Page 427 - ebook.msu.ac.th

๔๑๖

เขาก็ สานน่างตุ้ม บาท้าวเล่าหาม

ฝูงไพร่น้อย ซุมหมู่ชาวเมือง

งวงคาสบ ใส่คอดูถ้วน
โย่งๆก้อง จูมค้าตีป่าว

เขาก็ ไหลหลั่งเท้า ทางกว้างมืดมัว

ละไพร่น้อย ตีแล่นสนๆ
ดานองคับ คั่งทางดูล้น

เจ็ดวันได้ เจ็ดคืนมีขาด
เขาก็ ขึ้นขวี่ช้าง ทั้งม้าแวดไป

เมื่อนั้น ขุนเอกพร้อม ท้าวทุ่มเมืองสรวง
เขือก็ นองพลไป ส่งบาไทท้าว

เมื่อนั้น ขุนแพนขึ้น ผาแดงช้างใหญ่

เอาแจ่มเจ้า นางแก้วฮ่วมพาย
อวนก็ ขึ้นขวี่ช้าง ท้าวอุ่นดาวพะกาย

เอาค้าแพง ใส่พายดอมท้าว

เมื่อนั้น หยอมหย่อหน้า ชาวเทพผายี
เขาก็ มีใจทุกข์ ถืกตนเต็งข้อน

พาคาหว้าย พระคีรีฮาวป่า ไปแล้ว
หลายพ่้ามื้อ เดินดั้นซู่วัน

พอยเล่า ฮอดปะเทศด้าว ดอยใหญ่ภูกอง
เขาก็ ไหลกันไป ดั่งดินดาขว้้า

แต่นั้น บาหาญก้้า เมืองขวางขุนเอก

กับทั้งท้าวทุ่มผู้ ใจกล้าเล่าคืน
พอยเล่า ฮอดปะเทศด้าว เมืองใหญ่ผายี

เขือก็ แยงโฮงหลวง ขาบทูลบาท้าว

อันว่า สองเผือเจ้า ขุนแพนอวนราช
เขือก็ พาหมู่ไหว้เถื่อนไม้ ดงกว้างฮอดแดน

เขือก็ อว้านไพร่น้อย เข้าสู่เมืองสรวง
ข้าน้อย ขอทูลราชา ขาบกลอนกอยไหว้

บัดนี้ ลูกพระไปเทม้าง ผายีแพ้ท่าน
พระก็ จ้าข้อยอว้านไพร่น้อย ถวายเจ้าอยู่หัว

ลูกพระถามข่าวเจ้า ปะมาณดังแสนที