Page 15 - ebook.msu.ac.th

๖

ข้อสังเกตบางประการที่ข้าพเจ้าได้พบคือ การใช้ตัวเลข แทนชื่อของวันทั้ง ๗ ใน ๑
สัปดาห์ โดยข้าพเจ้ายังคงใช้ตัวเลขเหล่านั้นเพื่อให้เหมือนกับต้นฉบับแต่เวลาอ่านก็ต้องอ่านเป็นวัน

ทั้ง ๗ เหมือนเดือน ซึ่งเข้าใจว่าคนโบราณต้องการประหยัดเนื้อที่ในใบลาน ตัวอย่างเช่น

“วัน ๑ ไม้ไผ่เป็นพระยา วัน ๒ ไม้เดื่อเป็นพระยาแล วัน ๓ ไม้ตูมเป็นพระยาแล วัน ๔ ไม้ดอกรัก
เป็นพระยา วัน ๕ ไม้ม่วงเป็นพระยา วัน ๖ ไม้งิ้วเป็นพระยา วัน ๗ ไม้พร้าวเป็นพระยาแลฯ”

ลักษณะของการอ่าน

“วันอาทิตย์ ไม้ไผ่เป็นพระยา วันจันทร์ ไม้เดื่อเป็นพระยาแล วันอังคาร ไม้ตูมเป็นพระยาแล วันพุธ

ไม้ดอกรักเป็นพระยา วันพฤหัสบดี ไม้ม่วงเป็นพระยา วันศุกร์ ไม้งิ้วเป็นพระยา วันเสาร์ ไม้พร้าว

เป็นพระยาแลฯ”

ในใบลานที่ปริวรรตยังมี คาถา ซึ่งมีทั้ง ภาษาถิ่นและภาษาบาลีผสมผสานกัน ข้าพเจ้า

ต้องการเน้นค าให้ผู้อ่านเห็นความแตกต่างทางภาษา ตัวอย่างเช่น

ต าราคาถา (ต้นฉบับวัดศรีเวียงชัย ต.ท่าขอนยาง อ.กันทรวิชัย)

“ซะเด็น โอมหุลูสะหายะโอมนะโมเมสิทิไชยะวะวะวะไชยะติสิทิกัปปังสิกิจังสิทิโลกะระมา

กะวางะกัสสะตระภาคุลุนะหาโยทากะละมะติ ตะตาสะหะ โอมตะติดตะตายยะกูจักเฮียกฝูง
หมู่อาคมซุมลุมกันอยู่ทุกหมู่ไม้ไพรพนอมแม่นเขาจักมาเฮ็ดตนกูก็บ่มีถองหวายตะบอง

เก่าเลาปากกูจักเป่าขินแลข้าซีกแลกะแจกูก็บ่มีงึดมีง้อปานใดโอมผงทะลายสหายยะ..โอม”

ในแต่ละเนื้อหานั้น ข้าพเจ้าได้สรุปย่อไว้ในบทเรื่องย่อวรรณกรรม โดยกล่าวถึงเนื้อหา

พอสังเขป เพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้สนใจศึกษาในรายละเอียดจากต้นฉบับต่อไป