Page 433 - ebook.msu.ac.th

๔๒๒

ไว้เคื่องช้าง พร้อมพ่้าอานค้า

พอเมื่อดาราใส ฮุ่งจวนหงายแจ้ง

เสวยแลงแล้ว เนานอนนิทเน่ง
หลับยีบย้าย ในผ้าฮุ่งจวน

ดาวด่านฟ้า แจ้งสว่างทางตา

สักกูณานก อ่านคอนยามเช้า
กุฏโฏฮ้อง ขันยามใกล้ฮุ่ง

ไฟเฮื่อแจ้ง ดาห้างแต่งคัว
เมื่อนั้น ขุนเอกพร้อม ท้าวทุ่มเมืองขวาง

เขือก็นองพลไหล ก่อนบาไท้ท้าว
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เสวยงายแล้วอย่า

เสเนตรล้อม บาท้าวลั่นสะบู

พระเสด็จสู่ช้าง สารใหญ่เลยทง
เภรีนัน ทั่วดงดังก้อง

แต่นั้น พลแพนก้้า ขุนหลวงคับคั่ง

พลคั่งเท้า คือน้้าอั่งฝาย
ผงธุลีฟ้ง ในดงบดมืด

สูรย์ด่วนเท้า คุงฟ้ามืดมัว
แต่นั้น พลได้เดินล่วงเท้า ภูหาดเขาเขียว พุ้นเยอ

ทางฮอมซัน คั่งพลทั้งช้าง
ทางเห็วห้วย เป็นหินหนามหน่อ

เป็นบ่อนฮ้าย พายช้างหว่างซัน

๏แต่นั้น พลไหลขึ้น ภูหลวงหลายลั่น
ฟังยินจักจั่นฮ้อง ดังก้องสนั่นไพร

พระค่อยย้าย พลล่วงเดินไป

ในไพรหลวง เดิ่นแปนสนามกว้าง
ไพรขวางขั้น ผาซันเป็นลั่น

เถิงเมื่อวันค่้าค้าย เดินผ้ายหว่างดอย
คอนๆเขียว ซู่วันหลายมื้อ

แม้งหนึ่ง เถิงดอนด้าว ไพรหลวงเซาจอด
ดีท่อวันวิ่งค้อย ลงเข้าขอบเขา

พลเล่าจัดแจ่งไม้ ตั้งตูบผามเพียง