Page 44 - ebook.msu.ac.th

๓๓

ขุนเคือเบื้อง ขอตีฟาดหมวก

เพ็งก็หลบหลีกค้อน เคือท้าวฮับขอ
แต่นั้น ท้าวฮ่วนฮู้ ใสชนมาซ่อย

ขุนเคือ จิงใสนายละกา ใส่เพ็งเลยสะท้อน

กูนี้ คนดีชั้น ผายีหาญซวด จิงแล้ว
กูจักเมืออยู่ซ้อน เมียแก้วแห่งเขือ นั้นแล้ว

แต่นั้น เพ็งกล่าวแล้ว ช้างซันใสหา
ขุนแพงเลย หลั่งตามเติมท้าว

แต่นั้น เสินๆ ช้าง ขุนภูท้าวเกส
สับต่อได้ มีย้านท่อใย

สองล้อช้าง เสียงโห่นันเนือง

ขุนพลใสพายพัง เปิบซูซนใค้
งาสว่านช้าง ชมภูฮัดโฮบ

ฝูงหอกแม้ง ทางใต้ซ่อยแทง

เคียดข่มท้าว ช้างใหญ่ชุมภู
มันก็กอยแฮงชน สอดงาเงยง้าง

แต่นั้น งาสวนช้าง พายพังเอกหล่อน
ท้าวเกสแม้ง ขอกล้าผ่าเผลียง

ต าหัวท้าว ขุนพลบาบ่าว
หมวกแตกฟ้ง หัวท้าวท่านเภ

บาก็มรณาตเมี้ยน หลังพายช้างใหญ่

หัวแตกฟ้ง บาท้าวมอดจม
ขอเนียมเบื้อง ไทตีนเกาะเกี่ยว

สายพะนักขาดแล้ว บาท้าวหลูดลง
สว่าๆ ฮ้อง เขาพ่ายพังหนี

แซวๆ เขา ยาดเอาหัวท้าว

ลือกูแก้ว บาหาญท้าวเกส จิงแล้ว
ไผผู่ขันต่อต้อง ตายขว้ าขาดขอ หั้นแล้ว”

(คัชชนาม, ๒๕๖๒ : ๓๗๗-๓๗๙)

จากตัวอย่างที่ยกมาบางส่วนนี้ สะท้อนให้เห็นว่า วรรณกรรมเรื่องคัชชนามนี้ เข้าข่ายเป็น
วรรณกรรมชิ้นเอกเรื่องหนึ่งที่ทรงคุณค่าทั้งเนื้อหาสาระและศิลปะภาษา จึงเป็นหน้าที่ของที่ผู้รักและสนใจ
วรรณกรรมทั้งหลาย จะศึกษาและเจียรนัยเพชรเม็ดงามนี้ให้ปรากฏ