Page 437 - ebook.msu.ac.th

๔๒๖

จัดไพร่น้อย โฮมเลี้ยงซู่พาย

เขาก็ดาแต่งตั้ง พลใหญ่ดาไป

คนในเมืองผายี แตกมาเถิงท้าว
เขาก็เมือทูลไหว้ ราชาตนพ่อ

อันว่า ฟ้าหยาดเจ้า ตายแล้วเที่ยงจิง พระเอย

ชาวไพร่น้อย เขาแตกแตนมา มากแล้ว
มีนานเหิง ฮอดเฮาพายนี้

ยังท่อราชาเจ้า พญาไชย์ตนลูก จิงแล้ว
เขาก็ใส่คอกล้อม ผาท้าวนอกเวียง พุ้นแล้ว

เมื่อนั้น ผู่ใส่ท้าว พญาใหญ่ก้ามะทา
พระก็เตินเสนา แต่งกันไปต้อน

ผายค้าต้าน อีสานตางราษฎร์

มึงจงอว้านไพร่ฟ้า ไปต้านแต่งเล็ว ก่อนเทอญ
กับทั้งเพ็ชล่วงฟ้า ขุนใหญ่แสนเมือง ก็ไป

ทั้งทองสูรย์ ก่อนสามสูท้าว

สูจงไปลัดต้อน ภูสิงห์ตันซ่อง เฮ็วเทอญ
จงให้ตันป่องไว้ เล็วฆ่าอย่าหน ท่านเอย

บัดนี้ เฮาได้เสียแจ่มเจ้า ฟ้าหยาดผายี
เขาจักไหลพลมา ฮอดเฮามียั้ง

อย่าให้เคืองกะใจเจ้า ปุตตาตนลูก กูเทอญ
เมื่อนั้น เสเนตรท้าว จอมเจ้ากล่าวหาญ

บัดนี้ บุญเฮาแล้ว มาหลอหลงจวบ เสียนอ

เฮาจักได้ยินม่วนหลิ้น ชนช้างให้อุ่นมือ แลนอ
ข้าพระขอ ยังพายสารช้าง ตัวดีดอมราช จิงเทอญ

เมื่อนั้น พระบาทให้เลือกช้าง ทั้งม้าปันให้ซู่ขุน

ตัวหนึ่ง เฮียกซื่อไฟลามไหม้ จักวาลลือโลก
ใจเป่งกล้า หาญล้้าล่วงขอ

ตัวนี้ไว้แก่อีสูรท้าว แสนเมืองทงขวี่ จิงเทอญ
ชนซวดม้าง พลท้าวบ่หน

ปะคือแสดไว้ หมายหมู่อีสูร
มันก็ไหลพลแพน แปดแสนไปตั้ง

เมื่อนั้น อีสูรขึ้น จักวาลช้างใหญ่ ไปแล้ว