Page 460 - ebook.msu.ac.th
P. 460

๔๔๙





                     แต่นั้น       ท้าวหมื่นจื้น               ตีม้าผ่าพล

                     เมื่อนั้น     ขุนเยียเปื้อง               อัสสาฮบต่อ

                                   เถ้าหมื่นจื้น               มีช้าเงือดตาว
                                   เยียเล่าฮับฝ่ายซ้าย         ซิดดาบฟันเหิน

                                   วางนิ้วมือชายหลวง           ขาดเสียวางแล้ว

                                   ลูงเล่ายอตาวเปื้อง          กอยแฮงฟันป่าย
                                   ตาวชิดข้าง                  เยียท้าวเลือดนอง          เยียเอย

                                   เชิงฮาท้าว                  ทั้งสองเสมอภาค            กันแล้ว
                                   ฮาค่อยแลกหนุ่มเหน้า         เมียแก้วแห่งฮา            ท่อลือ

                     เยียว่า       เมียมึงโสมชั่วฮ้าย          ชราการหนังเฮี่ยว
                                   เยี่ยวท่อเป็นเหยือแฮ้ง      กาฮ้ายซากผี               บ่ฮู้

                                   สังหากเอินเทินต้าน          สะหาวความดูหมิ่น          สังนี้

                                   มึงสังเล่าคึดอยากได้        เมียแก้วแห่งกู            นี้เด
                     อันว่า        เมียกูแก้ว                  โสมงามเสมอหล่อ            จิงแล้ว

                     คันว่า        มึงหากเห็นเที่ยงแท้         ใจล้มหลูดทวง

                     ท่อว่า        บุญลูงได้                   เทียมสองยามหนึ่ง          จานอ
                                   นับแต่ได้                   คืนฮ้อยบ่วาง              แลนา

                     เยียเล่า      คิดเคียดแล้ว                เลยผ่าเผลียงลง
                                   ลูงเล่ายอตาวฮับ             ป่ายฟันทางใต้

                                   เยียเล่าหลบหลีกเต้น         หนีทันโตนผ่า
                                   ลูงเล่าฮับต่อตั้ง           ฟันแก้ยอดเชิง

                                   ปายดาบเกี้ยว                คอท่านขุนเยีย

                                   เยียเล่ายอตาวไกว            ขาดคอชายเถ้า              ตายเยอ
                                   ผีขอนฮ้าย                   ชายทามเถ้าถ่อย            ตายท้อน

                                   เลิงท่อจาเสพน้อย            เมียแก้วแห่งกู            นี้เด

                                   สังหากโขนโซนแข้ว            ตาเจือหัวก่าน             สันนี้
                                   ควรหน่ายแท้                 อย่าได้ทอดถวาย            ท่อลือ


                                                              ทัพชนช้าง

                                   ๏ค้อมกล่าวแล้ว              เขาฮีบตัดหัว
                                   ถวายแสนเมือง                มอบฮางวัลให้

                     แต่นั้น       เสินๆช้าง                   กงพะลีหาล่วง              มาแล้ว
   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465