Page 434 - ebook.msu.ac.th

๔๒๓

นาโคลัต เคื่องเคาดาเมี้ยน

เลียนถันไว้ อานค้าลวาใหญ่

แสนส่้าท้าว ระวังล้อมแห่แหน
แดนดงด้าว คาวไกลแสนย่าน

เห็นแต่หินก้อนล้าน ทะลานเกี้ยงฮาบเพียง

ฟังเสียงวาโยต้อง ในเถื่อนไพรขวาง พุ้นเยอ
หอมดวงมาลา หมอกฮวายฮ้าไม้

พังยินกุฏโฏฮ้อง ขานขันในเถื่อน พุ้นเยอ
เค้าอ่านฮ้อง ปายไม้ส่งเสียง

เอี้ยงโหม่งฮ้อง เป็ดป่องเสียงหอง
คอนๆหลับ ฮุ่งจวนเลยแจ้ง

แสงสูรย์ต้อง เมโฆเขคั่ง

ชะนีฮ้าฮ้อง หาผู้เผ่าผัว
สว่าๆข้า เขาตื่นแปงคัว

ไฟเฮืองแสง ส่องดงดอนไม้

แม้งหนึ่ง ไหๆก้้า กองหาญขุนเอก
อว้านหมู่ขึ้น ภูฮ้ายฮีบเขียว

เมื่อนั้น เสือเหลืองเขี้ยว ทะยานมาโตนผ่า
พลเอกค้าน ตายล้มล่าวสาม

เมื่อนั้น ขุนเอกฮ้อง เอินด่าเค็งๆ
สูอย่าพางานขบ หมู่พลแฮย้าน

นับแต่กวางฟานเต้น หนีพลม้าตื่น

ไผขี้ย้าน ควรข้าเบิกพะลี
ขุนเส็งต้าน ขานค้าทั้งเคียด

สังเล่ามาโอดอ้าง ใจฮ้ายดากู

อันว่า เสือโค่งเคี้ยว พลท่านตายสาม หั้นแล้ว
สังเล่ายวงคอมา ด่าตูก้าฮ้าย

นับแต่เอาการเจ้า สมคามหลายเทื่อ เลิงแล้ว
บ่ห่อนฮู้ ค้าฮ้ายด่ากู ท่านเอย

เป็นสิ่งนี้ คือบ่ห่อนเอาการ
สังเล่า มาฮาวี ละพี่ชายตายค้าง

เมื่อนั้น ขุนเอกต้าน จาต่อขุนเส็ง