Page 69 - ebook.msu.ac.th
P. 69

๖๐



                          เห็นฮูปฮ้ายให้แยงเบิ่งกระจกหลานเฮยหย้านบ่เป็นดังค าคึดหลานหลากก็ใจหลังล้าวหากว่า

                   แนวนามม้าหลายตัวยังต่างกันดายม้าก็หากม้าแท้บ่หวังพ้อจวบอานชื่อว่าอาชะไนยแล้วถือลั้วมอม
                   ซั่วหลานเฮยบ่อนผิดมาบ่ฮู้พาหลุ่ยหล่มขุมคันว่าหากเป็นนามม้าให้หาม้านามแม่หลานเฮยม้าให้เป็น

                   ม้าแท้อย่าได้เถียบลั้วยศสูงให้หาเมียตามเหยื้องโตนั้นคั่วถืกเก่าปลายได้อย่าเอามันย่อมพาเสียหลุ่ย

                   เส็งสินยศต ่าไปนั้นบอกให้ซ ้าตื่มตรองต้องให้อีกผญาหลานว่าฮู้ขนาดแท้
                          บ่เห็นงอนภายหลังหลานเฮยช่างบ่พอตายเวทนาดอมลูกหากว่าขวานดีแล้วประสงค์ฟันไม้

                   แก่นเพคอบไม้ข้อหล่อต่อไม้แก่นสะแกหลานเฮยอย่าได้เป็นดังพร้าด้ามเด้งฟันก่งหลังหอฟันแต่

                   ปลายงอง้อบ่อนกลางบ่มีต้องอันนั้นเขาว่าหย้านแต่เปลือกกลางล าบ่เถิงแก่นหลานเฮยให้เจ้าฟันแท้

                   แท้สามบั้นบั้นกลางเป็นขุนให้คองในฮู้ว่าฮ่อมฮ่อมนั้นอย่าได้อวดแต่นอกกลางบ้านองค์เมียขุนกะจา
                   นี้พ่อนาดีกว่าเขาสิเว้าต่อหน้าหูฮู้มีนั้นหลานอย่าได้เหยื้องนั้นอายเพิ่นทั้งเมียทั้งเหลนหลานบ่ลอน

                   หย ่าหย้านพันธุ์ไพร่บ่พร้อมอย่าได้อ่าวเถิงขุนหลานเฮยครัวเฮือนบ่พอก ามือ

                          อย่าจาจงต้านลางคนมีแต่ผ้าผืนเดียวแสนกระเตี่ยวหลานเฮยเหน็บพุ้นพี้ทั้งมื้อค ่าดายอันนั้น

                   เขาว่าอ่งแต่เว้าเหลือเพศคองขุนพลูบ่มีคนเฮือนเถี่ยวกินประสงค์เว้าอันนี้ลุงเตาะให้เตือนหลาน
                   สอนตื่มถืกจริงฮู้เป็นแล้วจิงสิคาเทียมดังเหตุอยู่พื้นในแผ่นธรณีเหิงยังบุออกมาสิพ้นคันว่าขุดขุมหยัง

                   ก็ยังพ้นออกหลานเฮยอย่าด่วนดิ้นเป็นได้ก็บ่คืออย่าได้ไปเทียวเว้าวันเขียวสิฮู้เมื่อหลานเฮยให้สมเจ้า

                   สิเป็นแต่บ้งหนอนสิบ่อนเน่าในอันนี้ค ารหัสแท้อย่าไขเว้าเพี้ยนไปเนอให้เจ้าเอาะอ่อมต้มแกงส้มใส่
                   บอนแท้เนอชาติที่ปูปลา

                          ย่างแมวเห็นเพศเบิดหลานเฮยผู้บ่าวเห็นแม่ฮ้างคางจุ้ยเบิดเทิงมันหากตีแถลงเว้าถามหาแต่

                   ค าเก่าค าเว้าเฮาแต่กี้ไปถิ่มบ่อนใดนั้นเดอันนี้ลุงชักให้หลังแข็งเอ็นจ่องให้ค่อยหาไม้เท้าเดินหั่นซ่อย
                   แฮงแด่ท้อนลุงนี้ค าฮู้น้อยผญาผ่อนเสียสิ้นบ่มีค าไมตรีสั่งสอนไปกว้างลอนท่อใจโจทะโนเว้าบ่มีล้าย

                   พอเพิ่นเว้าบ่มีหยาบส่วงเอ็นหนอนบ่ชุมจาบ่มีโต่งโต่ยเว้าค าเดียวเท่าค าหลานเฮยเหลือแฮงจิตบ่ตั้ง

                   ต่อเว้าโอยโอ้แต่ลมทางหล่วงมีหลายเส้นตามใจสิเลิกไต่เอาท้อนเจ้าหากมักเส้นเวิ้งทางเลี้ยวก็หากมี
                   ชาติที่ควายฟูมน ้าตมมีมันสิเกลือกไปแล้วแม่แพเห็นแม่น ้าแล

                          เยี่ยมบ่ยากคอยคึดว่าใจประสงค์สร้างธุงไซยให้อาจหลานเฮยตีห่อคันหากสั่นแขนไว้ก็บ่

                   ปลิวมนุษานี้มิสมหลายหลากก็บ่แลหล ่าถ้วนกระบวนใดชูเซิ่งหัททะยังนี้หลายคนยังต่างกันดาย

                   อย่าได้เอาเข้าเนื้อหูเติ่งฮ่อมันเห็นว่าเป็นขุนแล้วชาวโนเป็นไพร่ให้คอยหลิงถี่ถ้วนกระบวนใดวาจา
                   เว้าสะหาวโง่เว้าอ่งหลานเฮยลุงก็เตาะต่อยขอเตือนไว้ซูเซื่องลางเทื่อพาลาใบ้ใจมารชาติชั่วหลานเฮย

                   ให้เจ้าหลิงเบิ่งก ้ากระบวนสร้างแต่หลังบุญบาปนั้นชาติก่อนบ่หลิงเห็นลางเทื่อท าโมหังบ่ห่อนเห็นฮู้

                   ลางเทื่อมุขังนี้พาตัวตกหล่มเลิงแล้วซี้นหากเป็นต่อนเนื้อคนิงถ้วนจิงจาคันว่าวาจาให้คนิงดู ๓ เหยื้อง
                          ดีนั้นอย่าให้เสียเหลี่ยมไม้คมถากแปงอันนี้ครูสอนไว้ รัสสีสมแปดแห่งนักปราชญ์ตายเบื่อ

                   ง้วนมัทธุซ่อยบ่อยากค่อยให้ค่อยเว้าแต่บุญหลังหลานเฮยโสภายังยอมกว้างหลายชั้นซูเซิ่งยังท่อพิณ

                   สามเส้นหลานแพงสอนปู่ปู่ก็กลับโทษเค้าค่อยหน้าเบิ่งหลานเป็นขุนอย่าได้ย้องยอโอษฐ์สะหาวโต
   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74