Page 37 - ebook.msu.ac.th
P. 37

๒๘





                   บั้นท าการสร้างเภฮือน

                          อันหนึ่งเฮาจะฌานตั้งอยู่สันนั้นเฮาจะเว้าให้แจ้งพระธรรมเจ้าปานแปลอันว่าไปหาไม้ปลูก
                   เฮือนคองว่าง่ายนั้นลือไม้บ่เป็นประโยชน์แท้ก็ขวางฮ้ายเกิดโพยแท้แล้วอันหนึ่งคันเอาไม้กลางวัสสา

                   ฝนท่องมาสร้างห้องเฮือนเหย้าอยู่บ่ดีแท้ดายนั้นจะจิบหายเสี้ยงของเฮือนทุกสิ่งจิงแล้วหากคอยถ่อย

                   ต ่าคล้อยลงแท้ก็บ่เห็นนั้นดายอันหนึ่งไม้เกิดตั้งจูมปลวกเทิงจอมก็ดีไผผู้เอาแปงเฮียนก็บ่ดีจิงแท้

                          ไม้เภฮือน
                          อันหนึ่งลุกโขไม้จมดินฝังอยู่ก็ดีไผหากเอามาสร้างเหย้าก็ขวางแท้เที่ยงจริงอันหนึ่งลุกโขไม้

                   นอนคอนล้มท้าวไผเอามาสร้างเหย้าจิบหายเสี้ยงสิ่งของแท้แล้วอันหนึ่งลุกโขไม้อยู่น ้าก็ขวางยิ่ง

                   หนักหนามันจะเป็นล างามก็อย่าเอามาสร้างอันว่าไม้ฟ้าผ่านั้นก็ขวางยิ่งแสนถนัดแท้แล้วอย่าได้เอา
                   มาเป็นเครื่องเฮือนกระท าสร้างอันหนึ่งลุกโขไม้ตายยืนตั้งอยู่ก็ดีก็หากขวางยิ่งล ้าค าไฮ้บ่เหือดคีงนั้น

                   แล้วอันหนึ่งไม้ตายแล้วล้มอยู่เป็นขอนก็ดีอย่าได้เอามาแปงสร้างเฮียนกระท าเหย้าอันหนึ่งลุกโขไม้

                   เป็นโกลนก็ขวางยิ่งจิงดายธรรมหากไขกล่าวห้ามก็อย่าได้ล่วงคองนั้นเนอ
                          อันหนึ่งลุกโขไม้เป็นง่ามหางปลานั้นนากับทั้งสุริโยผันผ่าไปก็ขวางแท้กับทั้งลุกโขไม้เครือ

                   เขาเกี้ยวกอดดังนั้นก็บ่เป็นที่จั้งเอาแท้สร้างเฮือนอันหนึ่งลุกโขไม้ใกล้เสื้อหลักเมืองก็บ่ควรไปถาง

                   ถากฟันเพม้างเอามาสร้างเฮือนชานแปงอยู่มันหากขวางขนาดล ้าค าไข้บ่เหือดคีงแท้ดายอันหนึ่งลุก
                   โขไม้ใกล้หอไฮ่หอนาก็ดีก็บ่ควรเอามาสร้างเฮือนแปงเหย้าอันหนึ่งลุกโขไม้สีกันดังอยู่ก็ดีจะมาท า

                   เครื่องเหย้าอันใดแท้ก็บ่เป็นเจ้าเฮยแม้นว่าฝูงหมู่ไม้อันเฮากล่าวไขมาดังนี้จะเอามาท าการอันใดก็บ่

                   เป็นจริงแท้

                          เภสาแฮก
                          จะเอาท ากะฎีสร้างอารามหลวงแลผาม(ปรัม)ใหญ่ก็ดีก็จะแพ้ผู้ใหญ่แท้คู่ด้านผู้อยู่ทรงคันจะ

                   แปงขัวให้คนทั้งหลายเทียวไต่ก็ดีมันจิแพ้พ่อบ้านจิถ่อยหลุ่ยต ่าลงแท้ดายฟังเอาท้อนทั้งหลายเอยจ า

                   จื่อเอาเทินฝูงนี้ธรรมหากห้ามเสียแล้วอย่าด้นแท้ดายอันว่าไม้สิ่งอื่นนั้นก็ควรอยู่พอประสมแท้ดาย

                   ไม้หากเอาแปงเฮือนก็หากพอดีฮ้ายอันนี้มัชฌิมาแท้พออยู่ปานกลางนั้นดายอันให้เถิงมหาอุตม์ก็บ่
                   เป็นนาเจ้าอันว่าเคหังห้องอุตมังประเสริฐยิ่งจิงแล้วเฮาจะสอนสั่งให้ทั้งหลายแจ้งชื่อเอานั้นเนอล าใด

                   ตั้งเหนือดินเพียงฮาบ

                          ดังนั้นบ่สูงบ่ต ่าคล้อยไปแท้ฝ่ายใดใบมันนั้นบ่คุงเคืองต้นอื่นล าปลอดเกลี้ยงงามดั้วดังงา
                   ชุมหลิงดูแท้คือสมกั้งฮ่มก็บ่มีหง่าก้านตายค้างอยู่แกมให้มีมดส้มพร้อมด าแดงทุกสิ่งมาอยู่เฮื้อล านั้น

                   เอนกนองมีทั้งนกพร ่าพร้อมมาอยู่นอนคอนล านี้เป็นมุงคุนประเสริฐดีเสาแก้วล านี้ควรที่เอามาให้

                   เป็นแฮงดีขนาดแท้เฮือนแก้วเศรษฐีนั้นแล้วอันว่าเสาขวัญให้หาล าอันหนึ่งล านี้ยากยิ่งแท้นาเจ้าให้
                   คอยเพียรนั้นเทินล าใดตั้งดินสูงพอสน่อยดินนั้นคอยซูก ้าสูงแท้ที่กลางสูงบ่อนต้นไม้อยู่พอประสมบ่

                   มีล าใดซุนหง่าใบพอต้อง
   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42