Page 45 - Neuropsychiatric.indd
P. 45

ั
                                                                ิ
                       ผู้ป่วยที่ใช้ levodopa ในระยะยาว (3-5 ป) มกเกดการตอบสนองต่อ levodopa ไม่สม่ าเสมอ โดย
                                                           ี
               เกิดได้ 2 ลักษณะ คือ 1) End-of-dose wearing off คือ ภาวะที่ผู้ป่วยมีอาการเกร็งและเคลื่อนไหวไม่ได้ก่อน
                                  ิ
                                                      ์
               ได้รบยามอถัดไป ซ่งเกดจากการตายของเซลลประสาท dopamine และคาครงชีวิตของ levodopa สั้น (1-3
                       ื
                       ้
                               ึ
                  ั
                                                                             ่
                                                                                ึ
                                                                                ่
                                                                                           ิ่
               ชั่วโมง) ท าให้การตอบสนองต่อยาขึ้นกับระดับ levodopa ในเลือดเท่านั้น ซึ่งแก้ไขโดยเพมความถี่ของการ
                                         ื่
                              ื
               รับประทานยาหรอใช้ยากลุ่มอนร่วมด้วย และ 2) Peak-dose dyskinesia คือ ภาวะที่มีการเคลื่อนไหวแบบ
                                                                   ื
               บิดไปมาหรือเคลื่อนไหวซ้ า ๆ ในรูปแบบเดิม (dyskinesia) เน่องจากระดบ levodopa และ dopamine ใน
                                                                             ั
               สมองสงเกนไป แนวทางการแกไข ได้แก ปรับลดขนาด levodopa  การใช้ levodopa ตองระวังอาการไม่พง   ึ
                                                                                         ้
                     ู
                                                 ่
                        ิ
                                         ้
                                                                                                  ั
                                                         ื
                                       ี
                                                                           ิ
                                                                          ิ
                                   ั
                                   ้
                                      ่
                                      ี
                       ์
               ประสงคต่อประสาท ทงทมสาเหตุจากยาเอง หรอสาเหตุจากอันตรกรยาระหว่างยา โดยเฉพาะกบ MAO
               inhibitors ที่ออกฤทธิ์ไม่จ าเพาะ (non-selective)  60,61
                                        ์
                       อาการไม่พงประสงคจากยาต่อจิต 58,59  ได้แก่ โรคจิต กลุ่มอาการวิตกกังวล ทั้งนี้โรคจิตพบมากที่สุด
                                ึ
               จากการใช้ยา anticholinergics ล าดับถัดมา คือ amantadine, dopamine agonists, MAO inhibitors,
               COMT inhibitors และ levodopa ลดลงมาตามล าดับ  ส าหรับ dopamine agonists มีอาการไม่พึงประสงค์
                                                  ่
                                                    ึ
               ที่เด่น คือ ขาดความยับยั้งชั่งใจ  อาการไมพงประสงคจากยาตอประสาท 58,59  ได้แก่ ความผิดปกติของการรับรู้
                                                                   ่
                                                            ์
               และความคิด และร่างกายเคลื่อนไหวผิดปกติ  ส าหรับ selegiline ซึ่งเป็น MAO inhibitors ต้องระวังอันตรกิริยา
               ระหว่างยา  ในการหยุดยา ต้องค่อย ๆ ลดขนาดยาก่อนหยุดยา เพื่อลดความเสี่ยงต่อการเกิดกลุ่มอาการ NMS
                                              ี
               จากการหยุดยากะทันหัน  นอกจากน้ bromocriptine สามารถท าให้เกิดพงผืดที่ลิ้นหัวใจและปอดได้ จึงใช้ใน
                                                                             ั
               กรณีที่จ าเป็นเท่านั้น และควรถ่ายภาพรังสีทรวงอกก่อนใช้ยา

                       10) Opioids
                                                                                       ั
                                                                                  ี
                       Opioids ออกฤทธิ์ที่ opioid receptor ในสมอง ใช้รักษาอาการปวดเฉยบพลนและปวดเร้อรังแบบ
                                                                                                  ื
                                                                              ี
                                            ่
                                                                              ้
                                                                           ั
                          ึ
                                                         ั
               ปานกลางถงรนแรง สามารถแบงกลมตามระดบความแรงของยา ดงน 1) opioids ที่มีฤทธิ์แรง ได้แก่
                                                ุ
                                                ่
                            ุ
                                                                                    ่
               fentanyl, methadone, morphine และ pethidine และ 2) opioids ที่มีฤทธิ์ออน ได้แก่ codeine และ
                                       ี
               tramadol 34,62,63   ยากลุ่มน โดยเฉพาะ pethidine และ tramadol มผลลดการนา serotonin กลับเข้าสู่

                                       ้
                                                                           ี
               เซลล์สมอง จึงควรหลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ SSRIs หรือ MAO inhibitors เนื่องจากเพมความเสี่ยงต่อการเกิด
                                                                                      ิ่
               กลุ่มอาการ serotonin syndrome นอกจากนี้ pethidine และ tramadol เพิ่มความเสี่ยงต่อการชัก 62,63
                                                                                                      ั
                                                                               ั
                                ึ
                                                                     ้
                        อาการไม่พงประสงคจากยาตอจตและประสาท    64,65  ไดแก โรคจิต สบสน ประสาทหลอน วิตกกงวล
                                                                       ่
                                                  ิ
                                                ่
                                        ์
                                                                              ิ
                                                                            ้
               กระสับกระส่าย การใช้ยากลุ่มนี้ไม่ควรหยุดยากะทันหัน เพราะอาจทาใหเกดอาการถอนยา และอาการปวดท  ี ่

               ควบคุมไม่ได้

               สรุปท้ายบท
                       นิยามของอาการไมพงประสงคจากยาที่ใช้ในหนังสือเล่มนี้ใหความสาคญกบอาการไมพึงประสงคจาก
                                                                                 ั
                                                                                    ั

                                        ึ
                                                ์
                                                                        ้
                                                                                             ่
                                                                                                      ์
                                       ่
                                                                                              ี
                                                                                     ื
                                      ่
               ยาในขนาดปกต  อาการไมพงประสงคจากยาต่อจิตและประสาท หวใจและหลอดเลอดในบทท่ 2-4 ส่วนใหญ่
                                       ึ
                             ิ
                                               ์
                                                                       ั
               เป็นอาการไม่พึงประสงค์ที่มีความรุนแรงที่ท าให้ผู้ป่วยต้องหยุดใช้ยาชั่วคราวหรือถาวร หรือต้องได้รับการรักษา
               ในปัจจุบันมีแหล่งข้อมูลที่ใช้บ่งชี้อาการไม่พงประสงค์จากยาที่ส าคัญ ได้แก่ ฐานข้อมูล Thai Vigibase และ
                                                    ึ
               ฐานข้อมูลของต่างประเทศ คือ FDA Adverse Event Reporting System (FAERS) ของสหรัฐอเมริกา รวมถึง
               แหล่งข้อมูลจากงานวิจัยซึ่งระดับความน่าเชื่อถือขึ้นอยู่กับรูปแบบงานวิจัย
                                                                                               ึ
                       แม้ว่าจะมีหนังสือหรือบทความปริทัศน์ที่รวบรวมรายการยาที่เป็นสาเหตุของอาการไม่พงประสงค์ซึ่ง
                                             ้
               สวนใหญ่อางองแหลงขอมลขางตน แต่เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการอาการไม่พงประสงค์มักไม่ได้อธิบาย
                                    ้
                 ่
                                                                                   ึ
                         ้
                                 ่
                            ิ
                                       ู
                                         ้
                                                                                                        24
               24
   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50