Page 529 - ebook.msu.ac.th

๕๑๘

อันหนึ่ง ให้แต่งพร้อม ขันธ์หมากบูชา

ปะสงค์มาลามาไลย์ ธูปเทียนยวงใต้
คันว่า บูชาแล้ว ปะสงค์ฟังจ้าจื่อ เอาเทอญ
อย่าได้ปะมาทต้าน ค้าฮ้ายกล่าวเตียน หั้นท้อน

ซื่อว่า “ไตยะโลก” เจ้า ผยองแต่งแปงสาส์น
ท้าเพียรเถิง ขวบสามปีแล้ว
ซื่อว่า “ซาโคตรแก้ว” คัชชนามโพธิราช
ก็หากเถิงที่แล้ว นีระพานเจ้ายอดสูง หั้นแล้ว

อาวสานนิทาน
๏บัดนี้ นัตถิเสี้ยง คัชชนามเทียวโลก
น้าพ่อเจ้า ได้เมียซ้อนอยู่ส้าบาย

ซมนางกั้ว กินนรีน้อยนาถ
สีดานางนาถน้อย เชิงซู้ไป่เคย
พระบาทเจ้า เทียมพ่างสามนาง
บาก็โทเรจิต วั่งเวดอมน้อง

อัศจรรย์ใจโอ้ โอนอสังเวด ก็ใจเด
เมื่อจักซมแห่งพุ้น ทางพี้ก็เล่ายัง แท้นอ
เมื่อจักเฮียงกันไว้ ทั้งสามก็ดูโพด เสียนั้น
เทียมซู่ด้าน นอนซ้อนต่อนเสนห์ หั้นแล้ว

ถวายแก่นักปราชญ์เจ้า หลิงเลศตามปะทัด หั้นท้อน
นิทานยังหลายบท อยู่กางกายไว้
ไผเห็นให้ กูณาหาใส่ เอาท้อน
บานหน้านั้น กายเว้นหลีกเสีย เจ้าเอย

เฮียมนี้ เป็นสมณ์แท้ อามัจจาหายาก
บัณฑิตบ่บอกไว้ ผญาน้อยบ่หลาย เจ้าเอย
ก็หากเป็นอาจารย์แท้ ฟังธรรมแจ้งออก เอานา

ผิดถืกไว้ บาลีนั้นอย่าเตียน แด่ท้อน
๏ปริโยสานเสี้ยง ยังนิทานหลายแห่ง
เฮียมก็ เขียนขีดไว้ ตามพื้นเพิ่นแต่งมา แท้ดาย
อย่าได้มีค้าป้อย เจ้าหัวซาเขียนบ่ซ่าง
แต่งความนักปราชญ์เจ้า เขียนไว้เก่าเหิง นั้นแล้ว

นิฏฐิตังจบเสี้ยง คัชชนามในผูก
ศาสนา ล่วงพันสองฮ้อย สิบสองแท้แต่งนิทาน
เพียซาโคตรแก้วนั้น เป็นอ้ามาตย์เมืองหลวง

จอมจักพรรดิ์คองเมือง ฮุ่งเฮืองในพื้น
เซียงทองกว้าง แปงเมืองเฮืองฮุ่ง หั้นแล้ว