Page 190 - เภสัชภัณฑ์ทางผิวหนัง-14052022

รูปที่ 7.22 ปริมาณของออกซีเรสเวอราทรอลที่สามารถซึมผ@านผิวหนังที่ได?จากหูของหมูโดยใช?เอทานอล

และพรอพิลีนไกลคอลเป”นสารเพิ่มการดูดซึมยาผ@านผิวหนัง

(ที่มา: Panyatee et al. 2018)

นอกจากนี้หากตัวยาสำคัญไวต@อการสลายตัวเมื่อความเป”นกรดเป”นด@างเปลี่ยนแปลง ควรใช ?

ระบบบัฟเฟอรควบคุมการเปลี่ยนแปลงของค@าความเป”นกรดด@างในตำรับ หรือตัวยาสำคัญสลายตัวได ?
(
ด?วยปฏิกิริยาออกซิเดชัน ควรเติมสารต?านออกซิเดชัน และ/หรือ chelating agents ในตำรับด?วย หรอ
ื
ผลิตและบรรจุภายใต?สภาวะออกซิเจนต่ำหรือสภาวะกÅาซในโตรเจน รวมทั้งใช?ภาชนะป„ดสนิท หากตัวยา

สำคัญสลายตัวได?เมื่อเจอแสง (photolysis) ควรเลือกภาชนะบรรจุที่ทึบแสงหรือกันแสงผ@านได?

ุ
การพัฒนาตำรับควรหาวัตถดิบตัวยาสำคัญและสารช@วยในตำรับที่ผลิตจากแหล@งต@างๆ หรือแม?แต @
ิ
วัตถุดิบที่ผลิตจากแหล@งเดียวกันแต@คนละรุ@นการผลิต เพราะวัตถุดิบที่ผลิตจากแหล@งผลตที่ต@างกันหรอ
ื
แหล@งผลิตเดียวกันแต@คนละรุ@นการผลิตอาจมีคุณสมบัติทางกายภาพ หรือทางเคมีฟ„สิกส(แตกต@างกันได ?

จากนั้นนำมาศึกษาข?อมูลก@อนการตั้งตำรับดังหัวข?อที่กล@าวไปในตอนต?นของบทนี้ทั้งคุณสมบัติทาง

กายภาพ คุณสมบัติทางเคมีฟ„สิกส( ความคงตัว และความเข?ากันหรือความไม@เข?ากันระหว@างตัวยาสำคญ
ั
กับสารช@วยในตำรับ จากนั้นเลือกวัตถุดิบจากแหล@งที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และมีความคงตัวที่สุดมาใช ?

ในการพัฒนาตำรับในขั้นต@อไป สารในตำรับไม@ควรก@อให?เกิดอาการระคายเคือง ไม@ก@อให?เกิดการแพ? มี

ความคงตัวในตำรับ และเข?ากันได?ดีกับสารต@างๆ ในตำรับเดียวกัน

เมื่อได?รูปแบบยาที่จะพัฒนาและประเภทของสารช@วยต@างๆ ที่จะใช?ในตำรับแล?ว จากนั้นพัฒนา

ตำรับโดยอาจปรับเปลี่ยนชนิดของสารช@วยในตำรับ และปรับสัดส@วนของสารช@วยในตำรับ อาจทำโดย

การปรับสัดสวนแบบสุ@ม หรือใช?โปรแกรมมาช@วยในการปรับเปลี่ยนสัดส@วนแบบเป”นระบบ และลด
@

176