท้แล้ว

                          อุนั้นเป็นแนวเชื้อพุทโธองค์เป็นแก่ มะนั้นเป็นเอกเค้าพระธรรมเจ้ายอดบุญแท้แล้ว

                   อะนั้นเป็นตัวตนพระสังโฆตนองอาจเฮียกว่าเป็นหน่วยแก้วทั้ง ๓ แท้ประเสริฐดีนั้นแล้วอันว่าใจ

                   บาปนี้เป็นยอดสองประการใจบุญ ๔ ประการจิงแท้ ใจบาปนั้นประการหนึ่งโลโอนั้นแล้วใจสองมี

                   โทโสยอดพระธรรมแปงไว้เป็นบุญนั้นมีหลายประการสามนั้นโมโหคือค าหลงใหลเป็นใหญ่กว่าหมู่
                   ใจบุญนั้นมีหลายพอ ๔ จิงดายเอกังจิตตังนั้นจิตเฮาลูกหนึ่ง โสมะนะสะหาคะตังนั้นยินดีแท้บ่ง่วมเห

                   งาเภอกังจิตตังนั้นจิตเฮาลูกหนึ่ง ยาวะสัมมะยุตังนั้นฮ าเพิงแท้ต่อบุญเภอกังจุตตังนั้นจิตเฮาลูก

                   หนึ่งอะสังขารีกะเภมกังนั้น

                          บ่เป็นฮ้ายแก่ผู้ใดแท้แล้วอันจะมีไผผู้มาชวนกระท าบาปก็ดีบ่เอาไปต่อตั้งกระท าฮ้ายสิ่งใด
                   เภอกังปิตตังนั้นก็เป็นจิตเฮาลูกหนึ่ง สะสังขารีกาเภมกังนั้นยินดีแท้ต่อบุญแท้ดายทั้งหลายมาชวนสร้าง

                   ท าบุญก็ชมชื่นดอมดายอันนี้จิตหนึ่งแท้ดีล ้าเที่ยงจิงนั้นดายอาการทั้งหลายฝูงนี้เอาโฮมมาเป็นหมู่กัน

                   นั้นชื่อว่าทาตุติงสากาน(ทวัตติงสาน) เลิศล ้าไผได้ประเสริฐดีแท้ดายอันนี้เป็นบทห้องทาตุติงสากาน

                   จ าจื่อเอาท้อนมันหากหมดท่อนี้ยอไว้ฮ ่าคนิงนั้นเทินไผหากโกรธาฮ้ายป้อยด่าตนตัวก็ดีก็หากเป็นปา
                   ปังบาปเวรเหลือล ้าไผผู้เห็นคองแล้วฟังไปก็

                          ยินหน่ายเฮาเฮยในคีงมีแต่สาปฮ้ายตายแล้วเน่าเหม็นแท้ดาย..ฯฯ..

                   บั้นก าเภนิดชีวิต
                          บัดนี้จักกล่าวตามปฐม มาเมื่อเฮาเกิดมานี้บ่ใช่มีแต่พ่อแม่สุกามคุณแล้วแลเกิดมานั้นดาย

                   หากมีเทวดาเจ้าหลายพระองค์ลงมาแต่งแปงดายกับทั้งพระพุทธเจ้ามาพร้อมแต่งแปงนั้นดายอันว่า

                   ผมเฮานี้เทวดาองค์หนึ่งมาก่อสร้างแปงแท้ให้ดีขนเฮานี้เทวดาองค์หนึ่งมาแต่งตั้งแปงให้แลบดีเภล็บ

                   มือเภล็บตีนนี้เทวดาองค์หนึ่งตกแต่งตั้งเป็นแท้เที่ยงจิง แข้วเฮานี้มีเทวดาองค์หนึ่งมาก่อสร้างแปงไว้

                   แก่นแข็งอันว่าหนัง
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51