Page 40 - ebook.msu.ac.th

๓๑

ขวางแพ้แม่เฮือนนั้นดายอันหนึ่งอย่าได้เอาหลัวฟืนขึ้นเทิงเฮือนบายแกว่งบุงยังเกลี้ยงกระต่าพร้อม

โยนขึ้นก็บ่ดีแท้ดายสัพสรรค์พร้อม
ของเฮือนทุกสิ่งให้ค่อยถือขึ้นไว้เทิงเฮือนแท้ก็จิงดีนั้นจะเป็นลิงคล้อยถ่อยเทียวลงไปบ่อย่า

แล้วคันจะท าอันใดบ่ฮุ่งเฮืองไปได้ให้คอยท าน าเจ้าเทศนาสอนสั่งไปเทินหากจะลุที่แม่งโดยได้ดังใจ

นั้นแล้วอันหนึ่งพ่อแม่นี้เป็นใหญ่ในเฮือนแท้ดายอย่าได้เหิงสาสายเสียดเฮือนเหย้าอันว่าบุตรีพร้อม
หญิงชายน้อยใหญ่ฝูงพี่น้องพงศ์เชื้อข้าเฮยก็ดีอย่าได้มีใจฮ้ายจงชังบังเบียดให้เจ้าฮักเกิ่งล ้ากันแท้ก็จิง

ควรหากบ่ล ้าที่แท้ในแห่งค าคึดไผผู้มีปัญญาหากจิหารเห็นแจ้งอันหนึ่งเป็นเมียให้ย าผัวทั้งฮักยิ่งจิงดี

ดายบัวระบัติผัวบ่ชอบแท้ก็คือเพี้ยง

ดังเศรษฐีของขามีเหลือล้นหลายเยีย เก้าโกฏิเลยเล่ากับมุดเสี้ยงถือกระเบื้องคั่วขอบ่เป็นบ่
ตายแท้พอทรงล าบากขาหากผิดฮีตเจ้าพุทโธต้านสั่งสอน เมียมักนอนก่อนแท้คันลุกเล่าลุนหลังอัน

ว่าของกินผัวก็เงื่อนมันกินแล้วอันว่าเศรษฐีฮ้ายฟันบุงซาต่าก็จิงเป็นก าพร้าขอข้าวเพิ่นกินแท้แล้วเหิง

นานได้ ๑๐ ปีเป็นขนาดขาจิงพบพระพุทธเจ้าก็เลยไหว้ขาบลงแต่นั้นพระพุทธิเจ้าจิงต้านกล่าว

เทศนาดูราเศรษฐีทั้งสองเขือจิงฟังเฮาต้านคันว่าเขืออยากได้เงินค าเสมอเก่าเขือนั้นนางเศรษฐีจงนอน
ไหว้สมมาให้ผู้แก่น

ผัวนั้นเทินอันหนึ่งคันนอนให้นอนลุนลุกก่อนแล้วให้หาหมู่น ้าทั้งผ้าเช็ดหน้าผัวนั้นเนออัน

ว่าวันศีลให้สมมาผัวทุกเมื่อจิงดีดายแล้วให้ปัดกวาดแผ้วถางเฮือนเหย้าให้ฮุ่งเฮืองยามเมื่อผัวกินข้าว
อย่าให้มีของกินเงื่อนเก่าตัวดายอย่าได้ปากกล่าวกล้าค าฮ้ายตอบเถียงนั้นเนออย่าให้ผัวบัวระบัติแท้

ยังตัวกลัวจะบาปนางเอยเอาแต่เพิ่นหากจิคึดฮอดฮู้เห็นท้อนก็ช่างอวนนั้นเทินอันหนึ่งเทียวกลาง

เฮือนให้ลีลาค่อยย่างนั้นเนออันหนึ่งอย่าได้ปากลื่นพ้นเฮือนเหย้ามีนั้นดายยามนอนให้อย่าได้ลืมเช้า
ค ่าผมเช็ดพื้นตีนแล้วก็จิงนอนนั้นเนออันว่า

ทางผัวนั้นอย่าโกรธากริ้วโกรธจิงดายอย่าได้ฟันแปม้างของเหย้าเครื่องเฮือนนั้นดายเขือ

จงบ าเพ็งได้ตามธรรมเฮาไขกล่าวมานี้หากจะลุที่แม่งซู่วันแท้บ่นานพระก็ทรงเทศนาให้สองขาแล้ว
อย่าขาจิงลาพระพุทธิเจ้าเมือห้องแห่งขาเมียก็บัวระบัติเจ้าผัวขวัญตามฮีตตามดังค าพระพุทธิเจ้า

เทศนาแท้ซู่วันขาก็มีของล้นหมุนมาดังเก่าอยู่ท่างทานทอดให้ซู่วันแท้บ่ขาดสายแท้ดายขาก็ได้เป็น

เศรษฐีได้ลือชาสันเก่า ๘๘ โกฏิแท้ของล้นเอนกนองอายุยืนมากล้นเหลือยิ่งหลายปีอยู่ท่างกินทาน

ไปซู่วันบ่มีไฮ้อันหนึ่งยังมี
สองเศรษฐีเฒ่าผัวเมียยืนยิ่งในเมืองสาวัตถีใหญ่กว้างปางนั้นแต่ปฐมขาบ่มีลูกเต้าหลานต่อ

ตามแนวข้าวของมี ๓๓ โกฎิ ปลายหลายล้นก็บ่มีผู้สืบเชื้อแทนหน่อเศรษฐีหลวงเศรษฐีก็กลัวตายปะ

สิ่งของตัวแท้ขาก็หวงแหนไว้บ่ให้ไผมาแทนสืบจิงแล้วขาจิงทานซู่มื้อก็ยังล้วนอยู่เลิงขาก็ทานไปแท้
และวันมีมื้อโกฎิขาไลเล่ามาแท้โกฎิปลายขาซ ้ากินทานสร้างแลอันมีสองโกฎิของเหล่าไหลหลั่งเข้า

มาแท้โกฎิกือขาเล่าซ ้าทาน ๔ แสนค าเงินค าของก็หลั่งมาเหลือล้นข้าก็สนเทห์แท้ของหลายเหลือยิ่ง

อยากให้กลับมุดเสิ้ยงของแล้วก็