Page 72 - ebook.msu.ac.th

๖๓

ฮ้อยแปดหลานเฮยนอนให้คึดสู่ข้อขอแจ้งจิงนอนอย่าได้จงใจเดียวค านอนกลายเขตเหลือนั้นไกลขั้น

บั้นถ้วนเค้าระวังไว้อย่านอนแท้เนอยาม
นั้นใจโจโรฮ้ายโจรมาลักลอบหลานเฮยของท่านเมี้ยนแพงไว้แก่โจรบั้นสิข้อนขั้นมาสอง

เทื่อให้หลานฟังซู่ด้านแดนเหย้าแห่งเฮาแท้เนอลางเทื่อบุตรโตเกิดเป็นขโมยฮ้ายเพิ่นก็มีลางเทื่อ

ธรรมชาติซั้นเมียแก้วแห่งเฮาแลนอเห็นว่าพานิโชแล้วแล้วนาวาอย่าได้เชื่อเฮือเนอบาดกลัวตอลักดัน
จะพาหล่มแข้สิกินให้ค่อยจ าอย่าหย่อนลงเลิ๊กมันสิเสียค ากินสิขาดคราคร ่าเข้าบุพผาไว้ดวงหอมอ า

ให้แจบดีนั้นให้สมอย่าได้ไขปากกว้างแมงวันเขียวสิฮู้เมื่อคันว่าไขกระแจหอจีนจามสิฮู้เหตุคันว่าไข

ป่องช้างแมวสิฮู้เมื่อกลอันนี้ลุงเตาะให้เตือนหลานจ าจื่อเอาท้อน

ค ารหัสเจ้าอย่าไขต่อชู้เมียสิฮู้เมื่อกลอันนี้ท่านว่าขี้กลากมาแลกเจี้ยนหลานสิตื่มอิสังหา
หลานเฮยซู่คนซู่ของแพงตอต ่าเสมอด้ามนักปราชญ์ได้ต่อนเบี้ยชมชื่นหุ่มหัวแท้นอแลเบิ่งของในถง

บ่มีสังค้างลุงก็ซอมรหัสเว้าจาสูงเหลือแต่อ่งความนั้นลุงหากตื่นเดิ๊กบ่แพ้แล้วหน่ายฮ้ายบ่อยากตีงคึด

ว่าขังรหัสไว้เหลือพวนพุงอ่าวเองนั้นไผผู้บ่ฮู้เมื่อขอไขไว้อังเองวิชาคึดผอกตื่นไขข้อต่อมาทางไป

เมืองนิรพานเปล่าเสียสูญเฮือมาบ่คึดกงเกื้อบุญก่อนภายหลังทางเทียวไปอาวิจียืดยาวยังกว้างมางึดง้อ
วิชาเจ้าทั้งหลายผู้สลาดมาคั่วเว้าอ้อนแอ้นค าหลิ่น

อ่งเมียมาคั่วเสียแฮงเกิดในคองพุทธบาทเฮานั้นจาบ่ตามฮีตเฒ่าคองตั้งหลานเฮยน าค าผิดไว้

ในใจบ่ฮู้เมื่อท าเพศเป็นดังช้างให้สล้างว่างามอันนี้เทเวศเจ้าเหยี่ยมผ่อเตียนขวัญเวรกรรมยังคองคอย
ผ่อดูภายหน้าเวรกรรมนั้นภายหลังมีมากหลานเฮยขอให้ม้มชาตินี้ท้อนภายหน้าอย่าให้มีแด่ท้อนมาบ่

ถือจิตตั้งเอาลมพาโผหัททะยังอย่าอยู่ใกล้ปลายลิ้นหม่อฟันเห็นแก่สุวรรณังได้รัตตนังของท่านดีนั้น

เบี้ยบ่มีอยู่ค้างถงสิแห้งเปล่าดายก็ท่อเห็นแลนอ ยามหนึ่งหายเสียเมียก็มัวเมาทุกขะเวทนามิมั้วอันนี้
ผีชักให้เอาเข็นมาใส่เทวดาบ่พร้อมเอาฮ้ายใส่แถมอันนี้

เพิ่นว่าหมากเดื่อสุกแดงงามแต่นอกหมากกอกสุกแดงในไฟบ่มีมาฮ้อนถงเบี้ยขอนข้วมเสีย

เมียแลบุตรเกิดเป็นไฟไหม้เนื้อเสื้อผ้าหมุ่นจ าคีงอันนี้ให้หลานจ าจื่อไว้ค าแต่งพิจารณ์ขวานพาหัก
เพื่อตากิ่งไม้ตับไส้เกิดเป็นหนอนบุ้นเนื้อในตัวให้หลานเว้นโลภาเว้นโมหาให้หลานเว้นไพยาสันทะ

โทสาจ าจื่อไว้แวนคือปราชญ์เฮาตายไปเป็นบระสุทธิ์ดีมีใยยองของหากพี่น้องท่อแต่กองบุญหลาน

เฮยอันนี้เพิ่นว่าไฟปกไว้ในเต้าบ่มีฮุ่งแสงนั้นลมบ่มีมาต่อยต้องแสงนั้นบ่ห่อนเฮืองให้หลานถือตั้ง

หมั้นจ าค าลุงสั่งสอนนั้นค าบ่เป็นประโยชน์เว้าอย่าต้านต่อไปแท้เนอเป็นคนห้องส่ง
ส่วนในโลกเฮาอย่าให้เสียแฮงพอเลี้ยง อมข้าวม้ามมาแท้เนอธรรมเจ้าหากว่ายากเล่าแสนกัป

จิงได้มาเป็นคนโลกในเมืองนี้ค าผิดนั้นในตัวบังเกิดหลานเฮยพ่อแม่บ่ได้แต่งให้เฮานั้นเกิดเองค าดี

นั้นธรรมเทศน์สอนสั่งหลานเฮยใจเฮายังอยากถ่อยฮ้ายทางเกลี้ยงบ่อยากเดินพาโลนั้นในโตตั้งแต่ง
โมโหเข้าห่มผ้านอนซ้อนว่าดีแท้นออันนี้ลุงสอนไว้ในเงาแยงแวนหลานเฮยลุงหากได้นอนเหย้า

ดอมเห็นเหยียบหน่ายนั้นจิงล้ายเสียดายลัวแพแฮ่ทางเทศสะเภาพุ้นลุงก็เขาะขอดซื้อ ๓ เฟื้องห้าสลึง

มาบ่หลิงกระบวนหน้าผ้าแพรตกหล่นเสียนั้นบาดว่าพือห่มเนื้อ