Page 70 - ebook.msu.ac.th

๖๑

หลานเฮยให้คอยท าตัวลับดังปอมบังไม้อันนี้ลุงเตาะให้เตือนหลานขุนหนุ่มอย่าได้งอนผอกพ้นเหลือ

ด้ามหลื้นครูอย่าได้ง้งง้งพ้นค าสะหาวเพศเบิดให้หลานค่อยก้มตาไว้เบื้องตอนั้นเนอลางเทื่อมีหนาม
เสี้ยนตอสูงปักปวดเคราะห์มีไปต่อยต้องเสียเท้าบ่อนเดินค ากินอย่าผอกพ้นกลายหลื้นครูสอนอย่าได้

กลายท านองพ่อครูสอนไว้จาให้มีสัตย์

ไว้สิล้ออย่าเบี่ยงเทวดาบ่ย้องกลัวสิหยุ่งเมื่อลุนคันสิขายข้าวให้ถามหม้อเสียก่อนคันว่าหม้อ
บ่พร้อมแพงไว้อุ่นถงคันว่าได้หน่วยแก้วให้ถามทรายแกมแฮ่หลานเฮยลางเทื่อถืกหน่วยฮ้ายถงเบี้ยสิ

ขาดในคันสิเป็นขุนให้ถามนายเซ่นเก่าหลานเฮยอย่าได้เฮ็ดหลื้นด้ามคองเฒ่าแต่หลังเห็นว่าเอาเมียนี้

เอาผัวยังง่ายหลานเฮยเอาให้ซอมถี่ถ้วนเสริมด้ามจิงเอาบาดว่ากลัวภายลุนฮ้ายกินแหนงเท่าชั่วถืกจิงฮู้

เสียหน้าเพื่อเมียหย้านท่อเป็นทุกข์คตะท้าวกลายค าพ่อสั่งปางนั้นก็หากเสียหน้าท้าวภายลุน
หม่นหมองอย่าให้เสียเซิ่งผ้าไหมค าเคียนขาดเฮานั้นกลางผืนปะไปไว้มันสิเศร้าส่างมัน

อันนี้รัสสี(ฤาษี)เจ้าสอนชายลูกอ่อนค าสอนจ าจื่อไว้บาท้าวมังมูลกินปลาให้หลานซอมดู

ก้างคาฟันจิ้มยากหลานเฮยลางเทื่อดูกหมุ่นขวางคอไว้บ่ลงเป็นดังมิกคาเนื้อกวางฟานหมูเถื่อนปาง

นั้นว่าป่าฮกมีฮ่มกว้างประสงค์ หลิ่นม่วนไพรอันหนึ่งไปจอบพ้อพรานเจตบุตโตมันก็พิงเว้าหัวต่าว
คืนมาบ้านให้หลานซอมถกแท้ทั้งปลายก้านกิ่งดีนั้นขวานหักเพื่อกิ่งก้านตอไม้แก่นยูงให้คอยคึดเพื่อ

ไว้บุญก่อนภายหลังมังสังกุมกินแมวเมือลุนเฮาสิฮู้อย่าได้ลืมคุณเฒ่าแมวบักค าเกิดก่อนหลานเฮยถง

ไหมหนูบ่หย ่าปางนั้นก็เพื่อแมวเห็นว่าได้กินต่อนเนื้อลืมแห่งคุณหมาแท้นอขโมย
บ่มาชอมลักเพื่อหมานอนเฝ้าเห็นว่ามีสุขแล้วอย่านอนนานตื่นหลานเฮยเทวาท่านบ่ย้องเวร

สิข้องเมื่อลุนเห็นว่ามีสุขได้หลายเมียชมม่วนกะใจนอมันบ่เป็นประโยชน์แท้เสียหลุ่ยเหลี่ยมขุนเป็น

ดังพระยาหลวงเจ้าพิมมะทองปางก่อนวันนั้นพระยาก็คึดอยากได้เมียท้าวก าพอยท้าวนั้นธรรมชาติ
แท้องค์หน่อโพธิญาณก็มีอย่าไขทวารเทิงโพดความดูฮ้ายให้ค่อยไขรหัสต้านวาจาตรงถี่หลานเฮยไข

แม่นจิงเว้าพาขึ้นดังบั้งไฟให้ค่อยมีสะบับต้านวาจาหวานต่อหลานเฮยไพร่เขาจิงย้องยอไว้ซูเซิง

อย่าได้โพนล้มเว้าพาทวารนั่งตั้งที่สูงให้คอยย่องย่อไว้
ที่ควรอย่าได้เหลือแต่เว้าบ่ฮู้บ่อนเบาหนักเขาสิว่าลมพาแฮ้งหน่ายสะอางค าเว้าอันนี้ลุงก็ดัง

ไฟไว้เอาฝอยมาตื่มเดือนดับไฟบ่ไต้บ่มีฮู้แห่งหนให้คอยโลมค าเว้าบ่แผนเซิ่งผ้าเก่าบาดจนคึดใคร่ฮู้

แพงไว้ถ้าตอก่างไผผู้เป็นขุนท้าวราชาตั้งแต่งมานั้นให้คอยคึดเถิง ๔ ด้านหลังหน้าเกิ่งกันอัตตะตั้ง

ตนเฮาให้เที่ยงมะยังอย่าได้เพิงใจไว้ออมันข้าวนั้นถือข้าวน้อยต าบ่พอครกมันจักพาเฮาเสียเมื่อลุน
พาหลุ่ยนางได้เป็นเมียท้าวราชาตั้งแต่งมานั้นคึดให้เถิง ๔ ด้านระวังไว้จิงควรคึดให้เถิงป่องน ้าทั้ง

ป่องแปวลมอย่าให้พาควันลงดังบั้งไฟไขกว้างอันหนึ่งโสภาท้าวไขมาแปลปานหลานเฮยบ่กลัว

นักปราชญ์
เจ้าอยู่อย่างฮู้ฮ ่าเพิงหั่นท้อนเทียมดังไฟสิบบั้งเอาฮูไขแม่นคันบ่ไขแม่นด้ามควันสิกลั้ว

แผ่นดินอันหนึ่งลุงก็สอนเหลนหล่อนฝูงลุนเกิดใหม่มานั้นไผผู้เกิดเก่านั้นอย่าฮ้อนคั่งเคืองสะบับนี้

ฮ้อย ๑ ค านี้ข้าไผผู้ปละบูฮานย่อมสิเสียเซิ่งหน้าเห็นว่าเป็นขุนแล้วอย่าฮ้อนดูง่ายหลานเฮยบุญหลาย