Page 463 - ebook.msu.ac.th

๔๕๒

เมื่อนั้น พายสารช้าง อินทร์สวรรค์เลยถ่าว

เขาเล่าฮีบห้้า หัวท้าวทอดถวาย

พระบาทท้าว ปงราชฮางวัล
เงินค้าหลาย ส้าดีแวนให้

เมื่อนั้น พลเภค้าน คืนหนีคีโคบ

หาญล่วงฟ้า มันตุ้มไปเฟือน
แต่นั้น ท้าวม่วนใสซั่นช้าง ตัวใหญ่ผาพัง

นองพลไหล หลั่งมามีย้าน
แยงพลก้้า แสนเมืองหาญล่วง

ปะคือมุ่ยกั้ง กางเข้าบ่ขาม
แต่นั้น หาญล่วงใสซั่นช้าง มหาโลกหนุนมา แท้แล้ว

นองพลหลวง ต่อกันดูฮ้าย

เสินๆช้าง ใสมามีย่อน
ซัดเข้าใกล้ กันแล้วเล่าถาม

มึงนี้ นามโคตรท้าว เลียกซื่อขุนใด

พอยเล่าใสพายสาร ต่อมือกูแก้ว
กูนี้แสนเมืองเจ้า จ้าปาหาญล่วง จิงแล้ว

นามโคตรก้้า มึงนั้นซื่อลือ
กูนี้ท้าวม่วนก้้า หนแห่งเมืองขวาง นั้นแล้ว

สูจงวางสีดา มอบมาเดียวนี้
มันก็วางพายช้าง ผาพังใสใส่

มหาโลกย้อย มีช้าเปิบชน

งาสอดใค้ ช้างใหญ่กงพะลี
แฮงพอกัน สอดซูซนใค้

แจนๆฮ้อง แทงพายขุนเอก

ท้าวขิ่นผู้ เป็นน้องเล่าเติม
มันก็ใสซั่นช้าง สารใหญ่ดาฮอง

แยงบาหาญ ที่พลฮุมฆ่า
มันก็ยอคันเปื้อง นายละกาใสผ่า

วางไล่ก้้า พะลีท้าวบ่ถอง
มันเล่าเปื้องหอกกล้า ไกวใส่นางกาง

วางทั้งแฮง สวดเลยจ้าน้อง