Page 46 - Neuropsychiatric.indd
P. 46

ี
 ั
                                                             ึ
                                                                                              ิ่
 ิ
 ผู้ป่วยที่ใช้ levodopa ในระยะยาว (3-5 ป) มกเกดการตอบสนองต่อ levodopa ไม่สม่ าเสมอ โดย  รายละเอียดไว้ หากเภสัชกรพบผู้ป่วยที่เกิดอาการไม่พงประสงค์จากยา จ าเป็นต้องค้นคว้าเพมเติมในส่วนนี้
                                                                                                   ั
 เกิดได้ 2 ลักษณะ คือ 1) End-of-dose wearing off คือ ภาวะที่ผู้ป่วยมีอาการเกร็งและเคลื่อนไหวไม่ได้ก่อน  ดังนั้นผู้นิพนธ์จึงได้รวบรวมรายละเอยดเกี่ยวกับอาการไม่พงประสงค์จากยาต่อจิตและประสาท หวใจและ
                                               ี
                                                                  ึ
 ่
 ึ
 ั
 ้
 ื
 ึ
 ่
 ์
 ได้รบยามอถัดไป ซ่งเกดจากการตายของเซลลประสาท dopamine และคาครงชีวิตของ levodopa สั้น (1-3   หลอดเลือด และแนวทางการจัดการ ไว้ในหนังสือเล่มนี้
 ิ
                                ึ
 ชั่วโมง) ท าให้การตอบสนองต่อยาขึ้นกับระดับ levodopa ในเลือดเท่านั้น ซึ่งแก้ไขโดยเพมความถี่ของการ  อาการไม่พงประสงค์จากยาต่อจิตและประสาท ส่วนใหญ่เกิดจากความผิดปกติของระดับสารสื่อ
 ิ่
 ื
                                            ิ
 ื่
                                                                          ั
                                                     ์
 รับประทานยาหรอใช้ยากลุ่มอนร่วมด้วย และ 2) Peak-dose dyskinesia คือ ภาวะที่มีการเคลื่อนไหวแบบ  ประสาท ซึ่งมีหลายชนิด แต่ละชนดออกฤทธิหลากหลายและแตกต่างกน  ทั้งนี้ ยารักษาความผดปกติทางจิต
                                                                                               ิ
                                                                ึ
 บิดไปมาหรือเคลื่อนไหวซ้ า ๆ ในรูปแบบเดิม (dyskinesia) เน่องจากระดบ levodopa และ dopamine ใน  และประสาทแต่ละชนิดในกลุ่มยาเดียวกันอาจมีอาการไม่พงประสงค์ต่อจิตและประสาททแตกต่างกัน ความรู้
 ื
 ั
                                                                                         ี
                                                                                         ่
 ิ
 ้
 ึ
 ู
 ่
 สมองสงเกนไป แนวทางการแกไข ได้แก ปรับลดขนาด levodopa  การใช้ levodopa ตองระวังอาการไม่พง  เบื้องต้นที่กล่าวมาแล้วในบทนี้จะช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหารายละเอียดของบทที่ 2 ต่อไป
 ้
 ื
 ั
 ่
 ี
 ี
 ้
 ั
 ์
 ิ
 ประสงคต่อประสาท ทงทมสาเหตุจากยาเอง หรอสาเหตุจากอันตรกรยาระหว่างยา โดยเฉพาะกบ MAO
 ิ
 inhibitors ที่ออกฤทธิ์ไม่จ าเพาะ (non-selective)  60,61    เอกสารอ้างอิง
 อาการไม่พงประสงคจากยาต่อจิต 58,59  ได้แก่ โรคจิต กลุ่มอาการวิตกกังวล ทั้งนี้โรคจิตพบมากที่สุด  1.  World Health Organization. International drug monitoring: Conclusion role of national
 ์
 ึ
 จากการใช้ยา anticholinergics ล าดับถัดมา คือ amantadine, dopamine agonists, MAO inhibitors,   centres. Technical Report Series No 498.Geneva: WHO, 1972.
                         ้
                       ์
                                                         ุ
 COMT inhibitors และ levodopa ลดลงมาตามล าดับ  ส าหรับ dopamine agonists มีอาการไม่พึงประสงค์  2.  ศนยเฝาระวังความปลอดภัยดานผลตภัณฑสขภาพ ส านกงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวง
                                                        ์
                                                                   ั
                                                  ิ
                                             ้
                    ู
 ่
 ที่เด่น คือ ขาดความยับยั้งชั่งใจ  อาการไมพงประสงคจากยาตอประสาท 58,59  ได้แก่ ความผิดปกติของการรับรู้  สาธารณสุข. แนวทางการบันทึกรายงานเหตุการณ์ไม่พงประสงค์จากการใช้ผลิตภัณฑ์สุขภาพ. [เข้าถึง 20
 ์
 ่
 ึ
                                                                ึ
 และความคิด และร่างกายเคลื่อนไหวผิดปกติ  ส าหรับ selegiline ซึ่งเป็น MAO inhibitors ต้องระวังอันตรกิริยา  พฤศจิกายน 2563]. จาก http://thaihpvc.fda.moph.go.th/thaihvc/index.jsf
 ระหว่างยา  ในการหยุดยา ต้องค่อย ๆ ลดขนาดยาก่อนหยุดยา เพื่อลดความเสี่ยงต่อการเกิดกลุ่มอาการ NMS   3.  Rawlins MD, Thompson JW. Pathogenesis of adverse drug reactions. In: Davies DM, ed.
 จากการหยุดยากะทันหัน  นอกจากน้ bromocriptine สามารถท าให้เกิดพงผืดที่ลิ้นหัวใจและปอดได้ จึงใช้ใน  Textbook of adverse drug reactions. Oxford: Oxford University Press, 1977.
 ั
 ี
 กรณีที่จ าเป็นเท่านั้น และควรถ่ายภาพรังสีทรวงอกก่อนใช้ยา     4.  Edwards IR, Aronson JK. Adverse drug reactions: definitions, diagnosis, and management.
                   Lancet 2000;356(9237):1255-9.
 10) Opioids   5.  Hartwig SC, Siegel J, Schneider PJ. Preventability and severity assessment in reporting
 ั
 ื
 Opioids ออกฤทธิ์ที่ opioid receptor ในสมอง ใช้รักษาอาการปวดเฉยบพลนและปวดเร้อรังแบบ  adverse drug reactions. Am J Hosp Pharm. 1992;49(9):2229-32.
 ี
 ุ
                                             ้
 ึ
 ั
                                                                   ั
 ุ
 ่
 ่
                                                        ์
                                                         ุ
 ปานกลางถงรนแรง สามารถแบงกลมตามระดบความแรงของยา ดงน 1) opioids ที่มีฤทธิ์แรง ได้แก่   6.  ศูนย์เฝ้าระวังความปลอดภัยดานผลตภัณฑสขภาพ ส านกงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวง
 ั
 ้
 ี
                                                  ิ
 ่
                           ุ
                                                                               ุ
                                                                              ์
                                                                        ิ
                                                                                        ้
 fentanyl, methadone, morphine และ pethidine และ 2) opioids ที่มีฤทธิ์ออน ได้แก่ codeine และ   สาธารณสข. แบบรายงานเหตุการณไมพงประสงคจากการใช้ผลตภัณฑสขภาพ. [เขาถง 20 พฤศจกายน
                                                                                                     ิ
                                                                                           ึ
                                                             ์
                                                     ึ
                                                   ่
                                                 ์
 ี

 ้
 ี
 tramadol 34,62,63   ยากลุ่มน โดยเฉพาะ pethidine และ tramadol มผลลดการนา serotonin กลับเข้าสู่  2563]. จาก: http://hpvc.fda.moph.go.th/AEINFO/NewsPublishView.aspx?ID=11377
                                                                                                    ้
                                                          ์
 เซลล์สมอง จึงควรหลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ SSRIs หรือ MAO inhibitors เนื่องจากเพมความเสี่ยงต่อการเกิด  7.  ปฐม สวรรค์ปัญญาเลิศ, วิมล สุวรรณเกศาวงษ. ส านักงานคณะกรรมการอาหารและยา. ระบบเฝาระวัง
 ิ่
 กลุ่มอาการ serotonin syndrome นอกจากนี้ pethidine และ tramadol เพิ่มความเสี่ยงต่อการชัก 62,63      ความปลอดภัยดานผลตภัณฑสขภาพของประเทศไทย. นนทบุร: โรงพิมพ์สานกงานพระพทธศาสนา
                                              ุ
                                                                                                ุ
                                                                          ี
                                 ้
                                      ิ
                                                                                      ั
                                            ์

 ั
 ้
 ิ
 ั
 ่
 ึ
  อาการไม่พงประสงคจากยาตอจตและประสาท 64,65  ไดแก โรคจิต สบสน ประสาทหลอน วิตกกงวล   แห่งชาติ; 2559.
 ่
 ์

 ิ
 ้
 กระสับกระส่าย การใช้ยากลุ่มนี้ไม่ควรหยุดยากะทันหัน เพราะอาจทาใหเกดอาการถอนยา และอาการปวดท ่ ี  8.  Naranjo CA, Busto U, Sellers EM, Sandor P, Ruiz I, Roberts EA, et al. A method for estimating
 ควบคุมไม่ได้      the probability of adverse drug reactions. Clin Pharmacol Ther. 1981;30(2):239-45.
               9.  Agbabiaka  TB,  Savović  J,  Ernst  E.   Methods  for  causality assessment  of  adverse  drug
 สรุปท้ายบท        reactions: a systematic review. Drug Saf. 2008;31(1):21-37.
 นิยามของอาการไมพงประสงคจากยาที่ใช้ในหนังสือเล่มนี้ใหความสาคญกบอาการไมพึงประสงคจาก  10. Waller P, Harrison-Woolrych M. An Introduction to pharmacovigilance. United States: John
 ์
 ่
 ึ
 ่
 ์
 ั
 ั
 ้

 ่
 ิ
 ยาในขนาดปกต  อาการไมพงประสงคจากยาต่อจิตและประสาท หวใจและหลอดเลอดในบทท่ 2-4 ส่วนใหญ่  Wiley & Sons Ltd., 2017.
 ึ
 ื
 ั
 ์
 ี
 เป็นอาการไม่พึงประสงค์ที่มีความรุนแรงที่ท าให้ผู้ป่วยต้องหยุดใช้ยาชั่วคราวหรือถาวร หรือต้องได้รับการรักษา   11. Strom BL, Kimmel SE, Hennessy S. Textbook of pharmacoepidemiology. United States:
 ในปัจจุบันมีแหล่งข้อมูลที่ใช้บ่งชี้อาการไม่พงประสงค์จากยาที่ส าคัญ ได้แก่ ฐานข้อมูล Thai Vigibase และ  John Wiley & Sons Ltd., 2013.
 ึ
                                                                 ่
                                                                                             ุ
 ฐานข้อมูลของต่างประเทศ คือ FDA Adverse Event Reporting System (FAERS) ของสหรัฐอเมริกา รวมถึง  12. ธิดา นงสานนท, จันทิมา โยธาพทักษ์. ตรงประเด็น เรอง adverse drug reaction. กรงเทพมหานคร:
                                ์
                                              ิ
                         ิ
                                                                 ื
 แหล่งข้อมูลจากงานวิจัยซึ่งระดับความน่าเชื่อถือขึ้นอยู่กับรูปแบบงานวิจัย    สมาคมเภสัชกรรมโรงพยาบาล, 2550.
                                                                           ื
 ึ
 แม้ว่าจะมีหนังสือหรือบทความปริทัศน์ที่รวบรวมรายการยาที่เป็นสาเหตุของอาการไม่พงประสงค์ซึ่ง  13. จันทิมา โยธาพทักษ์, ปราโมทย์ ตระกลเพยรกจ. ตรงประเดน เร่อง adverse drug reaction 2 การ
                                                    ู
                                ิ
                                                        ี
                                                                       ็
                                                           ิ
 สวนใหญ่อางองแหลงขอมลขางตน แต่เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการอาการไม่พงประสงค์มักไม่ได้อธิบาย  ประเมินผื่นแพ้ยา.กรุงเทพมหานคร: สมาคมเภสัชกรรมโรงพยาบาล, 2551.
 ู
 ้
 ้
 ึ
 ้
 ่
 ้
 ่
 ิ
 24                                                                                                     25
                                                                                                        25
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51