Page 40 - ebook.msu.ac.th
P. 40

๒๙

                              นางเล่า       คึดซอกได้                ดวงใหม่มาทวาย             ดวงนี้

                                            คณิงในใจ                 ใคร่ประสงค์ดอมซู้
                              ดอกหนึ่ง      ทวายนครก้ า              ภายเฮาแฮงจื่อ

                              ชื่ออยู่น้ า   นะทีกว้างเพื่อนจา       เจ้าเอย

                              เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                สวนนาถเลยจา
                              เขาว่า        จ าปาเหลือง              อ่อนงามหอมเฮ้า

                                            ดูแม่นแม้ง               หนแห่งมะโนนาง
                                            สีไวเลย                  ลวดหัวยียุ้ม

                              บัดนี้        น้องจักทวายโคงให้        เสนาคณิงถี่               ดูท้อน
                              ดอกหนึ่ง      เทียมซื่อห้อง            มัสสาเป็นค่า

                                            แดงมากล้น                เขย้อมดั่งฝาง

                                            แดงมากล้น                สะพังดอกบัวทอง
                              ดวงนั้น       ผิวงามดี                 ดอกแดงเฮืองแจ้ง

                              ขอแก่         พระบาทเจ้า               จอมมิ่งคณิงดู

                                            ตองตาแดง                 ดั่งแสงสูรย์แจ้ง
                              เชิญพี่เจ้า   พิจารณ์แท้               หลิงดูแสงอ่อน             จิงแล้ว..”

                                                                            (คัชชนาม,  ๒๕๖๒ : ๑๙๖-๑๙๗)

                              ๒) ในแง่ศิลปะภำษำ วรรณกรรมเรื่องคัชชนำมนี้ โดดเด่นด้ำนกำรใช้ถ้อยค ำสะท้อน
               อำรมณ์ ควำมรู้สึกที่หลำกหลำยและให้คุณค่ำทำงวรรณศิลป์ ดังตัวอย่ำง


                                     -โวหำรรัก  ตอนคัชชนำมเขียนสำส์นตอบนำงสีไว
                              “โอนอ         สาส์นนี้ชื่อว่า คัชชนามแก้ว  จอมศรีถวายบาท         จิงแล้ว
                                            เชิญทิพย์ยอดฟ้า          พอฮู้ฮ่อมกะสัณฐ์          แด่เนอ

                                            ขอให้จิตแห่งน้อง         เสมอฮ่วมพระทัยเดียว       ที่พี้
                                            พอให้แนนมันสม            ฮ่วมพาดอมน้อง
                                            อันที่แนนทิพย์ก้ า       พระอวนเฮาประสงค์มาก       ภายพุ้น

                                            ขอแก่น้องแก่นแก้ว        อย่าได้สืบสาย             แด่ท้อน
                              เป็นแต่แนน    พี่อ้ายก่ าพร้า          ขอขอดพันธมิตร
                              อย่าให้       มีอันใดแฝง               แห่งพระองค์อวนน้อง
                              แต่นั้น       เจ้าอ่านแล้ว             ทวงท่าวพอสลบ
                                            สีไวนาง                  สั่นสายเลยสะอื้น

                                            นางเล่าไขดูแก้ว          ท ามะโรงท้าวฝาก           มานั้น
                                            นางหน่ายยินสะอิ้น        เห็นแก้วค่าเมือง”
                                                                          (คัชชนาม,  ๒๕๖๒ : ๑๗๑)
   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45