Page 452 - ebook.msu.ac.th

๔๔๑

ตั้งหากเหลือก้าลัง ยาดซูซนเข้า

เขานั้น หลายขุนก้้า สองเมืองฮุมยาด
เชิญลูกพระเจ้าติ่วช้อย ไปต้อนอย่านาน เทียวท้อน
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พญาใหญ่ก้ามะทา

พระก็จาค้าหวาน ต่อเสนาท้าว
อันนี้ ก็ไป่ควรเคืองเจ้า ราชาตนลูก
ซิ้นไป่ทันขาดแท้ เขียงนั้นบ่ห่อนคุง เมื่อใด
แต่นั้น พระกล่าวต้าน จาต่อกงพะลี
มึงจงไหลพลหลวง ออกไปซูข้า

กับอินทร์สวรรค์ท้าว แสนเมืองภูวนาถ ไปท้อน
เขานั้น แฮงเกิ่งช้าง สารกล้าซู่คน
กับทั้งหาญล่วงฟ้า ท้าวใหญ่แสนเมือง

ก็ไปตันพลหลวง ป่าวเขาทั้งค้าย
กับทั้งขุนแสนท้าว คนหาญเพ็ชล่วง ไปเทอญ
พัดก็ตั้ง สองถ้านอย่าหน ท่านเอย
เมื่อนั้น เสนาท้าว ยอมือทูลเกศ

พระก็แลเลือกช้าง สารกล้าแจกปัน
ตัวหนึ่ง ซื่อว่าขวัญล่วงฟ้า สารใหญ่ผาพัง
ไว้แก่กงพะลีแข็ง ข่มพลตางเจ้า
ลวงสูงได้ พอประมาณสิบสอก

ทุกสิ่งพร้อม เงยหน้าย่างงาม
ตัวซื่อว่าฟ้าเกื่อนม้าง เต็งแผ่นธรณี
ลวงสูงสิบ สอกงามเกยหน้า
ตัวนี้ ไว้แก่อินทร์สวรรค์ท้าว แสนเมืองทงขวี่

ใจเบ่งกล้า หาญล้้าล่วงขอ
ตัวหนึ่ง ซื่อว่าลมกวนต้อง กางหาวมหาโลก
สิบสอกได้ พอด้ามชั่วคน

ตัวนี้ไว้แก่หาญล่วงฟ้า ชนซ่อยกงพะลี
มีฤทธีแฮง เกิ่งพายสารช้าง
ขอหนักได้ พอปะมาณสามหมื่น
ไผผู่ต้องต่อช้าง ขวัญฮ้ายห่อเฝือน
อันว่า มหาเมฆไว้ แก่เพ็ชล่วงสองที ก่อนเทอญ

เขาก็ยอมือทูล ขาบกรลาเจ้า
เขาก็เดาดาตั้ง พลแสนหลายหมู่
จัดไพร่น้อย โฮมพร้อมซู่พาย นั้นแล้ว

๏แต่นั้น หื่นๆก้้า ขุนใหญ่กงพะลี
มันก็นองพลหลวง ออกเวียงยวงย้าย