Page 453 - ebook.msu.ac.th

๔๔๒

ทงพายช้าง สารงามขวัญล่วง ไปแล้ว

พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน
ยาบๆเปื้อง เขาแกว่งปะคือขาว
พลหลวงไหล หลั่งนองคือน้้า

ไหๆแส้ พลแพนเดียระดาษ
เขาก็ไปอยู่ตั้ง เวียงแก้วท่งค้า
เวียงอาจกว้าง ตายฮ่วมคูเวียง
เสนาในจ้าปา ก็ท่อลือมันเจ้า
ไหๆก้้า อินทร์สวรรค์ไหลหลั่ง ไปแล้ว

พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน
ไหๆก้้า แสนเมืองหาญล่วง ไปแล้ว
พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน

ทงพายช้าง สารงามมหาโลก
ปะคือมุ่ยกั้ง กางไว้เบิกไป
ฮอดท่งกว้าง ทันที่กงพลี
มันก็แปงเวียงหลวง ใส่ปะโคนตันต้าย

สนๆเบื้อง แสนเมืองเพ็ชล่วง ไปแล้ว
พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน
ขึ้นขวี่ช้าง มหาเมฆขนันพล
ปะคือแดงไกว แกว่งลมยวงย้าย

ไหลหลุ่ยเข้า นาค้าท่งใหญ่
ไปต่อตั้ง เวียงไว้ฝ่ายหลัง
คื่นๆก้อง กลองเสพนันเนือง
เขาก็ยายกองแล แต่งปุนปันถ้อง

อย่าเห็นค้านอนแท้ ลืมใจบักซื่น
เศิกใหญ่เท้า กลองท้วงตื่นตี
เมื่อนั้น สะพั่งพร้อม ฝูงหมู่กองแล

เขาก็เอากันไป อยู่ปุนเป็นถ้อง
แต่นั้น พอสุริโยค้อย เสมรุทองลับเลี่ยม พุ้นเยอ
ผู่แห่งเหง้า เสวยแล้วเล่านอน
คื่นๆก้อง กลองป่าวพลแพน
เสนาแหน แห่ตาวระวังล้อม

พอจันทร์เป่งแจ้ง ดาราเลียนลืก
ดาวดาษขึ้น ยามน้อยฮุ่งจวน
แต่นั้น สว่าๆเบื้อง ไทเทศจ้าปา

เขาก็โยงกลองไชย์ ป่าวกันไปต้อน
วางสะบูก้อง สัญญาสามเทื่อ