Page 464 - ebook.msu.ac.th

๔๕๓

๏แต่นั้น กงพะลีเปื้อง ขอตีขุนเอก

วางหมวกก้้า บาท้าวมุ่นกะจวน

หัวแตกม้าง ขุนเอกมรณัง
ตายกางพล คิ่นหาญเลยไห้

มันจิงใสพายช้าง อาฮงซิงยาด

ได้คาบอ้าย คืนเข้าสู่เวียง
แต่นั้น ขุนเคือใสพายช้าง ควงสวรรค์ฮบต่อ

ขวานล่วงฟ้า มียั้งเล่าชน
เขาเล่าเปื้องหอกกล้า ไกวใส่ขุนเคือ

วางปุมเคือ บ่ถองเลยสะท้อน
ดีท่อ ควงสวรรค์ง้าง ไพรงายู้แล่น

เคือเล่ายอเงือดแม้ง ขอกล้าผ่าเผลียง

หมวกแตกม้าง หัวมุ่นเป็นกะจวน
กงพะลีมรณังตาย มอดจมเต็งช้าง

พายสารง้า กงพะลีเลยท่าว

เคือฮีบได้ หัวท้าวเล่าโฮ
ถวายแก่ผู่ใสท้าว ปงราชฮางวัล

เงินค้าปุน ทอดทานปะสงค์ให้
ยังท่อแซวๆเบื้อง แสนเมืองหาญล่วง

ท้าวนั้น ยังสอดไค้ งาช้างไป่หน
พลบาคานเปื้อง ก้้าฝ่ายกงพะลี

คือดั่งไฟลามเผา ป่าเลาเดือนห้า

เขาก็ฮุมเอาช้าง ขวานงามพายใหญ่ เสียแล้ว
เพ็ชล่วงฟ้า หนุนไว้บ่เฟือน

แต่นั้น มหาโลกช้าง หาญล่วงแทงไพร

งาผาพังสาร ท่าวเภพังม้าง
เคือเล่า วางใสช้าง ควงสวรรค์ใสผ่า

มหาโลกย้อย มีช้าเปิบแทง
ท้าวม่วนเมี้ยน มรณาตเสียหัว เพื่อนแล้ว

เคือเล่า ยังประสานงา เล่าวางกันได้
เค็งๆก้อง เสียงนันคุงแผ่น

แต่นั้น เพ็ชล่วงฟ้า ใสช้างแล่นเถิง