Page 114 - ebook.msu.ac.th
P. 114

111


                                              การอนุรักษ์คัมภีร์ใบลานมอญ


                                                                                             พิศาล  บุญผูก


                      ชนชาติมอญเป็นกลุ่มชนหนึ่งของเอเชียที่มีวัฒนธรรมเก่าแก่  มีความเจริญมาก่อนในอุษาคเนย์  (เอเชีย
               ตะวันออกเฉียงใต้ )  ได้รับความเจริญมาจากอินเดียและลังกา    ความเจริญของชนชาติมอญดังกล่าวได้แพร่
               ขยายสู่ ชนชาติใกล้เคียงในเวลาต่อมาราวพทธศตวรรษต้น ๆ อาณาเขตของมอญกว้างใหญ่ไพศาล      ได้แก่
                                                   ุ
               ดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทยและประเทศพม่าในปัจจุบัน

                                                                             ุ
                      ตัวอักษรมอญรุ่นแรกสุดที่ปรากฏในราชอาณาจักรรามัญช่วงระหว่างพทธศตวรรษที่    ๙ – ๑๐    ที่มี
                             ั
               อิทธิพลของตัวอกษรอินเดียใต้       จากนั้นตัวอักษรมอญได้พัฒนาต่อเนื่ องกันมาจนถึงปัจจุบัน  ตัวอักษร
               มอญนอกจากจะใช้บันทึกภาษามอญแล้วยังใช้ถ่ายทอดภาษาอื่น ๆ ด้วย คือ ภาษาบาลีสันสกฤตและภาษา
               พม่า นอกจากนั้นตัวอักษรมอญได้ให้ก าเนิดแก่ตัวอักษรของอีกหลายกลุ่มชน เช่น  อักษรจีนในมณฑลเกงตุง

               ของพม่า อักษรไทลื้อในสิบสองปันนา อักษรธรรมล้ านนาและอักษรธรรมที่ใช้ในภาคอีสานจนถึงประเทศลาว*

               วัสดุที่ใช้จารึกภาษามอญ

                     การจารึกภาษามอญมีการใช้วัสดุหลายอย่าง เช่น ศิลา แผ่นดินเผา แผ่นทอง แผ่นเงิน แผ่นทองแดง
               แผ่นงาช้าง แผ่นรักสมุก แผ่นผ้า สมุดข่อย ใบลาน ใบตาล ใบเตย ใบล าเจียก เป็นต้น

               การจารตัวอักษร
                     วิธีการจารตัวอักษรลงในใบลาน ใบตาล ใบเตยหรือใบล าเจียกของมอญ  มีขั้นตอนคล้ายคลึงกับของ

               ไทย     ใบที่จารแล้วน ามาเจาะรูให้ตรงกันใบละ ๒ รู แล้วร้อยแต่ละใบเข้าด้วยกันเป็นผูก  โดยเรียงล าดับจาก
               แผ่นแรกถึงแผ่นสุดท้ายตามล าดับพยัญชนะมอญ
                     ใบลาน ๑ ใบลาน จะมีขนาดความยาวตั้งแต่  ๘ นิ้ว จนถึง ๒๐ นิ้ว จารข้อความได้ทั้งสองด้าน ด้านละ

               ๔-๖ บรรทัด  จ านวนใบลานแต่ละผูกมีจ านวนใบลานไม่เท่ากัน  ส่วนใหญ่มักลงด้วยจ านวนเลขคู่  เช่น ๒๔ ใบ
               ๒๖ใบ  ๒๘ ใบ ๓๐ ใบ ๓๒ ใบ เป็นต้น  คัมภีร์เรื่องยาวบางผูกอาจมีจ านวนใบลานมากกว่า ๖๐ ใบ แต่ส่วน
               ใหญ่จะมีจ านวน  ๒๔ - ๓๒ ใบ





               ----------------------------------------

               * Michel Furlus ข้อสังเกตบางประการเกี่ยวกับตัวอักษรธรรมล้านนา  เสนอต่อการประชุมทางวิชาการระดับ
               ชาติฝรั่งเศส - ไทย ครั้งที่ ๑  มหาวิทยาลัยศิลปากร  กรุงเทพฯ  ๒๕๓๑  หน้า ๒
   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119