Page 68 - ebook.msu.ac.th
P. 68

๕๙



                          ปะไทแท้หยุ่งหัวบ่อ้าปากเหตุว่าฟันบ่พร้อมอายหน้าเพิ่นหยุ่งมาคั่วปากก่อนเว้าบ่หย้านเพิ่น

                   หัวขวัญเดินบ่ไปตามทางผีกดงเผือฮ้ายเห็นว่าผมขาวแล้วหัวด าไปก่อนหลานเฮยหัวใจเดินก่อนเว้า
                   ค าเฒ่าบ่ถืกหูผู้เฒ่านั่งอยู่ใกล้เว้าผ่านเกศามาบ่กลัวเทพาอยู่เทิงเตียนต้านกรรมบ่มีหนีม้มเทพาผาย

                   หว่านลงแล้วกลัวท่อทุกข์บ่มั้วภายหน้าเวทนาสัจจะนี้สัจจังเว้าล้ายปากบ่ได้แต่งตั้งคายเว้าบ่อายบั้น

                   ดีดตั้งค่ายเฮือนนักปราชญ์หาผญาอุปชนนินทาขวัญหน่ายสะอางค าเว้าหิวหัวขวัญผมหยุ่งเกศาขาว
                   เผือกหลานเฮยขุนเฒ่าได้เมียหนุ่มน้อยกุมย้องว่าดีอันนี้อุบาทว์

                          ฮ่องใจแห่งบัณฑิตนักปราชญ์ตายดึกล้มเพื่อเมาค าเว้าลุงเตือนให้ฝูงหมู่หลานจ าจื่อเอาท้อน

                   ครัวเฮียนบ่พอขางหม้อประสงค์เว้าอ่งเมียคันว่าสุวันนังไดัรัตนังพอหมื่นดีนั้นยังคอยหาฮ่วมซ้อน

                   เมียน้อยจิงควรมาคั่วเว้าเมื่อหน้าทางหลังปะไปเสียนั้นมาบ่หย้านหาญเว้าเตียนต้านกล่าวขวัญแม้น
                   ว่ามักลื่นล้นอย่ากล่าววาจาหลานเฮยขังไว้ในทรวงทีปอย่าจาจงต้านจักขุมีในหน้าทั้งสองพอคู่หลาน

                   เฮยให้คอยเบิ่งวาดเว้าตายแล้วจิงเอาลมหากฟัดฟาดน าน ้าหากตีกว้ายกวัดฟาดเฟือนเฟื้อยสิย้อนซ่อม

                   ถึกความลุงเว้าตายเหิงได้ง่ายวาจาหัวเปิดค้างเมือฟ้ายิ่งมันฮู้แถลงแท้

                          นินทาขวัญท่านให้หลานซอมถี่แท้เมื่อหน้าหากสิเห็นคันว่าหน ่าหน ่าเว้า ๑๐ ความเอาความ
                   ถ่องหลานเฮยลางเทื่อพาโตฮ้ายเสียเซิ่งกางกาดหลานเฮยลุงก็เตาะต่อยต้องตีเข้าหลิ่มมองอย่าได้

                   นินทาเว้าเตียนยิ่งแหนงหน่ายหลานเฮยเขานั้นเป็นดังสระบ่อน ้าวังกว้างอาบเย็นยามเมื่อตัณหาไหม้

                   เอาหญิงมาซ่อยหลานเอยก็จิงหายโศกฮ้อนในเนื้อส่วงสบายหญิงได้ปากกล่าวต้านหัวก่อนบุญมี
                   หลานเฮยคันว่าหลานได้เป็นขุนแข็งค่อยหานางนั้นยามเมื่อผัวโกรธฮ้ายมันคอยซอมรหัสอยู่คันผัว

                   หายโกรธาจิงมาจาต้านค าผิดนั้นหายเสียบ่ฮู้เมื่อเป็นค าอ่อนน้อมพิโลมซ่อย

                          ชอบธรรมนางนั้นบุญก็กว้างหายากนานเห็นหลานเฮยเป็นแต่โกศลหลังจ้องมาจิงซิพอ
                   หลานอย่าได้เมามัวดายค ากินบ่ฮู้อิ่มหลานเฮยให้ต่อตั้งใจน้อมเซิ่งทานนั้นเนอคันทานได้ของมูล

                   มาตื่มหลานเฮยเป็นดังทุนกะหายปางนั้นเอนกนองอันนี้ลุงก็เตาะต้อยข้อขอโทษทั้งหลายหลอนว่า

                   ลุงเติมผิดอย่าโกรธาฮ้ายลุงบ่ได้ขุขะเข้าเห็นใจพุงเพิ่นไผแล้วลุงก็เห็นแต่หนังหุ้มเนื้อพุงไส้ก็บ่เห็น
                   หลอนว่าเติมผิดให้ขอพร้อมอนุญาตดอมท้อนเตือนบ่ต้องถึกข้อขอเจ้าโผดผายแด่ท้อนลุงก็เฒ่าแก่

                   แล้ว ๕ ฮ้อย ๗ วัสสา  นี้แล้วหูตาทั้งมัวมืดบ่ใสส่องแจ้งหลอนว่า

                          ตกหน้าไก่กาผิดซ้อนเสียนั้นให้ค่อยผิเผี่ยนแต้มหาได้ใส่แถมแน่ท้อนเห็นว่าแสงแดดฮ้อน

                   อย่าเตียนแห่งพระอาทิตย์หลานเฮยอย่าได้ไขทวารเทิงโพดความดูฮ้ายนัตถิเสี้ยงแถมพร้อมภายโลก
                   ไว้ให้เป็นแหวนขอยังสิเว้าต่อไปอันนี้ลุงก็ย่างไฟไต่ตามเทียนแสงประทีปบูชาไตรยอดแก้วค าสลั้ง

                   สั่งสอนขอให้จิตใจตั้งในคองพุทธบาทอย่าได้ไคลคลาดแคล้วคองตั้งศาสนาอันหนึ่งขอให้เป็น

                          ดังบุญผาผงจิจุมบ้านเฮืองามนั้นแม่งภูเพิ่งประสงค์กว่ากินละอองโลกบ่ตั้งเที่ยงหมั้นเสริม
                   ดังนิรพานเที่ยงนั้นเห็นแต่คนพานพบหมู่โจโรฮ้ายคันว่าเอาเมียให้ตรองตราดูถี่ให้ถามที่แจ้งบ้าน

                   ความพร้อมจิงเอาลางเทื่อจวบเชื้อฮ้ายปอบป้อยโพงผีก็มีหลานเฮยหลอนบ่เห็นภายในจอบถาม

                   ชาวบ้านค ารหัสนี้บ่มีไผฮู้เมื่อหากควงหว่างแข้วไผจิจิ้มซ่อยหลานหลานอยาก
   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73