Page 41 - ebook.msu.ac.th

๓๒

จิงตายว่าอันข้าจิงเอากันเข้าไปทูลพุทธบาทเล่าเหตุเบื้องการณ์ไหว้ซู่อันเมื่อนั้นพระพุทธเจ้า

จิงต้านกล่าวเทศนาดูราเขือผัวเมียก็ดังลือสันนี้ทั้งหลายหลางปรารถนาของมากจิงนาเขือสังมาหลาก
ล่าวสันนี้ต่างใจนี้นออยากให้ดับหายเสี้ยงของเขือตั้งว่าง่ายจิตายดายเฮาจะไขให้แจ้งเขือพร้อมจื่อเอา

อันหนึ่งให้เขือแก้เสื้อนุ่งฮองนอนนั้นเนอกับทั้งอาภรณ์ผืนนุ่งทรงก็ให้หมุนหัวแท้กับทั้งไม้ถั่วเฮือด

แลไม้ขิ้วหางหมอนมาสีฟันซู่วันจิงแท้แล้วให้เอาเตี่ยวผ้าเช็ดหน้าอย่าลืมกับทั้งโกรธาขมด่ากันทุก
อันแท้ดายฟังเอาท้อนซะโนเฮยจ าจื่อเอาเทินอันใดเพิ่นว่าฮ้าย

ยามเขือขึ้นเทิงขั้นไดลูกต ่าให้เขือเซ็ดทืบแท้ตีนเกลี้ยงจิงขึ้นไปนั้นเทินอันหนึ่งตีนซิ่นข่าว

ให้ยื่นบายหลังผัวนั้นเนอหากจะมีค าทุกข์แก่เขือซู่วันหมดถ้วนอันหนึ่งกลางคืนให้ปัดเฮือนลงใต้

ล่างแล้วให้ผัวหลับพากลางคืนแท้ซู่วันนั้นเนอยามเมื่อปัดเฮือนให้ซุกหลังผัวหนีจากเขือหากท าดังนี้
ของนั้นหลางจิเสียบ่อย่าแล้วขาก็ฟังค าเจ้าเทศนาสอนสั่งก็จิงลาพระพุทธเจ้าเมือห้องแห่งขากระท า

เสมอเจ้าเทศนาสอนสั่งเลยเล่าดับมุดเสี้ยงของนั้นซู่อันแท้ดายฟังเอาท้อนซะโนเอยจ าจื่อเอาเทินอัน

ใดเพิ่นว่าฮ้าย

เสียแล้วอย่ากระท าแท้ดายธรรมดาสอนโลกนี้สอนแต่ปฐมมาแท้ดายอย่าได้ล่วนกลายค า
พระบาปจิมีมาต้องอันว่าของดีนี้มีหลายประการต่างๆจิงแล้วอันว่าคองหมู่ฮ้ายก็หลายแท้เอนกนอง

นั้นดายอันหนึ่งเวียงฮอมแล้วพลอยยังย้ายออกไปนั้นก็หากขวางยิ่งล ้าค าไข้บ่เหือดคีงนั้นดายอันหนึ่ง

ฮั้วบ้านแคบแท้ เล่าหยับออกไปไกลในบาลีว่าขวางจิงแท้อันหนึ่งขุดเอาน ้าไปกลายเขตเก่าอันว่าพระ
ธรรมเจ้าห้ามสอนไว้ว่าบ่เป็นแท้ดายอันหนึ่งฮีตคองโตมีแล้วอย่าไลเอาเสียเอาฮีตใหม่บ่ดีดายอารักษ์

ฝูงปู่เซื้อ

เมืองนั้นจิจ่มขวัญแท้แล้วอันหนึ่งอย่าได้ฟันล าไม้สิมเมืองมาแต่เก่าฝูงหมู่อารักษ์เชื้อเทวดา
พร้อมจิโกรธเข้มนั้นแล้ว ๕ ประการนี้เป็นมหาวินาศจิจิบหายแท้ดายไผผู้กล่าวค าสอนจิข้ามเฮือนเพ

เหย้าอันหนึ่งลักโลภลือเอาเขตไฮ่นาสวนก็ดีกลับทั้งแปงเงินแดงจ่ายกินขายชื้ออันหนึ่งปลงเมีย

หลวงให้เป็นปลายน้อยเพิ่นเอาเมียปลายขึ้นไว้ให้เป็นเป็นเจ้าแม่เฮือนดังนั้นอันหนึ่งเอาข้อยข้าอัน
ซื้อไถ่มาเป็นเมียดังนั้นฝูงนี้ผิดคองธรรมกล่าวมาว่าขวางแท้อาชญาธรรมต้านกัมมังว่าเป็นกรรมอัน

ยิ่งจิงดายอาชญาจักกล่าวเว้า

โทโสแท้โทษมีนั้นแล้วไผผู้ย าแยงต้นโพธิ์ศรีฝูงพระธาตุย าทั้งพระพุทธรูปเจ้าค าไฮ้บ่แล่น
เถิงแท้แล้วไผผู้ย าแยงเจ้าสามเณรผู้ทรงศีลทั้งครูบาอาจารย์จิค่อยมีบุญค ้าไผหากย าพ่อแม่แท้เฒ่าแก่

วงศาฝูงหมู่โรคาสังบ่เกิดมีมาใกล้หญิงได้ย าแยงย่านผัวตนบ่กริ้วโกรธอันจะท าสืบสร้างเฮือนเหย้าก็

ฮุ่งเฮืองแท้ดายคันว่าตายไปแล้วได้ขึ้นสู่เสวยสุขทรงสมบัติอยู่เทิงเมืองฟ้าอันว่าทาสีข้ากลางเฮือนใช้

ช่วงก็ดีย าแยงฝูงหมู่เจ้าตัวแท้ก็บ่ยืนคันว่ามรณาแล้วจะหายบาปกรรม
เวรจะได้เป็นคนดีผู้มีบุญกว้างชายใดได้เมียดีผู้ประเสริฐเฮียกว่ามันได้หน่วยแก้วมณีโชติล ้า

ค่าเมื่อนั้นแล้วชายใดได้เมียบ่ดีคนชั่วเฮียกว่ามันอยู่ห้องเฮือนเหย้าฮ่วมโจรนั้นดายดูราฮ้อยเอ็ดตน

พระยาใหญ่ฟังเทินเฮานี้เป็นท่อนท้าวเทวดาค ้าซ่อยซูแท้ดายอันจะเป็นเหตุให้จิบหายจมจุ่มตัวนั้น