Page 449 - ebook.msu.ac.th

๔๓๘

สบูนาทได้ หลายฮ้อยลั่นเต็ง

พลบาคานคืน เล่าพัดมาเทม้าง
เขาก่ายเกินปีนขึ้น ทวนแทงฮ้อยเล่า
เสียงโห่ฮ้อง ทะลังพื้นแผ่นดิน

แต่นั้น ทะล่อนช้าง ท้าวเทศเมืองสรวง
มันก็ตันเวียงหลวง อยู่เต็งดูไว้
ทงพายช้าง พระคีรีสารใหญ่
ถกถอดต้าย เภม้างแป่เวียง
เมื่อนั้น เพ็ชล่วงฟ้า ฟ้าวฟังแคมแคน

ขุนชินนองพลหลวง หลั่งตันทางใต้
ทงพายช้าง คุชสิงห์สารใหญ่
ถกถอดท้าย เทเข้าบ่หน

เพ็ชล่วงฟ้าว เลยลั่นสบูหลวง
วางขุนชิน มอดตายเต็งช้าง
พลเภก้้า ขุนชินบาบ่าว เสียแล้ว
คือดั่งลมพัดไม้ ใบค้อมแทบดิน

เมื่อนั้น เพ็ชล่วงฟ้า ต้านต่ออีสูร
ฮาค่อยแข็งพลหลวง อยู่เวียงอย่าย้าน
แม่นว่า เขาหลอนเข้า ปักตูทวนเวียงใหญ่ ก็ดีท้อน
ตาบว่า มรญาตเมี้ยน เสียแท้ก็บ่แหนง

แต่นั้น หลายขุนอ้อม เทเวียงมีย่อน
เอาคีเล่า ถกถอดม้าง เวียงได้หลั่งพล
๏แต่นั้น เพ็ชล่วงฟ้า ขุนใหญ่อีสูร
เขือก็ สะเทินตนตก ขะมะใจเฟือนฟ้าว

เขือก็ไขทวนกว้าง ปักตูเวียงไหลหลั่ง
ยูท่างฟันล่าวล้ม ขอนข้วงไขว่ขีน
เพ็ชล่วงฟ้า ใสกอดอีสูร

มันก็ไขทวารเวียง หลั่งคนคือน้้า
อีสูรไง้ ปักตูทวนท้าวเทศ
ไหลหลั่งช้าง ทั้งม้าออกเวียง
เมื่อนั้น ท้าวเทศใสซั่นช้าง ชนท่านอีสูร
กูก็มาหนีมึง ต่าวซูซนใค้

จักรวาฬใสเบื้อง ชนพายท้าวเทศ
ช้างเทศล้ม เขาห้้าหอบหัว
แต่นั้น ช้างเทศล้ม มรณาตเสียหัว

ขุนเคือใสค้อง สวนไล่น้าอีสูร
มันเล่าเอาพายช้าง จักรวาฬใสเปิบ