Page 41 - ebook.msu.ac.th

๓๐

-โวหำรพรรณนำธรรมชำติ ตอนคัชชนำมซมสระอโนดำต
“อันว่า น้ าปากพุ้น ไหลยากเวียนวน

พอยเล่าเวียนสามที ออกไปทางค้าย
บาคานเยี้ยม หลิงดูทุกแห่ง
เจ้าหลิงดูดอกไม้ ฮิมน้ าซื่นหอม
แคมฝั่งน้ า จังกรหอมอ่อน

หอมกิ่นฟ้ง เคียมน้ าฝั่งนะที
ยายอยู่ล้อม แฝงฝั่งอะโนมา
มีทั้งจังกรขาว โยชน์ยาวบานบ้าง
โยชน์หนึ่งนีลุบลบานสร้อย เขียวงามบัวเขต ก็ดี

มีดอกคะมุดก่ายก้าน บัวป้งพ่ าหลาย หั้นแล้ว
เวียนแวดล้อม หลายสิ่งสาลี
ออนซอนเดีย เกิดตามฮิมจ้าย
มีทั้งฝางทองอ้อม ทางขวางได้โยชน์

บางพ่องเขียวแหล้สิ้ว เต็มพื้นเฮื่อเฮือง
บางพ่องงามโชติช้อย เขียวอ่อนอันซัน
ในหิมวันต์มี พ่ าหลายเหลือล้น

ถัดนั้น ดูสนิดแม้ง สวนแตงเต้าถั่ว
ฝูงหมู่ก้วย ทั้งอ้อยอเนกนอง
ถัดนั้น ฝูงหมากมี้ ขนุนถั่วทั้งไฟ
เฟืองแงวหวาน เว่อนาวทั้งเกี้ยง
มีหมากขวิดเผือกไม้ ชุมภูหมากม่วง

ยมตาลและพร้าว เลียนไว้หมื่นถัน
เนืองนันเต็ม ทั่วไพรในด้าว
อินทร์แปงไว้ อะโนมาเต็มป่า

หลายถันแถว หมู่เคือพูเกี้ยว
บ่อาจควรนาได้ มีหลายแสนส่ า
คือดั่งสวนเทพก้ า เมืองฟ้าไป่ปาน”
(คัชชนาม, ๒๕๖๒ : ๑๒๔-๑๒๕)

-ตอนเจ้ำเมืองผำยีคือท้ำวฟ้ำหยำด ยกกองทัพมำรบกับเจ้ำเมืองขวำง เมืองสรวง
เพื่อไม่ให้ผ่ำนไปเมืองจ ำปำ โดยเดินทำงผ่ำนป่ำเขำที่มีธรรมชำติงดงำม
“แม้งหนึ่ง พลเดินย้าย เถิงที่ภูกวาง แลเยอ

นาโคจับ จ่องงวงดึงช้าง

ภูซันฮ้าย เหวผาหลายหมื่น
ฝูงโยเธศท้าว เดินดั้นฮ่อมซัน

พอเห็นบัพพโตตั้ง ภูใหญ่หลายถัน พุ้นเยอ