Page 179 - เภสัชภัณฑ์ทางผิวหนัง-14052022
P. 179

แตกตัวได?มากกว@า 50% เมื่ออยู@ในสภาวะที่ pH < pKa และจะแตกตัวได?น?อยกว@า 50% เมื่ออยู@ใน

                     สภาวะ pH > pKa ดังแสดงในรูปที่ 7.19



                                      ตัวยาที่มีคุณสมบัติเป†นกรด          pH = pKa, แตกตัว 50%



                                                 กรดแตกตัว < 50%              กรดแตกตัว

                                                   pH 1                pKa                 pH 14


                                                          0
                                      ตัวยาที่มีคุณสมบัติเป†นดาง
                                                                         pH = pKa, แตกตัว 50%


                                                        เบสแตกตัว          เบสแตกตัว < 50%


                                                   pH 1                pKa                pH 14



                                     รูปที่ 7.19 สภาวะการแตกตัวของตัวยาสำคัญที่เป”นกรด และด@าง

                                                   ภาพโดย: คัทลียา เมฆจรัสกุล



                           การศึกษาค@า pKa ของตัวยาสามารถทำได?โดยใช?เทคนิคไตเตรท (potentiometric titration)

                                                               @
                                                              @
                                        ู
                                           @
                                                ั
                                                                                             @
                                                                                      ?
                                                                                              @
                                                                                                        ั้
                                                                                                  ?
                                                                        ั
                                                                   ?
                                                                          ิ
                                                                                 ?
                                                                              ั
                         ่
                         ั
                     โดยทวไปแลวตวยาในรปไมแตกตวจะสามารถแพรผานเขาไปยงผวหนงไดโดยใชการแพรผานเสนทางชน
                                 ั
                               ?
                                                                                                        ั
                     ผิวหนัง (transepidermal route) อย@างไรก็ตามตัวยาที่แตกตัวสามารถแพร@ผ@านเข?าสู@ผิวหนังได?เช@นกน
                                       (
                     โดยใช?เส?นทางรยางคของผิวหนัง (appendageal route) เนื่องจากช@องทางนี้มีพื้นที่เพียง 0.1% ของ
                     พื้นที่ผิวหนังทั้งหมดและยังสวนทางกับทางเดินปกติของสารคัดหลั่ง จึงส@งผลให?ตัวยาที่อาศัยช@องทางน ี้
                                                                                                         ั
                     ในการแพร@ผ@านเข?าสู@ผิวหนังมีปริมาณต่ำ ทั้งนี้การทำนายความสามารถในการดูดซึมเข?าสู@ผิวหนังของตว
                     ยาสำคัญจะพิจารณาเพียงการแตกตัวของตัวยาสำคัญเพียงอย@างเดียวไม@ได? จำเป”นต?องพิจารณา
                                                                                                        ั
                     คุณสมบัติอื่นของตัวยาสำคัญประกอบด?วย ได?แก@ ค@าการละลาย สัมประสิทธิ์การแบ@งภาคระหว@างวฏ
                                                                   (
                     ภาคน้ำมันและน้ำ การเกิดการทำลายของยาโดยเอนไซมในชั้นผิวหนัง (metabolism) รวมไปถึงสภาวะ
                     ของผิวหนัง ณ ตำแหน@งที่ให?ยาอีกด?วย




                                                             165
   174   175   176   177   178   179   180   181   182   183   184