Page 436 - ebook.msu.ac.th

๔๒๕

พระได้อว้านหมู่ขึ้น ภูฮ้ายฮ่อมซัน

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เสด็จฮอดเถิงภู

หลิงเห็นดอยสิงห์ ยิ่งจอมคุงฟ้า
พึงคณาเต้น ไปมาสนแส่ว

บินสอดแส้ว ดอยกว้างยอดแสน

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ถามเขาฝูงบ่าว
เมื่อนั้น เจ้าหมื่นโจ้น มีช้าฮีบขาน

อันนั้น แม่นภูสิงห์ด้าว แดนเมืองนครราช เขาแล้ว
ภูนั้น เป็นฮูปเนื้อ ทะยานเต้นม่ายกัน พระเอย

สองฝ่ายเบื้อง เป็นแผ่นผาซัน
ทางเทียวกัน ฮ่อมซันเห็วห้วย

เขาตันต้อน ทางฮอมคอแคบ

คันว่า ม้มที่นั้น พระเมืองเจ้าโล่งใจ แท้แล้ว
๏บัดนี้ ควรที่ผัดถีบใช้ ดูที่ภูสิงห์ ชอบแล้ว

ราชาพระ ค่อยฟังค้าข้อย

มีทางน้อย คอฮอมตันฮ่อม
เป็นที่มอมม่ายเต้น คณาเนื้อหยอกเสือ

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองเสด็จด่วน ไปแล้ว
ก็จิ่งพ้นล่วงม้ม ภูฮ้ายฮ่อมซัน

พระก็ใช้หมื่นจื่น ทั้งอ่อนขุนฟุม
ทั้งขุนแสน ฮีบไปดูท้อน

แต่นั้น เขือก็โดยค้าเจ้า จอมหัวตกแต่ง

แล้วเล่าจัดบ่าวน้อย ดาห้างฮีบไป
เขาก็ผันลวาผ้าย เดินดงดั้นเถื่อน

พอเล่าฮอดเขตด้าว ดอยกว้างฮูปสิงห์ หั้นแล้ว

ฑูตาฟ้าหยาดทูลพระเจ้าจ าปา

๏บัดนี้ จักกล่าวเถิงราชาเจ้า จ้าปานครใหญ่
ฟ้าหยาดใช้ ทูลท้าวที่เซ็ง

เขือก็ขึ้นขาบท้าว พญาใหญ่ขอพล
ขอก้าลังไปผายี ซ่อยบาหุมข้า

พระก็เดาดาตั้ง พลหลวงหลายหมู่