Page 73 - ebook.msu.ac.th

๖๔

คือผ้าห่มตอคันว่าสมฮูปฮ้ายปานแผ่นจักรค าก็ดีปุนปานเอาไปปักห่มตอในน ้าเป็นแต่บุญ

หลังพุ้นเนียมน ามาส่งดีนั้นจิงค่อยเอาะอ่อมย้องทาแป้งจิงสิงามอันนี้ชักเทียมให้หนโลกชาวซะโน
หลานเฮยอันว่าบุญบ่พร้อมแปงได้ก็บ่งามคันว่าท าบุญให้ถามหานักปราชญ์ดีนั้นท่านหากเคยสลาดฮู้

ธรรมสร้างแต่งงามอาจารย์เจ้ายังมีหลายส ่าหลานเฮยส ่าหนึ่งเกอยู่ใกล้กานั้นอยู่ไกลให้ค่อยซอมดูแท้

สมค าจาเว้าหม่อดูนั้นแก้ว่าหัวแล้วจิงเว้าจานั้นอย่าคั่วท่อเนอค าสุขไว้เอาไฟเป็นใหญ่หลานเฮยคัน
เจ้าต้มน ้านั้นบ่มีไปเปื่อยเป็นค านี้หนักเกิ่งล ้าซาซั่งธรณีให้คอยพิจารณ์ดูเบิ่งบุญน าให้บุญมีนี้เป็นขุน

ใช้ท่านหลานเฮยคันว่าบุญบ่พร้อมเขาสิใช้แต่เฮาให้เจ้าจ าจื่อไว้เอาสั่งสอนหลานลุงยังสิมี

โกศลต่อไปภายหน้าบุญมีนี้เป็นขุนเขาเพิ่งดีนั้นคันว่าบุญบ่พร้อมแสนสิดิ้นเปล่าดายเป็นดังพานิชา

ทั้งหลายเดินประเทศปางนั้นซู่คนซู่ไปเทียวค้าของได้มั่งมีเหิงนานได้นางเมียอึดอยากอึดทั้งปากแล
ท้องนางน้อยเวทนาใจหนึ่งคึดอยากเนื้อใจหนึ่งอยากมัจฉานางก็หนหวยหัวเกาทั่วคีงทั้งเนื้อเมียเล่า

มิจฉาเข้าเอาชายซ้อนฮ่วมสินอนนั้นปานได้ขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์พุ้นโลกพรหมนางก็หายโศกฮ้อนเอาเย็น

แถมตื่มก็หากอิ่มซู่ด้านความคือได้สู่สวรรค์เห็นว่าเพิ่นได้อย่าด่วนกะเส็นหลายให้

คอยอยู่ตามบุญหลังจิงเอาตามได้อันนี้ลุงสอนให้เป็นบุญอันประเสริฐตายได้ขึ้นสู่พุ้นเมือง
ฟ้ายอดสวรรค์อันนี้ลุงว่าไว้เป็นคองอันประเสริฐหลานเฮยหลอนว่าผิดพิงพังค าสลั้งจงเตียนแด่ท้อน

ผิบ่มีคุณแท้เป็นบุญอันประเสริฐดีนั้นเลิ๊กแลตื้นเบานั้นค่อยคนิงแด่ท้อนเทียมดังพระอาทิตย์ขึ้นใหม่

เงาก็สูงหลื่นด้ามเฮาแท้หลื่นประมาณอันนี้ให้หลานเข้าคีงไว้ใจจ าหลายป่องอย่าได้คึดหลุ่มหลู่เอาผ้า
ห่อหัวเสสาไว้ยอสลาดอาจดีนั้นให้คอยคึดซู่ด้านหลายเส้นดังพิณนั้นเนอโลกนี้บ่ตั้งเที่ยงมั่นโลภล้าย

ค าแถลงจาบ่มีศีลังปากเป็นล้ายลิ้นดูดังธรรมกระบวนเว้าคือขุนนักปราชญ์ดีนั้นไผบ่ฮู้

เพศเพี้ยงกุมย้องว่าดีแท้นอใจยังโลภาพ้นแถลงกินเบี้ยบาททานนั้นบ่อนผิดไว้ไตร่กล
ประสงค์เว้านั่งเต็งคองหนูนั้นเอาแมวมาหย ่าเสียคองไก่คองเป็ดเอาแม่ช้างประสงค์เว้านั่งเต็งอันนี้

ผิดประไทแท้เทวดาเยี่ยมผ่อดูนั้นเทพาท่านบ่ย้องเวรสิข้องเมื่อลุนหลานอย่าท าเหยื่องนั้นจ าจื่อลุง

สอนแท้เนอเอาแต่บุญโกศลต่อไปเมื่อหน้าเห็นว่าได้เป็นมหิงสาเชื้ออย่าลืมคุณควายเถื่อนนั้นเนอแม่
หากสอนสั่งให้ค าฮู้ซู่เซิงก็จิงได้สืบเชื้อแทนพ่อปิตาอยู่ท่างชมนางควายเอนกนองในถ ้าเห็นว่ามีสุข

แล้วอย่าเงยคอแง้นเบิดหลานเฮยตายเพื่อสังคีพ

เจ้าปางนั้นเพื่อสะหาวอันนี้ลุงเยาะให้เข็มจิ้มทางเทศสะเภาพุ้นเข็มหากมีบ่ฮูปลายเหี้ยนบ่

อยากสนเดินหนทางไปพบช้างแสวงตาไม้ใหญ่บ่เป็นประโยชน์ไม้อย่าเข้าเพิ่งพาแท้เนอไม้ก็ยังต่าง
ไม้ล าใหญ่แมงใน ลอนท่อเป็นล าสูงก็เล่าโกลนทางพื้นล าใดเป็นดังค าลุงต้านอย่าหวังไปเพิ่งสันนั้น

ล าใดเป็นดังนั้นหลานน้อยอย่าเซาแท้เนอเห็นว่าเป็นไทรกว้างแท้ควงในเป็นปลวกเซาอยู่ฮ่มดังนั้น

เซาได้ก็บ่เย็นเทียมดังซาวซะโนเป็นแปงหลุมตีอ่อยปลานั้นต่าวได้ปบฟังฟ้าวพอยเต้นใส่หลุมคันว่า
เข้าได้แล้วยินดีชมชื่นคันบ่แกงก็ต้มย าคั่วใส่แลงอันนี้ลุงก็จกตับเว้าสอนหลานเฮยจ า

จื่อเอาท้อนตางให้เป็นแวนคอค าเว้าต่อไปหลานเฮยคองอันนี้ประเสริฐดีนั้นยังยอมได้สืบ

เชื้อเหลนหล่อนต่อไปอย่าให้เสียแฮงเฒ่าหลายปีเกิดก่อนมานั้นเป็นเฒ่ามาบ่ได้สอนสั่งไว้เหลน