Page 526 - ebook.msu.ac.th

๕๑๕

พระจิงยินเพิงใจ กล่าวค้าสงวนต้าน

บัดนี้ เฮาก็คองพญาเจ้า ทั้งวันมาฮอด ดีแล้ว
แม่พระเจ้าติ่วซ้อย แพงล้านค่อยส้าฮาญ แด่ลือ
เมื่อนั้น ขุนตอบถ้อย แถลงกล่าวกลอนถวาย

แม่พระ ยังค่อยทงค้าสุข ส้าฮาญมีฮ้อน
ถามข่าว เถิงองค์กษัตริย์เจ้า หลายทีแวนมาก ว่าอั้น
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า นครกว้างพ่้าสงวน
แต่นั้น ขุนก็ก้มขาบไหว้ แล้วเลิกลาเมือ
แยงราชา ขาบหัวหุมไว้

ข้อยก็เมือเถิงเจ้า จอมหัวพระราช ภายพุ้น
โดยอาชญ์เจ้าลุ่มฟ้า ทูลไหว้ซู่คอง
ขุนก็ก้มขาบเจ้า แล้วเลิกลาเมือ

เขาก็นองกันไป ฮอดเฮือนเซายั้ง
เมื่อนั้น ราชาเจ้า คัชชนามตนประเสริฐ
สี่ทวีปน้อง บังคมเจ้าสวายไฮ
สุขเลิศล้้า ยูแต่งศีลทาน

สมภารยศ เกิ่งดาวดิงส์ฟ้า
พระก็ยินดีได้ มารดาปุนปูก
แก้วแก่นไท้ บุญกว้างบ่เคือง
ยู่สนุกหลิ้น ดอมนางน้อยนาถ

พระก็สมสืบสร้าง เมืองแก้วอยู่ส้าเบย
อันว่า พระบาทก้้า เมืองใหญ่นครขวาง ก็ดี
อยู่ส้าบายสุข ส้าฮาญลือไฮ้
อันว่า ราชาเจ้า เมืองสรวงพระบาท ก็ดีท้อน

สุขเลิศล้้า นครท้าวอยู่กะเสิม หั้นแล้ว

บั้นบัวรบัติพ่อแม่

๏แต่นั้น สองราชท้าว เถ้าหนุ่มวงศา
เตินกันเอาบุญเฮือง พ่อแม่ตนมาเลี้ยง
กับทั้งฟ้าหยาดท้าว ก้้าฝ่ายผายี ก็ดีท้อน
บาก็เอาสินทอง สว่ายไฮนางแก้ว
อันว่า ราชาเจ้า คัชชนามตนประเสริฐ

หลายขวบเข้า เมียเลี้ยงแม่ตน
ประเสริฐเนื้อ เสด็จยาตทางบน
พระก็เอาปทุมา ดุ่งเดินดอมเจ้า

บางพ่องเมือหนห้อง เขาเงินไกลาส
ก็ท่อสองแจ่มเจ้า ไปได้ดั่งกัน